Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

ΣτΕ 1061/2015: ΤΟ ΕΞΩΪΔΡΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΟΡΦΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ, ΟΠΩΣ Η ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΤΡΑΠΛΗΓΙΑ



Το εξωϊδρυματικό επίδομα, που προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, δικαιούνται όχι μόνον όσοι πάσχουν από τις ρητά αναφερόμενες στη διάταξη αυτή παθήσεις της τετραπληγίας και παραπληγίας, αλλά, για την ταυτότητα του λόγου, και όσοι πάσχουν από ασθένειες, οι οποίες, κατά την κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, επιφέρουν την ίδια, όπως οι δύο αυτές παθήσεις, μορφή αναπηρίας. Εξουσία των δικαστηρίων της ουσίας.

Στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981 (Α΄ 68), όπως το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 2042/1992 (Α΄ 75), ορίζεται ότι: «Ασφαλισμένοι φορέων κοινωνικής ασφάλισης, αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κρινόμενοι από ειδική επιτροπή, ως πάσχοντες εκ τετραπληγίας - παραπληγίας με ποσοστό ιατρικής αναπηρίας 67% δικαιούνται μηνιαίου εξωϊδρυματικού επιδόματος. Του αυτού επιδόματος δικαιούνται και τα μέλη της οικογενείας των ασφαλισμένων τα πάσχοντα εκ της αυτής νόσου. Το επίδομα τούτο καταβάλλεται εκ μιας μόνο πηγής. Το ύψος του ως άνω επιδόματος, οι κατηγορίες δικαιούχων, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία χορηγήσεως και αναστολής καταβολής τούτου, ως και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια ρυθμίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, μετά γνώμη του Δ.Σ. εκάστου φορέως κυρίας ασφαλίσεως». Όμοια εξουσιοδότηση περιείχε και η παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981 πριν από την ως άνω αντικατάστασή της, με βάση την οποία εκδόθηκε η Φ.7 οικ. 909/3-14.7.1981 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών (Β΄ 414). Με την απόφαση αυτή προβλέφθηκε ότι ειδική επιτροπή, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, αρμόδια για την εξέταση των πασχόντων από τετραπληγία και παραπληγία είναι η Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του Ι.Κ.Α., στην οποία μετέχει υποχρεωτικώς ιατρός του Ι.Κ.Α. με την ειδικότητα του ορθοπεδικού ή του νευρολόγου. Περαιτέρω, με την ίδια υπουργική απόφαση ορίσθηκε ότι κατά των γνωματεύσεων των Ειδικών Υγειονομικών Επιτροπών επιτρέπεται στον ασφαλισμένο και σε οποιοδήποτε αρμόδιο ασφαλιστικό όργανο, προσφυγή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 35 του Κανονισμού Ασφαλιστικής Αρμοδιότητος του Ι.Κ.Α. (απόφαση Υπουργού Εργασίας 57440/13.1/7.2.1938, Β΄ 33), δηλαδή ενώπιον της Δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Ι.Κ.Α. Ακολούθως, με την Φ.7/1104/13.8/ 4.9.1981 όμοια υπουργική απόφαση (Β΄ 511), καθορίσθηκαν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως του εξωϊδρυματικού επιδόματος στους ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα μέλη των οικογενειών τους των Οργανισμών κύριας ασφαλίσεως αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, οι οποίοι πάσχουν από τετραπληγία ή παραπληγία, με παραπομπή δε στην ανωτέρω Φ.7/οικ. 909/3-14.7.1981 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών ρυθμίσθηκαν ζητήματα σχετικά με τη διαδικασία διαπιστώσεως της ανικανότητας των πασχόντων από τετραπληγία ή παραπληγία.
Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το εξωϊδρυματικό επίδομα, που προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, δικαιούνται όχι μόνον όσοι πάσχουν από τις ρητά αναφερόμενες στη διάταξη αυτή παθήσεις της τετραπληγίας και παραπληγίας, αλλά, για την ταυτότητα του λόγου, και όσοι πάσχουν από ασθένειες, οι οποίες, κατά την κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, επιφέρουν την ίδια, όπως οι δύο αυτές παθήσεις, μορφή αναπηρίας. Εξάλλου, όταν υποβάλλεται αίτημα χορήγησης του προβλεπόμενου από το άρθρο 42 παρ. 1 του ν. 1140/1981 επιδόματος, η αρμόδια υγειονομική επιτροπή, αν διαπιστώσει ότι η πάθηση του ασφαλισμένου δεν είναι τετραπληγία ή παραπληγία, πρέπει να εκφέρει ειδικώς αιτιολογημένη κρίση περί του εάν αυτή επιφέρει ή όχι την ίδια μορφή αναπηρίας, όπως οι ανωτέρω δύο ρητώς μνημονευόμενες στο νόμο παθήσεις. Τούτο δε, διότι το ζήτημα αυτό είναι ιατρικής φύσης και ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των υγειονομικών επιτροπών του Ι.Κ.Α., των οποίων οι γνωματεύσεις, κατά τα άρθρα 6 παρ.1, 14 παρ.4, 29 και 34 του Κανονισμού Ασφαλιστικής Αρμοδιότητος του Ι.Κ.Α., εφ’ όσον είναι αιτιολογημένες, δεσμεύουν τόσο τα ασφαλιστικά όργανα του Ι.Κ.Α., όσο και τα επιλαμβανόμενα κατόπιν ασκήσεως προσφυγής διοικητικά δικαστήρια (ΣτΕ 1182/2008, 3491/2011). Εξάλλου, τα διοικητικά δικαστήρια, εάν διαπιστώσουν ότι η γνωμάτευση των υγειονομικών επιτροπών του Ι.Κ.Α. δεν είναι ειδικώς αιτιολογημένη, έχουν τη δυνατότητα να αναπέμψουν την υπόθεση στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, με σκοπό την παροχή διευκρινίσεων ή την πληρέστερη αιτιολόγηση των σχετικών προς τα ανωτέρω θέματα ζητημάτων. Περαιτέρω, όταν τα διοικητικά δικαστήρια επιλαμβανόμενα αιτήματος για τη χορήγηση του ανωτέρω επιδόματος υποχρεώνουν, με προδικαστική απόφαση, τα υγειονομικά όργανα του αναιρεσείοντος Ιδρύματος να αποφανθούν επί των ανωτέρω ιατρικής φύσης θεμάτων, τα υγειονομικά, όμως, όργανα παραλείπουν την υποχρέωσή τους αυτή εμμένοντας σε ελλιπώς αιτιολογημένες γνωματεύσεις, τα ως άνω δικαστήρια είτε αναπέμπουν για μία ακόμη φορά την υπόθεση ενώπιον των αρμοδίων υγειονομικών οργάνων, είτε κρίνουν επί του αιτήματος του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου, αφού προηγουμένως εκφέρουν κρίση επί των ως άνω ιατρικής φύσης θεμάτων, χρησιμοποιώντας τα προς τούτο πρόσφορα αποδεικτικά μέσα (ΣτΕ 4003, 1341/2009, 1435, 3491/2011).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

