Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

ΣτΕ 1215/2015: ΜΗ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΠ.ΟΠ. - ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΑΠΟΛΥΣΗ




Η αιτιολογημένη διαπίστωση από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων ουσιωδών ελλείψεων σε ένα ή περισσότερα από τα οριζόμενα στην υπ’ αριθ. Φ.416/205235/12.11.2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Β΄ 1610) προσόντα ή συνδρομής ενός ή πλειόνων ελαττωμάτων σε μεγάλο βαθμό, συνιστά νόμιμο λόγο για τη μη μονιμοποίηση και την απόλυση του κρινομένου ΕΠ.ΟΠ. από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει επίσης ότι ΕΠ.ΟΠ. ο οποίος συγκεντρώνει βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό (8 και άνω) σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα μπορεί μεν, κατ’ αρχήν, να κριθεί βάσει της βαθμολογίας αυτής ως κατάλληλος για μονιμοποίηση, το αρμόδιο όμως Συμβούλιο, το οποίο εκτιμά εξ υπαρχής το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινομένου, μπορεί αιτιολογώντας ειδικώς την κρίση του και χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε βαθμολογία του κρινομένου στις οικείες εκθέσεις ικανότητος, να θεωρήσει, εν όψει των ίδιων ή και άλλων δεδομένων, ότι ο κρινόμενος είναι ακατάλληλος για μονιμοποίηση, εφ’ όσον, κατά την ανέλεγκτη περαιτέρω ουσιαστική κρίση του Συμβουλίου, υφίσταται ουσιώδης έλλειψη ενός ή περισσοτέρων ουσιαστικών προσόντων ή συνδρομή σε μεγάλο βαθμό ενός ή περισσοτέρων ελαττωμάτων (πρβλ. ΣΕ 1269/2014). 

 

Αριθμός 1215/2015 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Γ΄ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2015, με την εξής σύνθεση: Μ. Βηλαράς, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση της Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Δ. Σκαλτσούνης, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Κ. Κατρά, Ι. Παπαγιάννης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Γ. Μουλοπούλου. 

Για να δικάσει την από 7 Μαρτίου 2012 έφεση:
του ..., κατοίκου ... (...), ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Παν. Αγγελάκη (Α.Μ. 22471), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος παρέστη με την Γεωργία Καπόρη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους
κατά της υπ’ αριθμ. 937/2011 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Ι. Παπαγιάννη.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 

