Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

ΣτΕ 3492/2015 (7μ.): Μείωση ωρών διδασκαλίας ξένων γλωσσών στο Γυμνάσιο

Η, κατά το άρθρο 5 παρ. 11 περίπτ. α´ και β´ του ν. 1566/1985 και το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997, ρύθμιση των διδασκομένων μαθημάτων και των ωρολόγιων και αναλυτικών προγραμμάτων συνιστά ειδικότερο θέμα σε σχέση με το νομοθετικό πλαίσιο οργανώσεως και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, το οποίο τίθεται, κατά βάση, με τις διατάξεις του ν. 1566/1985. Συνεπώς, εγκύρως, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, παρέχεται με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να ρυθμίσει με απόφασή του, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, θέματα σχετικά με τα διδασκόμενα μαθήματα και τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα.
Ο νομοθέτης κοινός ή κανονιστικός δεν κωλύεται, κατ’ αρχήν, από το Σύνταγμα να τροποποιεί (ή να καταργεί), κατά τρόπο απρόσωπο και αντικειμενικό, ρυθμίσεις ευνοϊκές για μια κατηγορία προσώπων, μεταβάλλοντας την αντίληψή του ως προς την σκοπιμότητα των σχετικών ρυθμίσεων, όσον αφορά την εξυπηρέτηση σκοπών δημόσιου συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνάγεται από τα στοιχεία του φακέλλου, ο χρόνος διδασκαλίας τής δεύτερης ξένης γλώσσας μειώθηκε κατά μία (1) ώρα εβδομαδιαίως, προς τον σκοπό η ώρα αυτή να διατεθεί για την ενίσχυση της διδασκαλίας τού μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από δύο (2) σε τρεις (3) ώρες για κάθε τάξη του Γυμνασίου. Εν όψει του θεμιτού αυτού σκοπού στον οποίο απέβλεψε ο κανονιστικός νομοθέτης με την επίμαχη τροποποίηση, οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη ρύθμιση έχει θεσπισθεί κατά παράβαση τόσο της αρχής της ισότητας μεταξύ των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας αφ’ ενός και των καθηγητών των αρχαίων ελληνικών αφ’ ετέρου, όσο και της αρχής της αναλογικότητας είναι εν πάση περιπτώσει απορριπτέοι.
 
Αριθμός 3492/2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Γ΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2013, με την εξής σύνθεση: Δημοσθένης Πετρούλιας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ´ Τμήματος, Γ. Ποταμιάς, Π. Καρλή, Δ. Μακρής, Β. Αναγνωστοπούλου-Σαρρή, Σύμβουλοι, Ε. Τζιράκη, Γ. Ζιάμος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Δ. Τετράδη, Γραμματέας του Γ´ Τμήματος.

Για να δικάσει την από 27 Ιουλίου 2005 αίτηση:

των: 1. ... - 6. ..., οι οποίοι δεν παρέστησαν,

κατά του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και ήδη Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο οποίος παρέστη με τον Γεώργιο Σινάνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 (ΦΕΚ Β´771/8.6.2005) απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Γ. Ποταμιά.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των αιτούντων που παρέστησαν, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. 650664, 1378147/05 ειδικά έντυπα παραβόλου).

2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, η οποία παραπέμφθηκε για εκδίκαση στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος με την υπ’ αριθμ. 1359/2013 απόφαση αυτού υπό πενταμελή σύνθεση λόγω σπουδαιότητας (άρθρ. 14 παρ. 5 του πρ.δ/τος 18/1989), ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 αποφάσεως της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπό τον τίτλο «Ωρολόγιο Πρόγραμμα των μαθημάτων των Α´, Β´ και Γ´ τάξεων του Ημερησίου Γυμνασίου» (ΦΕΚ 771, τ. Β´), καθ’ ο μέρος μειώθηκαν οι ώρες διδασκαλίας ανά τάξη των μαθημάτων Γαλλικών ή Γερμανικών (ως δεύτερης κατ’ επιλογή ξένης γλώσσας) από 3 σε 2 εβδομαδιαίως στο ημερήσιο Γυμνάσιο.

3. Επειδή, από τους αιτούντες, το σωματείο ... (3ο στην αίτηση), το σωματείο ... (5ο στην αίτηση) και ο ... (6ος αιτών) δεν νομιμοποίησαν τον υπογράφοντα την κρινόμενη αίτηση δικηγόρο με κάποιον από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 27 του πρ.δ/τος 18/1989 (Α, 8) τρόπους. Κατόπιν αυτού, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως προς τους εν λόγω αιτούντες.

4. Επειδή, τα λοιπά αιτούντα σωματεία, των οποίων μέλη είναι πτυχιούχοι της Γαλλικής και της Γερμανικής Φιλολογίας οι οποίοι έχουν διορισθεί ως εκπαιδευτικοί στην Δημόσια Εκπαίδευση, με έννομο συμφέρον ασκούν την κρινόμενη αίτηση, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα καταστατικά τους, σκοπό έχουν την προαγωγή και αναβάθμιση της διδασκαλίας της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας στην εκπαίδευση.