1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε παράβολο (1194888, 2895813/2012), ζητείται, εν γένει παραδεκτώς, η εξαφάνιση της 937/2011 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτήν απορρίφθηκε αίτηση του εκκαλούντος, πρώην Επαγγελματία Οπλίτη (Δεκανέως Πεζικού), η οποία στρεφόταν κατά α) του υπ’ αριθ. 1/2010 πρακτικού του Συμβουλίου Κρίσεων Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ.) του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Γ.Ε.Σ.), με το οποίο ο εκκαλών κρίθηκε ακατάλληλος για μονιμοποίηση μετά τη συμπλήρωση επταετούς πραγματικής υπηρεσίας, και β) της Φ.414.1α/18/240687/Σ.2122/15.3.2010 (και όχι «.../240684/...», όπως εκ προφανούς παραδρομής αναγράφεται στην αίτηση ακυρώσεως) αποφάσεως του Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του Γ.Ε.Σ. (Γ΄ 210/17.3.2010), με την οποία ο εκκαλών απολύθηκε κατόπιν της ανωτέρω κρίσεως από τις τάξεις του Στρατού Ξηράς.
2. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 2936/2002 περί επαγγελματιών οπλιτών (Α΄ 166), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 του Ν. 3036/2002 (Α΄ 171), οι ΕΠ.ΟΠ., μετά τη συμπλήρωση επταετούς υπηρεσίας, μπορούν να μονιμοποιηθούν, εφ’ όσον, μεταξύ άλλων, κριθούν για μονιμοποίηση από τα αρμόδια Συμβούλια Κρίσεων, τα οποία λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ατομικούς τους φακέλους. Με την παρ. 2 του ως άνω άρθρου παρεσχέθη εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για την έκδοση αποφάσεων, με τις οποίες καθορίζονται, μεταξύ άλλων, τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα αξιολογήσεως των ΕΠ.ΟΠ., οι κρίσεις αυτών και οι συνέπειές τους. Έχοντας ως έρεισμα την ανωτέρω εξουσιοδοτική διάταξη εκδόθηκε η υπ’ αριθ. Φ.416/205235/12.11.2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Β΄ 1610), από τα άρθρα 3 και 5 της οποίας προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής: α) Σε ό,τι αφορά τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και τις προϋποθέσεις κρίσεως, ισχύουν οι αντίστοιχες διατάξεις για τους μονίμους υπαξιωματικούς (ήτοι οι διατάξεις του Ν.Δ. 445/1974-Α΄160) κατά το μέρος που δεν αντιβαίνουν στο Ν. 2936/2001 και την ως άνω Υ.Α. (άρ. 3 της Υ.Α.). β) Οι ΕΠ.ΟΠ. κρίνονται με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά τους προσόντα για μονιμοποίηση, χαρακτηριζόμενοι αναλόγως ως «κατάλληλοι» ή «ακατάλληλοι» (άρ. 5 παρ. 1 περ. δ΄ της Υ.Α.). γ) Ως κατάλληλοι για μονιμοποίηση κρίνονται, κατ’ αρχήν, όσοι έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό, δηλαδή από 8 και άνω (άρ. 5 παρ. 2 της Υ.Α. και άρ. 17 παρ. 7 του Ν.Δ. 445/1974). δ) Ως ακατάλληλοι για μονιμοποίηση κρίνονται όσοι δεν συγκεντρώνουν τα απαιτούμενα ουσιαστικά προσόντα για μονιμοποίηση και δεν θεωρούνται κατάλληλοι για την ενάσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους λόγω ουσιωδών ελλείψεων σ’ αυτά, απολυόμενοι κατόπιν τούτου από τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων (άρ. 5 παρ. 4 και 7 της Υ.Α.). Σύμφωνα, εξ άλλου, με τα άρθρα 18 (παρ. 1, 4, 5, 6, 7, 10 και 11), 20 (παρ. 1 περ. δ΄ και παρ. 2) και 21 (παρ. 2) του Ν.Δ. 445/1974, εφαρμοζόμενα συμπληρωματικώς σύμφωνα με τη μνημονευθείσα διάταξη του άρθρου 3 της ως άνω Υ.