5. Επειδή, στη μεν παρ. 2 του άρθρου 32 του π.δ/τος 18/1989 (Α´8) ορίζεται ότι: «Καταργείται ομοίως η δίκη αν μετά την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως και έως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης η προσβαλλόμενη έπαυσε για οποιοδήποτε λόγο να ισχύει εκτός αν ο αιτών επικαλείται ιδιαίτερο έννομο συμφέρον που δικαιολογεί τη συνέχιση της δίκης...», στη δε παρ. 3 του ιδίου άρθρου, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 31 παρ. 1 του Ν. 3772/2009 (Α´112) ότι: «Αν η κατά την προηγούμενη παράγραφο παύση της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξεως οφείλεται... ή στο ότι αυτή τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε με πράξη η οποία εξακολουθεί να είναι δυσμενής για τον αιτούντα, η δίκη δεν καταργείται αν ο αιτών προβάλει με δικόγραφο, κατατεθειμένο έξι (6) πλήρεις ημέρες πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως, σχετικό ισχυρισμό και ζητήσει τη συνέχιση της δίκης. Με το δικόγραφο αυτό, ο αιτών μπορεί να προβάλει και νέους λόγους ακυρώσεως, στρεφόμενους κατά της νέας πράξεως...».

6. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως έχει εκτεθεί, ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 αποφάσεως της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων καθ’ ο μέρος μειώθηκαν οι ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων Γαλλικών ή Γερμανικών (ως δεύτερης κατ’ επιλογή ξένης γλώσσας) από 3 σε 2 εβδομαδιαίως στο ημερήσιο γυμνάσιο. Μετά την άσκηση όμως της κρινομένης αιτήσεως (1.8.2005) και πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση του Τμήματος (15.5.2012) εκδόθηκαν, μεταξύ άλλων οι εξής σχετικές υπουργικές αποφάσεις: α) Η υπ’ αριθμ. 130535/Γ2/10.10.2008 απόφαση του αυτού Υπουργού (ΦΕΚ 2129/2008, τ. Β), με την οποία εισήχθη η Ιταλική ως δεύτερη ξένη γλώσσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Γυμνασίου και β) Η υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του αυτού Υπουργού (φ.1890/2009, τ. β´), με την οποία εισήχθη η Ισπανική ως δεύτερη ξένη γλώσσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Γυμνασίου. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ως άνω υπουργικών αποφάσεων, η προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αντικαταστάθηκε από την υπ’ αριθμ. 130535/Γ2/10.10.2008 (ΦΕΚ 2129/2008, τ. Β) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η οποία εν συνεχεία αντικαταστάθηκε από την υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση (ΦΕΚ 1890/2009, τ. Β) του αυτού Υπουργού και συνεπώς έπαυσε να ισχύει. Τούτο δε διότι ο Υπουργός Παιδείας με την ως άνω απόφασή του (έτους 2008), αφού προηγουμένως έλαβε υπ’ όψη του τις με αριθ. 25/2008 και 33/2008 εισηγήσεις του Τμήματος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και του Συντονιστικού Συμβουλίου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, όρισε ως πάγια ρύθμιση για τα επόμενα σχολικά έτη, για το ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθημάτων των τάξεων του ημερήσιου Γυμνασίου, αφ’ ενός μεν ότι ως δεύτερη ξένη γλώσσα, εναλλακτικά με την Γαλλική και την Γερμανική θα διδάσκεται και η Ιταλική, αφ’ ετέρου δε ότι η διδασκαλία της δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής ή Γερμανικής ή Ιταλικής) είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο Ημερήσιο Γυμνάσιο. Μεταγενεστέρως δε με την υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφασή του, αφού έλαβε υπ’ όψη του την με αριθ. 42/2008 εισήγηση του Τμήματος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, όρισε, ως πάγια ρύθμιση, ότι ως δεύτερη ξένη γλώσσα, εναλλακτικά με την Γαλλική, Γερμανική και Ιταλική, θα διδάσκεται και η Ισπανική και ότι η διδασκαλία της δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής, Γερμανικής, Ιταλικής ή Ισπανικής) είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Ημερησίου Γυμνασίου. Επομένως, η αίτηση την οποία κατέθεσαν τα αιτούντα σωματεία στις 13.5.2010 στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δηλαδή σε χρόνο προγενέστερο των έξι (6) πλήρων ημερών πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση (στις 15.5.2012), πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί το, κατ’ άρθρο 32 παρ. 3 του πρ.δ/τος 18/1989, δικόγραφο συνεχίσεως της δίκης και καθ’ ερμηνεία αυτού μόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη πράξη είναι η υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, διότι με την απόφαση αυτή ο Υπουργός αντικατέστησε την 130535/Γ2/10.10.2008 απόφασή του, με την οποία είχε αντικατασταθεί η προσβαλλόμενη, με το αρχικό δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως, απόφαση του έτους 2005, ορίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η διδασκαλία τής δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής ή Γερμανικής ή Ιταλικής ή Ισπανικής) θα είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο ημερήσιο Γυμνάσιο, ρύθμιση η οποία εξακολουθεί να είναι βλαπτική για τα αιτούντα σωματεία, όσον αφορά τον οριζόμενο με την τελευταία αυτή υπουργική απόφαση εβδομαδιαίο χρόνο διδασκαλίας τής γαλλικής και της γερμανικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας.

7. Επειδή, στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «2. Ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Υπουργού επιτρέπεται η έκδοση κανονιστικών διαταγμάτων, με ειδική εξουσιοδότηση νόμου και μέσα στα όριά της. Εξουσιοδότηση για έκδοση κανονιστικών πράξεων από άλλα όργανα της διοίκησης επιτρέπεται προκειμένου να ρυθμιστούν ειδικότερα θέματα ή θέματα με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό». Σύμφωνα δε με το άρθρο 5 παρ. 11 του ν. 1566/1985 (Α, 157) «Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ρυθμίζονται θέματα σχετικά με: α) την οργάνωση και λειτουργία των γυμνασίων κάθε κατεύθυνσης, β) τα διδασκόμενα μαθήματα, γ) τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα...». Με το άρθρο όμως 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 προβλέφθηκε ότι: «Τα θέματα των άρθρων... 5 παρ. 11 (περιπτώσεις β´, γ´...) ... του ν. 1566/1985 ρυθμίζουν εφεξής με αποφάσεις του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου...».

8. Επειδή, η, κατά το άρθρο 5 παρ. 11 περίπτ. α´ και β´ του ν. 1566/1985 και το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997, ρύθμιση των διδασκομένων μαθημάτων και των ωρολόγιων και αναλυτικών προγραμμάτων συνιστά ειδικότερο θέμα σε σχέση με το νομοθετικό πλαίσιο οργανώσεως και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, το οποίο τίθεται, κατά βάση, με τις διατάξεις του ν. 1566/1985. Συνεπώς, εγκύρως, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, παρέχεται με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να ρυθμίσει με απόφασή του, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, θέματα σχετικά με τα διδασκόμενα μαθήματα και τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα. Επομένως, ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως ότι ο καθορισμός τού ωρολογίου Προγράμματος των μαθημάτων Α´, Β´, Γ´ τάξεων του Ημερησίου Γυμνασίου είναι μη νόμιμος, διότι έπρεπε, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, να γίνει με προεδρικό διάταγμα και όχι με υπουργική απόφαση είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω δε, ενόψει της ειδικής και σύμφωνης, κατά τα ανωτέρω, με το Σύνταγμα διάταξης του άρθρου 7 παραγρ. 2 του ν. 2525/1997, αβασίμως οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη μείωση των ωρών διδασκαλίας, λόγω των σοβαρών, κατά τα προβαλλόμενα, συνεπειών στην οργάνωση και λειτουργία του γυμνασίου, συνιστά ρύθμιση η οποία εμπίπτει στην περίπτ. α´ της παραγρ. 11 του άρθρου 5 του ν. 1566/1985, για τη θέσπιση της οποίας απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος.

9. Επειδή, προβάλλεται, ότι η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση δεν είναι νόμιμη, διότι αποκλίνει χωρίς αιτιολογία από την αρνητική επί του επιδίκου θέματος γνωμοδότηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, δεδομένου ότι το Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου δεν συμφώνησε με την πρόταση των φιλολόγων για την αύξηση των ωρών διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Ο λόγος είναι απορριπτέος, διότι η προσβαλλόμενη με αυτόν πλημμέλεια δεν αφορά την εν προκειμένω παραδεκτώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας, η οποία εκδόθηκε ύστερα από την 42/2008 πράξη του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, αλλά την αρχικώς προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 απόφαση, η οποία, κατά τα γενόμενα δεκτά στην σκέψη 5 είχε παύσει να ισχύει πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση (15.5.2012). Ανεξαρτήτως όμως αυτού, ο ανωτέρω λόγος στηρίζεται πάντως και σε εσφαλμένη εκδοχή, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη με το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως υπουργική απόφαση εκδόθηκε όχι μόνον ενόψει της 32/2004 αρνητικής, κατά πλειοψηφία, γνώμης του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Π.Ι., αλλά και της 43/2004 γνώμης του Συντονιστικού Συμβουλίου του Π.Ι. Όπως δε προκύπτει από το πρακτικό 43/2004, το Συντονιστικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπ’ όψη του την κατά πλειοψηφία αρνητική γνώμη (32/2004) του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, συντάχθηκε με την πρόταση του Υπουργού ΕΠΘ για την αύξηση των διατιθέμενων ωρών διδασκαλίας στο μάθημα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο γυμνάσιο και στο λύκειο, για τους αναφερόμενους στο εν λόγω πρακτικό λόγους.

10. Επειδή, ο νομοθέτης κοινός ή κανονιστικός δεν κωλύεται, κατ’ αρχήν, από το Σύνταγμα να τροποποιεί (ή να καταργεί), κατά τρόπο απρόσωπο και αντικειμενικό, ρυθμίσεις ευνοϊκές για μια κατηγορία προσώπων, μεταβάλλοντας την αντίληψή του ως προς την σκοπιμότητα των σχετικών ρυθμίσεων, όσον αφορά την εξυπηρέτηση σκοπών δημόσιου συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνάγεται από τα στοιχεία του φακέλλου, (βλ. την με αριθμ. 32/2004 πράξη του Τμήματος Δ.Ε. του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου καθώς και την με αριθμ. 43/2004 πράξη του Συντονιστικού Συμβουλίου) ο χρόνος διδασκαλίας τής δεύτερης ξένης γλώσσας μειώθηκε κατά μία (1) ώρα εβδομαδιαίως, προς τον σκοπό η ώρα αυτή να διατεθεί για την ενίσχυση της διδασκαλίας τού μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από δύο (2) σε τρεις (3) ώρες για κάθε τάξη του Γυμνασίου. Εν όψει του θεμιτού αυτού σκοπού στον οποίο απέβλεψε ο κανονιστικός νομοθέτης με την επίμαχη τροποποίηση, οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη ρύθμιση έχει θεσπισθεί κατά παράβαση τόσο της αρχής της ισότητας μεταξύ των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας αφ’ ενός και των καθηγητών των αρχαίων ελληνικών αφ’ ετέρου, όσο και της αρχής της αναλογικότητας είναι εν πάση περιπτώσει απορριπτέοι. Απαραδέκτως δε, κατά τα λοιπά, αμφισβητείται από τους αιτούντες η ουσιαστική εκτίμηση του νομοθέτη ως προς την προσφορότητα του μέσου επίτευξης του ως άνω σκοπού, δηλαδή της επιλεγείσης μείωσης των ωρών διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι το δημόσιο συμφέρον θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί καλύτερα με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας σε άλλα μαθήματα (όπως τα μαθήματα των θρησκευτικών, ή της κοινωνικής αγωγής ή της ιστορίας) ή με την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των μαθημάτων γενικά, όπως υπεστήριξε συγκεκριμένος φιλόλογος ενώπιον του αρμόδιου Τμήματος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, την γνώμη του οποίου επικαλούνται. Περαιτέρω, αβασίμως προβάλλεται ότι συντρέχει παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω της αιφνιδιαστικής μείωσης των ωρών διδασκαλίας, δεδομένου ότι πάντως από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει θετική ενέργεια της Διοίκησης, ικανή να δημιουργήσει την εύλογη και άξια προστασίας προσδοκία των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας για την διατήρηση του αμετάβλητου του χρόνου διδασκαλίας των ξένων αυτών γλωσσών στο Γυμνάσιο. Επίσης, απορριπτέος, προεχόντως ως προβαλλόμενος εκ συμφέροντος τρίτου, είναι και ο λόγος ακυρώσεως ότι η προβαλλόμενη ρύθμιση συνεπάγεται την δυσμενή και κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρο 4 παρ. 1 και 4 και 16 παρ. 3) μεταχείριση των μαθητών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφεύγουν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια για την εκμάθηση της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας.