Α., τα αξιολογούμενα ουσιαστικά προσόντα διακρίνονται αφ’ ενός σε προσόντα τα οποία πρέπει να συντρέχουν για την μονιμοποίηση των κρινομένων και αφ’ ετέρου σε έλλειψη σοβαρών ελαττωμάτων, τα οποία καθ’ εαυτά δεν βαθμολογούνται, αλλά αναλόγως της φύσεώς τους επηρεάζουν δυσμενώς την εκτίμηση των λοιπών ουσιαστικών προσόντων του κρινομένου και ιδιαιτέρως των ηθικών και ψυχικών προσόντων, του κύρους και του στρατιωτικού πνεύματος. Ειδικότερα, στα θετικά ουσιαστικά προσόντα των κρινομένων, τα οποία διακρίνονται, μεταξύ άλλων, σε ηθικά, ψυχικά, διοικητικά και επαγγελματικά, περιλαμβάνονται η συνέπεια, η ευσυνειδησία, η πειθαρχικότητα, το αίσθημα ευθύνης, η ανάληψη ευθυνών, η ψυχραιμία και αυτοκυριαρχία, το κύρος, ο ζήλος, το ενδιαφέρον και το πνεύμα ανησυχίας του κρινομένου για την υπηρεσία. Αντίθετα, ελάττωμα αποτελεί, ιδίως, κάθε συμπεριφορά του κρινομένου, η οποία μαρτυρεί ελαττωμένη αντίληψη των υποχρεώσεών του, οι οποίες απορρέουν από την ιδιότητα και το βαθμό του σε όλες τις εκδηλώσεις.
3. Επειδή, από τις μνημονευθείσες διατάξεις προκύπτει ότι η αιτιολογημένη διαπίστωση από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων ουσιωδών ελλείψεων σε ένα ή περισσότερα από τα ανωτέρω προσόντα ή συνδρομής ενός ή πλειόνων ελαττωμάτων σε μεγάλο βαθμό, συνιστά νόμιμο λόγο για τη μη μονιμοποίηση και την απόλυση του κρινομένου ΕΠ.ΟΠ. από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει επίσης ότι ΕΠ.ΟΠ. ο οποίος συγκεντρώνει βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό (8 και άνω) σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα μπορεί μεν, κατ’ αρχήν, να κριθεί βάσει της βαθμολογίας αυτής ως κατάλληλος για μονιμοποίηση, το αρμόδιο όμως Συμβούλιο, το οποίο εκτιμά εξ υπαρχής το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινομένου, μπορεί αιτιολογώντας ειδικώς την κρίση του και χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε βαθμολογία του κρινομένου στις οικείες εκθέσεις ικανότητος, να θεωρήσει, εν όψει των ίδιων ή και άλλων δεδομένων, ότι ο κρινόμενος είναι ακατάλληλος για μονιμοποίηση, εφ’ όσον, κατά την ανέλεγκτη περαιτέρω ουσιαστική κρίση του Συμβουλίου, υφίσταται ουσιώδης έλλειψη ενός ή περισσοτέρων ουσιαστικών προσόντων ή συνδρομή σε μεγάλο βαθμό ενός ή περισσοτέρων ελαττωμάτων (πρβλ. ΣΕ 1269/2014).
4. Επειδή, όπως προκύπτει από την εκκαλουμένη απόφαση και τα στοιχεία του φακέλου, ο εκκαλών κρίθηκε παμψηφεί με το 1/2010 πρακτικό του Συμβουλίου Κρίσεων ΕΠ.ΟΠ. του Γ.Ε.Σ. ως ακατάλληλος για μονιμοποίηση λόγω συνδρομής ουσιωδών ελλείψεών του σε ορισμένα ηθικά, ψυχικά, διοικητικά και επαγγελματικά προσόντα και συγκεκριμένα στα προσόντα της συνέπειας, ευσυνειδησίας, πειθαρχικότητος, αισθήματος ευθύνης, αναλήψεως ευθυνών, ψυχραιμίας και αυτοκυριαρχίας, κύρους, ζήλου, ενδιαφέροντος και πνεύματος ανησυχίας για την υπηρεσία, καθώς και λόγω σοβαρού ελαττώματος, συνισταμένου σε συμπεριφορά μαρτυρούσα ελαττωμένη αντίληψη των απορρεουσών εκ της ιδιότητός του υποχρεώσεων. Την κρίση του αυτή εστήριξε το Συμβούλιο, όπως βεβαιώνεται με το προσβληθέν πρακτικό του, στο σύνολο των ατομικών εγγράφων και λοιπών στοιχείων των κρινομένων. Όπως ειδικότερα προκύπτει από το ως άνω πρακτικό, ο εκκαλών είχε τιμωρηθεί πειθαρχικώς, μεταξύ άλλων, α) με φυλάκιση πέντε ημερών στις 