11. Επειδή, προβάλλεται ότι η επίμαχη ρύθμιση του ωρολόγιου προγράμματος των μαθημάτων του ημερήσιου Γυμνασίου, της μείωσης δηλαδή των ωρών διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας δεν είναι σύμφωνη με το άρθρο 126 παραγρ. 2 της Συνθήκης ΕΚ (ήδη άρθρο 149 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΣΛΕΕ), το οποίο ορίζει ότι «η δράση της Κοινότητας έχει ως στόχο: -να αναπτύσσει την ευρωπαϊκή διάσταση της παιδείας, μέσω ιδίως της εκμάθησης και της διάδοσης των γλωσσών των κρατών–μελών...». Ο λόγος είναι απορριπτέος, δεδομένου ότι, κατά τη σαφή διάταξη της παραγρ. 1 του εν λόγω άρθρου, το περιεχόμενο της διδασκαλίας και η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών (πρβλ. ΣτΕ 1841/2006, 1440/2000, 3457/1998 Ολ.), ενώ η διάταξη της παραγρ. 2 του άρθρου 126 (ήδη 149), την οποία επικαλούνται οι αιτούντες, αναφέρεται στη δράση της Κοινότητας (ήδη Ένωσης) και δεν θεσπίζει υποχρέωση κάθε κράτους-μέλους για τη διδασκαλία στη δημόσια εκπαίδευση των γλωσσών των λοιπών κρατών-μελών. Εξάλλου, κατά τη ρητή διάταξη της παραγρ. 4 του ίδιου άρθρου, η δράση της Ένωσης στο χώρο τής παιδείας δεν μπορεί να οδηγεί στην εναρμόνιση του δικαίου των κρατών-μελών. Τέλος, αβασίμως προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη ρύθμιση παραβιάζεται το άρθρο 2 του 1ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το οποίο προβλέπει ότι κάθε κράτος, κατά την άσκηση των αναλαμβανόμενων από αυτό καθηκόντων στο πεδίο της μόρφωσης και της εκπαίδευσης θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίζουν την μόρφωση και εκπαίδευση των παιδιών τους σύμφωνα και με τις φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις. Και τούτο διότι η διάταξη αυτή, ανεξαρτήτως της διατυπωθείσης επιφύλαξης από την Ελληνική Κυβέρνηση ως προς την λέξη «φιλοσοφικές» (πεποιθήσεις), δεν επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη και την υποχρέωση διδασκαλίας ξένων γλωσσών στη δημόσια εκπαίδευση και μάλιστα για ορισμένες ώρες εβδομαδιαίως.

12. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω γενομένων δεκτών, δηλαδή μετά την απόρριψη των προβαλλομένων λόγων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου, και

Επιβάλλει στα αιτούντα σωματεία συμμέτρως τη δικαστική δαπάνη τού Δημοσίου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των εννιακοσίων είκοσι (920) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2013

 Ο Πρόεδρος του Γ´ Τμήματος  Η Γραμματέας του Γ´ Τμήματος

 

 

 Δημοσθένης Π. Πετρούλιας  Δ. Τετράδη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 1ης Οκτωβρίου 2015.

 Ο Προεδρεύων Σύμβουλος  Η Γραμματέας του Γ´ Τμήματος

 

 

 Δ. Σκαλτσούνης  Δ. Τετράδη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

ΣτΕ 3492/2015 (7μ.): Μείωση ωρών διδασκαλίας ξένων γλωσσών στο Γυμνάσιο

Η, κατά το άρθρο 5 παρ. 11 περίπτ. α´ και β´ του ν. 1566/1985 και το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997, ρύθμιση των διδασκομένων μαθημάτων και των ωρολόγιων και αναλυτικών προγραμμάτων συνιστά ειδικότερο θέμα σε σχέση με το νομοθετικό πλαίσιο οργανώσεως και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, το οποίο τίθεται, κατά βάση, με τις διατάξεις του ν. 1566/1985. Συνεπώς, εγκύρως, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, παρέχεται με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να ρυθμίσει με απόφασή του, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, θέματα σχετικά με τα διδασκόμενα μαθήματα και τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα.
Ο νομοθέτης κοινός ή κανονιστικός δεν κωλύεται, κατ’ αρχήν, από το Σύνταγμα να τροποποιεί (ή να καταργεί), κατά τρόπο απρόσωπο και αντικειμενικό, ρυθμίσεις ευνοϊκές για μια κατηγορία προσώπων, μεταβάλλοντας την αντίληψή του ως προς την σκοπιμότητα των σχετικών ρυθμίσεων, όσον αφορά την εξυπηρέτηση σκοπών δημόσιου συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνάγεται από τα στοιχεία του φακέλλου, ο χρόνος διδασκαλίας τής δεύτερης ξένης γλώσσας μειώθηκε κατά μία (1) ώρα εβδομαδιαίως, προς τον σκοπό η ώρα αυτή να διατεθεί για την ενίσχυση της διδασκαλίας τού μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από δύο (2) σε τρεις (3) ώρες για κάθε τάξη του Γυμνασίου. Εν όψει του θεμιτού αυτού σκοπού στον οποίο απέβλεψε ο κανονιστικός νομοθέτης με την επίμαχη τροποποίηση, οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη ρύθμιση έχει θεσπισθεί κατά παράβαση τόσο της αρχής της ισότητας μεταξύ των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας αφ’ ενός και των καθηγητών των αρχαίων ελληνικών αφ’ ετέρου, όσο και της αρχής της αναλογικότητας είναι εν πάση περιπτώσει απορριπτέοι.
 
Αριθμός 3492/2015

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Γ΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Ιουνίου 2013, με την εξής σύνθεση: Δημοσθένης Πετρούλιας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ´ Τμήματος, Γ. Ποταμιάς, Π. Καρλή, Δ. Μακρής, Β. Αναγνωστοπούλου-Σαρρή, Σύμβουλοι, Ε. Τζιράκη, Γ. Ζιάμος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Δ. Τετράδη, Γραμματέας του Γ´ Τμήματος.

Για να δικάσει την από 27 Ιουλίου 2005 αίτηση:

των: 1. ... - 6. ..., οι οποίοι δεν παρέστησαν,

κατά του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και ήδη Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο οποίος παρέστη με τον Γεώργιο Σινάνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 (ΦΕΚ Β´771/8.6.2005) απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Γ. Ποταμιά.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των αιτούντων που παρέστησαν, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, ο οποίος ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. 650664, 1378147/05 ειδικά έντυπα παραβόλου).

2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, η οποία παραπέμφθηκε για εκδίκαση στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος με την υπ’ αριθμ. 1359/2013 απόφαση αυτού υπό πενταμελή σύνθεση λόγω σπουδαιότητας (άρθρ. 14 παρ. 5 του πρ.δ/τος 18/1989), ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 αποφάσεως της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων υπό τον τίτλο «Ωρολόγιο Πρόγραμμα των μαθημάτων των Α´, Β´ και Γ´ τάξεων του Ημερησίου Γυμνασίου» (ΦΕΚ 771, τ. Β´), καθ’ ο μέρος μειώθηκαν οι ώρες διδασκαλίας ανά τάξη των μαθημάτων Γαλλικών ή Γερμανικών (ως δεύτερης κατ’ επιλογή ξένης γλώσσας) από 3 σε 2 εβδομαδιαίως στο ημερήσιο Γυμνάσιο.

3. Επειδή, από τους αιτούντες, το σωματείο ... (3ο στην αίτηση), το σωματείο ... (5ο στην αίτηση) και ο ... (6ος αιτών) δεν νομιμοποίησαν τον υπογράφοντα την κρινόμενη αίτηση δικηγόρο με κάποιον από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 27 του πρ.δ/τος 18/1989 (Α, 8) τρόπους. Κατόπιν αυτού, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως προς τους εν λόγω αιτούντες.

4. Επειδή, τα λοιπά αιτούντα σωματεία, των οποίων μέλη είναι πτυχιούχοι της Γαλλικής και της Γερμανικής Φιλολογίας οι οποίοι έχουν διορισθεί ως εκπαιδευτικοί στην Δημόσια Εκπαίδευση, με έννομο συμφέρον ασκούν την κρινόμενη αίτηση, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα καταστατικά τους, σκοπό έχουν την προαγωγή και αναβάθμιση της διδασκαλίας της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας στην εκπαίδευση.

5. Επειδή, στη μεν παρ. 2 του άρθρου 32 του π.δ/τος 18/1989 (Α´8) ορίζεται ότι: «Καταργείται ομοίως η δίκη αν μετά την άσκηση της αίτησης ακυρώσεως και έως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης η προσβαλλόμενη έπαυσε για οποιοδήποτε λόγο να ισχύει εκτός αν ο αιτών επικαλείται ιδιαίτερο έννομο συμφέρον που δικαιολογεί τη συνέχιση της δίκης...», στη δε παρ. 3 του ιδίου άρθρου, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 31 παρ. 1 του Ν. 3772/2009 (Α´112) ότι: «Αν η κατά την προηγούμενη παράγραφο παύση της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξεως οφείλεται... ή στο ότι αυτή τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε με πράξη η οποία εξακολουθεί να είναι δυσμενής για τον αιτούντα, η δίκη δεν καταργείται αν ο αιτών προβάλει με δικόγραφο, κατατεθειμένο έξι (6) πλήρεις ημέρες πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως, σχετικό ισχυρισμό και ζητήσει τη συνέχιση της δίκης. Με το δικόγραφο αυτό, ο αιτών μπορεί να προβάλει και νέους λόγους ακυρώσεως, στρεφόμενους κατά της νέας πράξεως...».

6. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση, όπως έχει εκτεθεί, ζητείται η ακύρωση της υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 αποφάσεως της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων καθ’ ο μέρος μειώθηκαν οι ώρες διδασκαλίας των μαθημάτων Γαλλικών ή Γερμανικών (ως δεύτερης κατ’ επιλογή ξένης γλώσσας) από 3 σε 2 εβδομαδιαίως στο ημερήσιο γυμνάσιο. Μετά την άσκηση όμως της κρινομένης αιτήσεως (1.8.2005) και πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση του Τμήματος (15.5.2012) εκδόθηκαν, μεταξύ άλλων οι εξής σχετικές υπουργικές αποφάσεις: α) Η υπ’ αριθμ. 130535/Γ2/10.10.2008 απόφαση του αυτού Υπουργού (ΦΕΚ 2129/2008, τ. Β), με την οποία εισήχθη η Ιταλική ως δεύτερη ξένη γλώσσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Γυμνασίου και β) Η υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του αυτού Υπουργού (φ.1890/2009, τ. β´), με την οποία εισήχθη η Ισπανική ως δεύτερη ξένη γλώσσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Γυμνασίου. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ως άνω υπουργικών αποφάσεων, η προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων αντικαταστάθηκε από την υπ’ αριθμ. 130535/Γ2/10.10.2008 (ΦΕΚ 2129/2008, τ. Β) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η οποία εν συνεχεία αντικαταστάθηκε από την υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση (ΦΕΚ 1890/2009, τ. Β) του αυτού Υπουργού και συνεπώς έπαυσε να ισχύει. Τούτο δε διότι ο Υπουργός Παιδείας με την ως άνω απόφασή του (έτους 2008), αφού προηγουμένως έλαβε υπ’ όψη του τις με αριθ. 25/2008 και 33/2008 εισηγήσεις του Τμήματος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και του Συντονιστικού Συμβουλίου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, όρισε ως πάγια ρύθμιση για τα επόμενα σχολικά έτη, για το ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθημάτων των τάξεων του ημερήσιου Γυμνασίου, αφ’ ενός μεν ότι ως δεύτερη ξένη γλώσσα, εναλλακτικά με την Γαλλική και την Γερμανική θα διδάσκεται και η Ιταλική, αφ’ ετέρου δε ότι η διδασκαλία της δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής ή Γερμανικής ή Ιταλικής) είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο Ημερήσιο Γυμνάσιο. Μεταγενεστέρως δε με την υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφασή του, αφού έλαβε υπ’ όψη του την με αριθ. 42/2008 εισήγηση του Τμήματος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, όρισε, ως πάγια ρύθμιση, ότι ως δεύτερη ξένη γλώσσα, εναλλακτικά με την Γαλλική, Γερμανική και Ιταλική, θα διδάσκεται και η Ισπανική και ότι η διδασκαλία της δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής, Γερμανικής, Ιταλικής ή Ισπανικής) είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο ωρολόγιο πρόγραμμα του Ημερησίου Γυμνασίου. Επομένως, η αίτηση την οποία κατέθεσαν τα αιτούντα σωματεία στις 13.5.2010 στο Συμβούλιο της Επικρατείας, δηλαδή σε χρόνο προγενέστερο των έξι (6) πλήρων ημερών πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση (στις 15.5.2012), πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί το, κατ’ άρθρο 32 παρ. 3 του πρ.δ/τος 18/1989, δικόγραφο συνεχίσεως της δίκης και καθ’ ερμηνεία αυτού μόνη παραδεκτώς προσβαλλόμενη πράξη είναι η υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, διότι με την απόφαση αυτή ο Υπουργός αντικατέστησε την 130535/Γ2/10.10.2008 απόφασή του, με την οποία είχε αντικατασταθεί η προσβαλλόμενη, με το αρχικό δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως, απόφαση του έτους 2005, ορίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η διδασκαλία τής δεύτερης ξένης γλώσσας (Γαλλικής ή Γερμανικής ή Ιταλικής ή Ισπανικής) θα είναι δύο ώρες εβδομαδιαίως στο ημερήσιο Γυμνάσιο, ρύθμιση η οποία εξακολουθεί να είναι βλαπτική για τα αιτούντα σωματεία, όσον αφορά τον οριζόμενο με την τελευταία αυτή υπουργική απόφαση εβδομαδιαίο χρόνο διδασκαλίας τής γαλλικής και της γερμανικής ως δεύτερης ξένης γλώσσας.

7. Επειδή, στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζεται ότι: «2. Ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Υπουργού επιτρέπεται η έκδοση κανονιστικών διαταγμάτων, με ειδική εξουσιοδότηση νόμου και μέσα στα όριά της. Εξουσιοδότηση για έκδοση κανονιστικών πράξεων από άλλα όργανα της διοίκησης επιτρέπεται προκειμένου να ρυθμιστούν ειδικότερα θέματα ή θέματα με τοπικό ενδιαφέρον ή με χαρακτήρα τεχνικό ή λεπτομερειακό». Σύμφωνα δε με το άρθρο 5 παρ. 11 του ν. 1566/1985 (Α, 157) «Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ρυθμίζονται θέματα σχετικά με: α) την οργάνωση και λειτουργία των γυμνασίων κάθε κατεύθυνσης, β) τα διδασκόμενα μαθήματα, γ) τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα...». Με το άρθρο όμως 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 προβλέφθηκε ότι: «Τα θέματα των άρθρων... 5 παρ. 11 (περιπτώσεις β´, γ´...) ... του ν. 1566/1985 ρυθμίζουν εφεξής με αποφάσεις του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου...».