5.4.2007, διότι «τη Μεγάλη Πέμπτη ..., σε γενόμενο συναγερμό, και ενώ ο Λόχος βρισκόταν σε κατάσταση 8ωρης ετοιμότητας, αναζητηθείς τηλεφωνικά, δεν ευρέθηκε άμεσα, με αποτέλεσμα να εισέλθει στη μοίρα με καθυστέρηση τεσσάρων ωρών» και β) με φυλάκιση 20 ημερών στις 30.6.2008, «διότι την ... σε χώρο των εξωτερικών ιατρείων του ... επέδειξε απρεπή συμπεριφορά προς ανώτερή του και συγκεκριμένα την Τχη (ΥΝ) ..., η οποία εκτελούσε χρέη προϊσταμένης στα εξωτερικά ιατρεία του ...». Επίσης, με την υπ’ αριθ. 640/2009 απόφαση του Τριμελούς Στρατοδικείου Αθηνών ο εκκαλών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο μηνών, γιατί «ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή ΕΠ.ΟΠ. Δνέας (ΠΖ) και υπηρετούσε στη Ζ΄ ΜΑΚ, την ..., στο ..., ..., προσέβαλε με λόγια την τιμή κατά βαθμό ανωτέρου του, όχι κατά την υπηρεσία ή για λόγους που έχουν σχέση με αυτήν». Όπως, εξ άλλου, προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου (αποσπάσματα Ημερησίων Διαταγών της 29.10.2009, 30.10.2009 και 5.11.2009 του 5ου ΕΤΕΘ), στον εκκαλούντα επιβλήθηκαν και άλλες πειθαρχικές ποινές, συγκεκριμένα δε (α) φυλάκιση 20 ημερών, «διότι την ... κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεως στο πυρ και κίνηση με πραγματικά πυρά, εκτελούσε βολές κατά ριπάς παρά τις κατ’ επανάληψη συστάσεις του επικεφαλής Λγού (ΠΖ) ..., παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε και την ..., όπου εκτελώντας βολή πολ/λου 0,50’’ πυροδότησε χωρίς να σκοπεύσει και χωρίς διαταγή του επικεφαλής Αξκού, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο σοβαρό πρόβλημα ασφαλείας στο υπόλοιπο προσωπικό της Μονάδας», (β) κράτηση 4 ημερών, «διότι την ... απουσίαζε αδικαιολόγητα από προγραμματισμένη συγκέντρωση στελεχών», και (γ) φυλάκιση 20 ημερών, «διότι την ... και ενώ βρισκόταν στην πόλη της..., προέβη σε διαπληκτισμό με την ιδιώτη ..., η οποία ενώπιον των οργάνων της Αστυνομικής Διεύθυνσης ... υποστήριξε ότι κατά τη διάρκεια του εν λόγω συμβάντος την χτύπησε στο πρόσωπο και της προξένησε σωματικές βλάβες στο πρόσωπο και στο χέρι, γεγονός το οποίο παραδέχθηκε τόσο ενώπιόν τους όσο και ενώπιον του Δκτή της Μονάδος τις μεσημβρινές ώρες της επόμενης μέρας. Με την πράξη του αυτή προσέβαλε βάναυσα τις Ένοπλες Δυνάμεις και κατ’ επέκταση τις Ειδικές Δυνάμεις, δημιουργώντας χείριστες εντυπώσεις στην τοπική κοινωνία για την παιδεία και το ήθος του προσωπικού τους, δείχνοντας παντελή έλλειψη στρατιωτικής αγωγής και συναίσθησης των εκ των ιδιοτήτων του απορρεουσών υποχρεώσεων προς τον Στρατό και την κοινωνία εν γένει». Εν όψει των ανωτέρω, η κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων για την ακαταλληλότητα του εκκαλούντος προς μονιμοποίηση, κρίση η οποία στηρίζεται αυτοτελώς στα ανωτέρω δεδομένα, χωρίς το Συμβούλιο να δεσμεύεται, κατά τα προεκτεθέντα, από οποιεσδήποτε βαθμολογίες του εκκαλούντος στις αντίστοιχες εκθέσεις ικανότητος, αιτιολογήθηκε νομίμως και επαρκώς, το δε Διοικητικό Εφετείο ορθώς, αν και με κάπως διαφορετική αιτιολογία, απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως του εκκαλούντος, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη έφεση είναι απορριπτέα στο σύνολό τους ως αβάσιμα.
5. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί.