8. Επειδή, η, κατά το άρθρο 5 παρ. 11 περίπτ. α´ και β´ του ν. 1566/1985 και το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997, ρύθμιση των διδασκομένων μαθημάτων και των ωρολόγιων και αναλυτικών προγραμμάτων συνιστά ειδικότερο θέμα σε σχέση με το νομοθετικό πλαίσιο οργανώσεως και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, το οποίο τίθεται, κατά βάση, με τις διατάξεις του ν. 1566/1985. Συνεπώς, εγκύρως, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, παρέχεται με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 2525/1997 εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να ρυθμίσει με απόφασή του, ύστερα από εισήγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, θέματα σχετικά με τα διδασκόμενα μαθήματα και τα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα. Επομένως, ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως ότι ο καθορισμός τού ωρολογίου Προγράμματος των μαθημάτων Α´, Β´, Γ´ τάξεων του Ημερησίου Γυμνασίου είναι μη νόμιμος, διότι έπρεπε, κατά το άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος, να γίνει με προεδρικό διάταγμα και όχι με υπουργική απόφαση είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω δε, ενόψει της ειδικής και σύμφωνης, κατά τα ανωτέρω, με το Σύνταγμα διάταξης του άρθρου 7 παραγρ. 2 του ν. 2525/1997, αβασίμως οι αιτούντες ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη μείωση των ωρών διδασκαλίας, λόγω των σοβαρών, κατά τα προβαλλόμενα, συνεπειών στην οργάνωση και λειτουργία του γυμνασίου, συνιστά ρύθμιση η οποία εμπίπτει στην περίπτ. α´ της παραγρ. 11 του άρθρου 5 του ν. 1566/1985, για τη θέσπιση της οποίας απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος.

9. Επειδή, προβάλλεται, ότι η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση δεν είναι νόμιμη, διότι αποκλίνει χωρίς αιτιολογία από την αρνητική επί του επιδίκου θέματος γνωμοδότηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, δεδομένου ότι το Τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου δεν συμφώνησε με την πρόταση των φιλολόγων για την αύξηση των ωρών διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Ο λόγος είναι απορριπτέος, διότι η προσβαλλόμενη με αυτόν πλημμέλεια δεν αφορά την εν προκειμένω παραδεκτώς, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 105954/Γ2/3.9.2009 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας, η οποία εκδόθηκε ύστερα από την 42/2008 πράξη του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, αλλά την αρχικώς προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 54530/Γ2/1.6.2005 απόφαση, η οποία, κατά τα γενόμενα δεκτά στην σκέψη 5 είχε παύσει να ισχύει πριν από την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στην πενταμελή σύνθεση (15.5.2012). Ανεξαρτήτως όμως αυτού, ο ανωτέρω λόγος στηρίζεται πάντως και σε εσφαλμένη εκδοχή, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη με το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως υπουργική απόφαση εκδόθηκε όχι μόνον ενόψει της 32/2004 αρνητικής, κατά πλειοψηφία, γνώμης του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Π.Ι., αλλά και της 43/2004 γνώμης του Συντονιστικού Συμβουλίου του Π.Ι. Όπως δε προκύπτει από το πρακτικό 43/2004, το Συντονιστικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπ’ όψη του την κατά πλειοψηφία αρνητική γνώμη (32/2004) του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, συντάχθηκε με την πρόταση του Υπουργού ΕΠΘ για την αύξηση των διατιθέμενων ωρών διδασκαλίας στο μάθημα της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στο γυμνάσιο και στο λύκειο, για τους αναφερόμενους στο εν λόγω πρακτικό λόγους.