Δ ι ά τ α ύ τ α 

Απορρίπτει την έφεση.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Επιβάλλει σε βάρος του εκκαλούντος τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, η οποία ανέρχεται σε τετρακόσια εξήντα (460) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2015
Ο Προεδρεύων Σύμβουλος   Η Γραμματέας
 
 
Μ. Βηλαράς  Γ. Μουλοπούλου
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 2ας Απριλίου 2015.
 Η Πρόεδρος του Γ' Τμήματος  Ο Γραμματέας
 
 
 Αικ. Συγγούνα  Ν. Βασιλόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2015

ΣτΕ 1215/2015: ΜΗ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΕΠ.ΟΠ. - ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΑΠΟΛΥΣΗ




Η αιτιολογημένη διαπίστωση από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων ουσιωδών ελλείψεων σε ένα ή περισσότερα από τα οριζόμενα στην υπ’ αριθ. Φ.416/205235/12.11.2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Β΄ 1610) προσόντα ή συνδρομής ενός ή πλειόνων ελαττωμάτων σε μεγάλο βαθμό, συνιστά νόμιμο λόγο για τη μη μονιμοποίηση και την απόλυση του κρινομένου ΕΠ.ΟΠ. από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει επίσης ότι ΕΠ.ΟΠ. ο οποίος συγκεντρώνει βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό (8 και άνω) σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα μπορεί μεν, κατ’ αρχήν, να κριθεί βάσει της βαθμολογίας αυτής ως κατάλληλος για μονιμοποίηση, το αρμόδιο όμως Συμβούλιο, το οποίο εκτιμά εξ υπαρχής το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινομένου, μπορεί αιτιολογώντας ειδικώς την κρίση του και χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε βαθμολογία του κρινομένου στις οικείες εκθέσεις ικανότητος, να θεωρήσει, εν όψει των ίδιων ή και άλλων δεδομένων, ότι ο κρινόμενος είναι ακατάλληλος για μονιμοποίηση, εφ’ όσον, κατά την ανέλεγκτη περαιτέρω ουσιαστική κρίση του Συμβουλίου, υφίσταται ουσιώδης έλλειψη ενός ή περισσοτέρων ουσιαστικών προσόντων ή συνδρομή σε μεγάλο βαθμό ενός ή περισσοτέρων ελαττωμάτων (πρβλ. ΣΕ 1269/2014). 

 

Αριθμός 1215/2015 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Γ΄ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2015, με την εξής σύνθεση: Μ. Βηλαράς, Σύμβουλος της Επικρατείας, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση της Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Δ. Σκαλτσούνης, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Κ. Κατρά, Ι. Παπαγιάννης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Γ. Μουλοπούλου. 

Για να δικάσει την από 7 Μαρτίου 2012 έφεση:
του ..., κατοίκου ... (...), ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Παν. Αγγελάκη (Α.Μ. 22471), που τον διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος παρέστη με την Γεωργία Καπόρη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους
κατά της υπ’ αριθμ. 937/2011 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Ι. Παπαγιάννη.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 

1. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, για την άσκηση της οποίας καταβλήθηκε παράβολο (1194888, 2895813/2012), ζητείται, εν γένει παραδεκτώς, η εξαφάνιση της 937/2011 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτήν απορρίφθηκε αίτηση του εκκαλούντος, πρώην Επαγγελματία Οπλίτη (Δεκανέως Πεζικού), η οποία στρεφόταν κατά α) του υπ’ αριθ. 1/2010 πρακτικού του Συμβουλίου Κρίσεων Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ.) του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Γ.Ε.Σ.), με το οποίο ο εκκαλών κρίθηκε ακατάλληλος για μονιμοποίηση μετά τη συμπλήρωση επταετούς πραγματικής υπηρεσίας, και β) της Φ.414.1α/18/240687/Σ.2122/15.3.2010 (και όχι «.../240684/...», όπως εκ προφανούς παραδρομής αναγράφεται στην αίτηση ακυρώσεως) αποφάσεως του Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του Γ.Ε.Σ. (Γ΄ 210/17.3.2010), με την οποία ο εκκαλών απολύθηκε κατόπιν της ανωτέρω κρίσεως από τις τάξεις του Στρατού Ξηράς.
2. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν. 2936/2002 περί επαγγελματιών οπλιτών (Α΄ 166), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 8 του Ν. 3036/2002 (Α΄ 171), οι ΕΠ.ΟΠ., μετά τη συμπλήρωση επταετούς υπηρεσίας, μπορούν να μονιμοποιηθούν, εφ’ όσον, μεταξύ άλλων, κριθούν για μονιμοποίηση από τα αρμόδια Συμβούλια Κρίσεων, τα οποία λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ατομικούς τους φακέλους. Με την παρ. 2 του ως άνω άρθρου παρεσχέθη εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για την έκδοση αποφάσεων, με τις οποίες καθορίζονται, μεταξύ άλλων, τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα αξιολογήσεως των ΕΠ.ΟΠ., οι κρίσεις αυτών και οι συνέπειές τους. Έχοντας ως έρεισμα την ανωτέρω εξουσιοδοτική διάταξη εκδόθηκε η υπ’ αριθ. Φ.416/205235/12.11.2001 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας (Β΄ 1610), από τα άρθρα 3 και 5 της οποίας προκύπτουν, μεταξύ άλλων, τα εξής: α) Σε ό,τι αφορά τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και τις προϋποθέσεις κρίσεως, ισχύουν οι αντίστοιχες διατάξεις για τους μονίμους υπαξιωματικούς (ήτοι οι διατάξεις του Ν.Δ. 445/1974-Α΄160) κατά το μέρος που δεν αντιβαίνουν στο Ν. 2936/2001 και την ως άνω Υ.Α. (άρ. 3 της Υ.Α.). β) Οι ΕΠ.ΟΠ. κρίνονται με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά τους προσόντα για μονιμοποίηση, χαρακτηριζόμενοι αναλόγως ως «κατάλληλοι» ή «ακατάλληλοι» (άρ. 5 παρ. 1 περ. δ΄ της Υ.Α.). γ) Ως κατάλληλοι για μονιμοποίηση κρίνονται, κατ’ αρχήν, όσοι έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό, δηλαδή από 8 και άνω (άρ. 5 παρ. 2 της Υ.Α. και άρ. 17 παρ. 7 του Ν.Δ. 445/1974). δ) Ως ακατάλληλοι για μονιμοποίηση κρίνονται όσοι δεν συγκεντρώνουν τα απαιτούμενα ουσιαστικά προσόντα για μονιμοποίηση και δεν θεωρούνται κατάλληλοι για την ενάσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους λόγω ουσιωδών ελλείψεων σ’ αυτά, απολυόμενοι κατόπιν τούτου από τις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων (άρ. 5 παρ. 4 και 7 της Υ.Α.). Σύμφωνα, εξ άλλου, με τα άρθρα 18 (παρ. 1, 4, 5, 6, 7, 10 και 11), 20 (παρ. 1 περ. δ΄ και παρ. 2) και 21 (παρ. 2) του Ν.Δ. 445/1974, εφαρμοζόμενα συμπληρωματικώς σύμφωνα με τη μνημονευθείσα διάταξη του άρθρου 3 της ως άνω Υ.Α., τα αξιολογούμενα ουσιαστικά προσόντα διακρίνονται αφ’ ενός σε προσόντα τα οποία πρέπει να συντρέχουν για την μονιμοποίηση των κρινομένων και αφ’ ετέρου σε έλλειψη σοβαρών ελαττωμάτων, τα οποία καθ’ εαυτά δεν βαθμολογούνται, αλλά αναλόγως της φύσεώς τους επηρεάζουν δυσμενώς την εκτίμηση των λοιπών ουσιαστικών προσόντων του κρινομένου και ιδιαιτέρως των ηθικών και ψυχικών προσόντων, του κύρους και του στρατιωτικού πνεύματος. Ειδικότερα, στα θετικά ουσιαστικά προσόντα των κρινομένων, τα οποία διακρίνονται, μεταξύ άλλων, σε ηθικά, ψυχικά, διοικητικά και επαγγελματικά, περιλαμβάνονται η συνέπεια, η ευσυνειδησία, η πειθαρχικότητα, το αίσθημα ευθύνης, η ανάληψη ευθυνών, η ψυχραιμία και αυτοκυριαρχία, το κύρος, ο ζήλος, το ενδιαφέρον και το πνεύμα ανησυχίας του κρινομένου για την υπηρεσία. Αντίθετα, ελάττωμα αποτελεί, ιδίως, κάθε συμπεριφορά του κρινομένου, η οποία μαρτυρεί ελαττωμένη αντίληψη των υποχρεώσεών του, οι οποίες απορρέουν από την ιδιότητα και το βαθμό του σε όλες τις εκδηλώσεις.
3. Επειδή, από τις μνημονευθείσες διατάξεις προκύπτει ότι η αιτιολογημένη διαπίστωση από το αρμόδιο Συμβούλιο Κρίσεων ουσιωδών ελλείψεων σε ένα ή περισσότερα από τα ανωτέρω προσόντα ή συνδρομής ενός ή πλειόνων ελαττωμάτων σε μεγάλο βαθμό, συνιστά νόμιμο λόγο για τη μη μονιμοποίηση και την απόλυση του κρινομένου ΕΠ.ΟΠ. από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Από τις ίδιες διατάξεις προκύπτει επίσης ότι ΕΠ.ΟΠ. ο οποίος συγκεντρώνει βαθμό τουλάχιστον λίαν καλό (8 και άνω) σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα μπορεί μεν, κατ’ αρχήν, να κριθεί βάσει της βαθμολογίας αυτής ως κατάλληλος για μονιμοποίηση, το αρμόδιο όμως Συμβούλιο, το οποίο εκτιμά εξ υπαρχής το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινομένου, μπορεί αιτιολογώντας ειδικώς την κρίση του και χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε βαθμολογία του κρινομένου στις οικείες εκθέσεις ικανότητος, να θεωρήσει, εν όψει των ίδιων ή και άλλων δεδομένων, ότι ο κρινόμενος είναι ακατάλληλος για μονιμοποίηση, εφ’ όσον, κατά την ανέλεγκτη περαιτέρω ουσιαστική κρίση του Συμβουλίου, υφίσταται ουσιώδης έλλειψη ενός ή περισσοτέρων ουσιαστικών προσόντων ή συνδρομή σε μεγάλο βαθμό ενός ή περισσοτέρων ελαττωμάτων (πρβλ. ΣΕ 1269/2014).
4. Επειδή, όπως προκύπτει από την εκκαλουμένη απόφαση και τα στοιχεία του φακέλου, ο εκκαλών κρίθηκε παμψηφεί με το 1/2010 πρακτικό του Συμβουλίου Κρίσεων ΕΠ.ΟΠ. του Γ.Ε.Σ. ως ακατάλληλος για μονιμοποίηση λόγω συνδρομής ουσιωδών ελλείψεών του σε ορισμένα ηθικά, ψυχικά, διοικητικά και επαγγελματικά προσόντα και συγκεκριμένα στα προσόντα της συνέπειας, ευσυνειδησίας, πειθαρχικότητος, αισθήματος ευθύνης, αναλήψεως ευθυνών, ψυχραιμίας και αυτοκυριαρχίας, κύρους, ζήλου, ενδιαφέροντος και πνεύματος ανησυχίας για την υπηρεσία, καθώς και λόγω σοβαρού ελαττώματος, συνισταμένου σε συμπεριφορά μαρτυρούσα ελαττωμένη αντίληψη των απορρεουσών εκ της ιδιότητός του υποχρεώσεων. Την κρίση του αυτή εστήριξε το Συμβούλιο, όπως βεβαιώνεται με το προσβληθέν πρακτικό του, στο σύνολο των ατομικών εγγράφων και λοιπών στοιχείων των κρινομένων. Όπως ειδικότερα προκύπτει από το ως άνω πρακτικό, ο εκκαλών είχε τιμωρηθεί πειθαρχικώς, μεταξύ άλλων, α) με φυλάκιση πέντε ημερών στις 5.4.2007, διότι «τη Μεγάλη Πέμπτη ..., σε γενόμενο συναγερμό, και ενώ ο Λόχος βρισκόταν σε κατάσταση 8ωρης ετοιμότητας, αναζητηθείς τηλεφωνικά, δεν ευρέθηκε άμεσα, με αποτέλεσμα να εισέλθει στη μοίρα με καθυστέρηση τεσσάρων ωρών» και β) με φυλάκιση 20 ημερών στις 30.6.2008, «διότι την ... σε χώρο των εξωτερικών ιατρείων του ... επέδειξε απρεπή συμπεριφορά προς ανώτερή του και συγκεκριμένα την Τχη (ΥΝ) ..., η οποία εκτελούσε χρέη προϊσταμένης στα εξωτερικά ιατρεία του ...». Επίσης, με την υπ’ αριθ. 640/2009 απόφαση του Τριμελούς Στρατοδικείου Αθηνών ο εκκαλών καταδικάσθηκε σε ποινή φυλακίσεως δύο μηνών, γιατί «ενώ ήταν στρατιωτικός, δηλαδή ΕΠ.