10. Επειδή, ο νομοθέτης κοινός ή κανονιστικός δεν κωλύεται, κατ’ αρχήν, από το Σύνταγμα να τροποποιεί (ή να καταργεί), κατά τρόπο απρόσωπο και αντικειμενικό, ρυθμίσεις ευνοϊκές για μια κατηγορία προσώπων, μεταβάλλοντας την αντίληψή του ως προς την σκοπιμότητα των σχετικών ρυθμίσεων, όσον αφορά την εξυπηρέτηση σκοπών δημόσιου συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως συνάγεται από τα στοιχεία του φακέλλου, (βλ. την με αριθμ. 32/2004 πράξη του Τμήματος Δ.Ε. του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου καθώς και την με αριθμ. 43/2004 πράξη του Συντονιστικού Συμβουλίου) ο χρόνος διδασκαλίας τής δεύτερης ξένης γλώσσας μειώθηκε κατά μία (1) ώρα εβδομαδιαίως, προς τον σκοπό η ώρα αυτή να διατεθεί για την ενίσχυση της διδασκαλίας τού μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας από δύο (2) σε τρεις (3) ώρες για κάθε τάξη του Γυμνασίου. Εν όψει του θεμιτού αυτού σκοπού στον οποίο απέβλεψε ο κανονιστικός νομοθέτης με την επίμαχη τροποποίηση, οι λόγοι ακυρώσεως με τους οποίους προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη ρύθμιση έχει θεσπισθεί κατά παράβαση τόσο της αρχής της ισότητας μεταξύ των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας αφ’ ενός και των καθηγητών των αρχαίων ελληνικών αφ’ ετέρου, όσο και της αρχής της αναλογικότητας είναι εν πάση περιπτώσει απορριπτέοι. Απαραδέκτως δε, κατά τα λοιπά, αμφισβητείται από τους αιτούντες η ουσιαστική εκτίμηση του νομοθέτη ως προς την προσφορότητα του μέσου επίτευξης του ως άνω σκοπού, δηλαδή της επιλεγείσης μείωσης των ωρών διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι το δημόσιο συμφέρον θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί καλύτερα με τη μείωση των ωρών διδασκαλίας σε άλλα μαθήματα (όπως τα μαθήματα των θρησκευτικών, ή της κοινωνικής αγωγής ή της ιστορίας) ή με την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των μαθημάτων γενικά, όπως υπεστήριξε συγκεκριμένος φιλόλογος ενώπιον του αρμόδιου Τμήματος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, την γνώμη του οποίου επικαλούνται. Περαιτέρω, αβασίμως προβάλλεται ότι συντρέχει παραβίαση της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, λόγω της αιφνιδιαστικής μείωσης των ωρών διδασκαλίας, δεδομένου ότι πάντως από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει θετική ενέργεια της Διοίκησης, ικανή να δημιουργήσει την εύλογη και άξια προστασίας προσδοκία των καθηγητών της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας για την διατήρηση του αμετάβλητου του χρόνου διδασκαλίας των ξένων αυτών γλωσσών στο Γυμνάσιο. Επίσης, απορριπτέος, προεχόντως ως προβαλλόμενος εκ συμφέροντος τρίτου, είναι και ο λόγος ακυρώσεως ότι η προβαλλόμενη ρύθμιση συνεπάγεται την δυσμενή και κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρο 4 παρ. 1 και 4 και 16 παρ. 3) μεταχείριση των μαθητών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφεύγουν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια για την εκμάθηση της γαλλικής και της γερμανικής γλώσσας.

11. Επειδή, προβάλλεται ότι η επίμαχη ρύθμιση του ωρολόγιου προγράμματος των μαθημάτων του ημερήσιου Γυμνασίου, της μείωσης δηλαδή των ωρών διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας δεν είναι σύμφωνη με το άρθρο 126 παραγρ. 2 της Συνθήκης ΕΚ (ήδη άρθρο 149 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΣΛΕΕ), το οποίο ορίζει ότι «η δράση της Κοινότητας έχει ως στόχο: -να αναπτύσσει την ευρωπαϊκή διάσταση της παιδείας, μέσω ιδίως της εκμάθησης και της διάδοσης των γλωσσών των κρατών–μελών...». Ο λόγος είναι απορριπτέος, δεδομένου ότι, κατά τη σαφή διάταξη της παραγρ. 1 του εν λόγω άρθρου, το περιεχόμενο της διδασκαλίας και η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών (πρβλ. ΣτΕ 1841/2006, 1440/2000, 3457/1998 Ολ.), ενώ η διάταξη της παραγρ. 2 του άρθρου 126 (ήδη 149), την οποία επικαλούνται οι αιτούντες, αναφέρεται στη δράση της Κοινότητας (ήδη Ένωσης) και δεν θεσπίζει υποχρέωση κάθε κράτους-μέλους για τη διδασκαλία στη δημόσια εκπαίδευση των γλωσσών των λοιπών κρατών-μελών. Εξάλλου, κατά τη ρητή διάταξη της παραγρ. 4 του ίδιου άρθρου, η δράση της Ένωσης στο χώρο τής παιδείας δεν μπορεί να οδηγεί στην εναρμόνιση του δικαίου των κρατών-μελών. Τέλος, αβασίμως προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη ρύθμιση παραβιάζεται το άρθρο 2 του 1ου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, το οποίο προβλέπει ότι κάθε κράτος, κατά την άσκηση των αναλαμβανόμενων από αυτό καθηκόντων στο πεδίο της μόρφωσης και της εκπαίδευσης θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων να εξασφαλίζουν την μόρφωση και εκπαίδευση των παιδιών τους σύμφωνα και με τις φιλοσοφικές τους πεποιθήσεις. Και τούτο διότι η διάταξη αυτή, ανεξαρτήτως της διατυπωθείσης επιφύλαξης από την Ελληνική Κυβέρνηση ως προς την λέξη «φιλοσοφικές» (πεποιθήσεις), δεν επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη και την υποχρέωση διδασκαλίας ξένων γλωσσών στη δημόσια εκπαίδευση και μάλιστα για ορισμένες ώρες εβδομαδιαίως.

12. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω γενομένων δεκτών, δηλαδή μετά την απόρριψη των προβαλλομένων λόγων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την αίτηση.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου, και

Επιβάλλει στα αιτούντα σωματεία συμμέτρως τη δικαστική δαπάνη τού Δημοσίου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των εννιακοσίων είκοσι (920) ευρώ.

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2013

 Ο Πρόεδρος του Γ´ Τμήματος  Η Γραμματέας του Γ´ Τμήματος

 

 

 Δημοσθένης Π. Πετρούλιας  Δ. Τετράδη

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 1ης Οκτωβρίου 2015.

 Ο Προεδρεύων Σύμβουλος  Η Γραμματέας του Γ´ Τμήματος

 

 

 Δ. Σκαλτσούνης  Δ. Τετράδη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.