ΟΠ. Δνέας (ΠΖ) και υπηρετούσε στη Ζ΄ ΜΑΚ, την ..., στο ..., ..., προσέβαλε με λόγια την τιμή κατά βαθμό ανωτέρου του, όχι κατά την υπηρεσία ή για λόγους που έχουν σχέση με αυτήν». Όπως, εξ άλλου, προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου (αποσπάσματα Ημερησίων Διαταγών της 29.10.2009, 30.10.2009 και 5.11.2009 του 5ου ΕΤΕΘ), στον εκκαλούντα επιβλήθηκαν και άλλες πειθαρχικές ποινές, συγκεκριμένα δε (α) φυλάκιση 20 ημερών, «διότι την ... κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεως στο πυρ και κίνηση με πραγματικά πυρά, εκτελούσε βολές κατά ριπάς παρά τις κατ’ επανάληψη συστάσεις του επικεφαλής Λγού (ΠΖ) ..., παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε και την ..., όπου εκτελώντας βολή πολ/λου 0,50’’ πυροδότησε χωρίς να σκοπεύσει και χωρίς διαταγή του επικεφαλής Αξκού, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο σοβαρό πρόβλημα ασφαλείας στο υπόλοιπο προσωπικό της Μονάδας», (β) κράτηση 4 ημερών, «διότι την ... απουσίαζε αδικαιολόγητα από προγραμματισμένη συγκέντρωση στελεχών», και (γ) φυλάκιση 20 ημερών, «διότι την ... και ενώ βρισκόταν στην πόλη της..., προέβη σε διαπληκτισμό με την ιδιώτη ..., η οποία ενώπιον των οργάνων της Αστυνομικής Διεύθυνσης ... υποστήριξε ότι κατά τη διάρκεια του εν λόγω συμβάντος την χτύπησε στο πρόσωπο και της προξένησε σωματικές βλάβες στο πρόσωπο και στο χέρι, γεγονός το οποίο παραδέχθηκε τόσο ενώπιόν τους όσο και ενώπιον του Δκτή της Μονάδος τις μεσημβρινές ώρες της επόμενης μέρας. Με την πράξη του αυτή προσέβαλε βάναυσα τις Ένοπλες Δυνάμεις και κατ’ επέκταση τις Ειδικές Δυνάμεις, δημιουργώντας χείριστες εντυπώσεις στην τοπική κοινωνία για την παιδεία και το ήθος του προσωπικού τους, δείχνοντας παντελή έλλειψη στρατιωτικής αγωγής και συναίσθησης των εκ των ιδιοτήτων του απορρεουσών υποχρεώσεων προς τον Στρατό και την κοινωνία εν γένει». Εν όψει των ανωτέρω, η κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων για την ακαταλληλότητα του εκκαλούντος προς μονιμοποίηση, κρίση η οποία στηρίζεται αυτοτελώς στα ανωτέρω δεδομένα, χωρίς το Συμβούλιο να δεσμεύεται, κατά τα προεκτεθέντα, από οποιεσδήποτε βαθμολογίες του εκκαλούντος στις αντίστοιχες εκθέσεις ικανότητος, αιτιολογήθηκε νομίμως και επαρκώς, το δε Διοικητικό Εφετείο ορθώς, αν και με κάπως διαφορετική αιτιολογία, απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως του εκκαλούντος, τα δε περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με την κρινόμενη έφεση είναι απορριπτέα στο σύνολό τους ως αβάσιμα.
5. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί.

Δ ι ά τ α ύ τ α 

Απορρίπτει την έφεση.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Επιβάλλει σε βάρος του εκκαλούντος τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, η οποία ανέρχεται σε τετρακόσια εξήντα (460) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2015
Ο Προεδρεύων Σύμβουλος   Η Γραμματέας
 
 
Μ. Βηλαράς  Γ. Μουλοπούλου
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 2ας Απριλίου 2015.
 Η Πρόεδρος του Γ' Τμήματος  Ο Γραμματέας
 
 
 Αικ. Συγγούνα  Ν. Βασιλόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.