ΣτΕ 1061/2015: ΤΟ ΕΞΩΪΔΡΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΟΡΦΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ, ΟΠΩΣ Η ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΑ ΚΑΙ Η ΤΕΤΡΑΠΛΗΓΙΑ



Το εξωϊδρυματικό επίδομα, που προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, δικαιούνται όχι μόνον όσοι πάσχουν από τις ρητά αναφερόμενες στη διάταξη αυτή παθήσεις της τετραπληγίας και παραπληγίας, αλλά, για την ταυτότητα του λόγου, και όσοι πάσχουν από ασθένειες, οι οποίες, κατά την κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, επιφέρουν την ίδια, όπως οι δύο αυτές παθήσεις, μορφή αναπηρίας. Εξουσία των δικαστηρίων της ουσίας.

Στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981 (Α΄ 68), όπως το πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 2042/1992 (Α΄ 75), ορίζεται ότι: «Ασφαλισμένοι φορέων κοινωνικής ασφάλισης, αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, κρινόμενοι από ειδική επιτροπή, ως πάσχοντες εκ τετραπληγίας - παραπληγίας με ποσοστό ιατρικής αναπηρίας 67% δικαιούνται μηνιαίου εξωϊδρυματικού επιδόματος. Του αυτού επιδόματος δικαιούνται και τα μέλη της οικογενείας των ασφαλισμένων τα πάσχοντα εκ της αυτής νόσου. Το επίδομα τούτο καταβάλλεται εκ μιας μόνο πηγής. Το ύψος του ως άνω επιδόματος, οι κατηγορίες δικαιούχων, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία χορηγήσεως και αναστολής καταβολής τούτου, ως και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια ρυθμίζονται με αποφάσεις του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών, μετά γνώμη του Δ.Σ. εκάστου φορέως κυρίας ασφαλίσεως». Όμοια εξουσιοδότηση περιείχε και η παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981 πριν από την ως άνω αντικατάστασή της, με βάση την οποία εκδόθηκε η Φ.7 οικ. 909/3-14.7.1981 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών (Β΄ 414). Με την απόφαση αυτή προβλέφθηκε ότι ειδική επιτροπή, κατά τα οριζόμενα στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, αρμόδια για την εξέταση των πασχόντων από τετραπληγία και παραπληγία είναι η Πρωτοβάθμια Υγειονομική Επιτροπή του Ι.Κ.Α., στην οποία μετέχει υποχρεωτικώς ιατρός του Ι.Κ.Α. με την ειδικότητα του ορθοπεδικού ή του νευρολόγου. Περαιτέρω, με την ίδια υπουργική απόφαση ορίσθηκε ότι κατά των γνωματεύσεων των Ειδικών Υγειονομικών Επιτροπών επιτρέπεται στον ασφαλισμένο και σε οποιοδήποτε αρμόδιο ασφαλιστικό όργανο, προσφυγή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 35 του Κανονισμού Ασφαλιστικής Αρμοδιότητος του Ι.Κ.Α. (απόφαση Υπουργού Εργασίας 57440/13.1/7.2.1938, Β΄ 33), δηλαδή ενώπιον της Δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Ι.Κ.Α. Ακολούθως, με την Φ.7/1104/13.8/ 4.9.1981 όμοια υπουργική απόφαση (Β΄ 511), καθορίσθηκαν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως του εξωϊδρυματικού επιδόματος στους ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα μέλη των οικογενειών τους των Οργανισμών κύριας ασφαλίσεως αρμοδιότητας του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, οι οποίοι πάσχουν από τετραπληγία ή παραπληγία, με παραπομπή δε στην ανωτέρω Φ.7/οικ. 909/3-14.7.1981 απόφαση του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών ρυθμίσθηκαν ζητήματα σχετικά με τη διαδικασία διαπιστώσεως της ανικανότητας των πασχόντων από τετραπληγία ή παραπληγία.
Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι το εξωϊδρυματικό επίδομα, που προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 42 του ν. 1140/1981, δικαιούνται όχι μόνον όσοι πάσχουν από τις ρητά αναφερόμενες στη διάταξη αυτή παθήσεις της τετραπληγίας και παραπληγίας, αλλά, για την ταυτότητα του λόγου, και όσοι πάσχουν από ασθένειες, οι οποίες, κατά την κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, επιφέρουν την ίδια, όπως οι δύο αυτές παθήσεις, μορφή αναπηρίας. Εξάλλου, όταν υποβάλλεται αίτημα χορήγησης του προβλεπόμενου από το άρθρο 42 παρ. 1 του ν. 1140/1981 επιδόματος, η αρμόδια υγειονομική επιτροπή, αν διαπιστώσει ότι η πάθηση του ασφαλισμένου δεν είναι τετραπληγία ή παραπληγία, πρέπει να εκφέρει ειδικώς αιτιολογημένη κρίση περί του εάν αυτή επιφέρει ή όχι την ίδια μορφή αναπηρίας, όπως οι ανωτέρω δύο ρητώς μνημονευόμενες στο νόμο παθήσεις. Τούτο δε, διότι το ζήτημα αυτό είναι ιατρικής φύσης και ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των υγειονομικών επιτροπών του Ι.Κ.Α., των οποίων οι γνωματεύσεις, κατά τα άρθρα 6 παρ.1, 14 παρ.4, 29 και 34 του Κανονισμού Ασφαλιστικής Αρμοδιότητος του Ι.Κ.Α., εφ’ όσον είναι αιτιολογημένες, δεσμεύουν τόσο τα ασφαλιστικά όργανα του Ι.Κ.Α., όσο και τα επιλαμβανόμενα κατόπιν ασκήσεως προσφυγής διοικητικά δικαστήρια (ΣτΕ 1182/2008, 3491/2011). Εξάλλου, τα διοικητικά δικαστήρια, εάν διαπιστώσουν ότι η γνωμάτευση των υγειονομικών επιτροπών του Ι.Κ.Α. δεν είναι ειδικώς αιτιολογημένη, έχουν τη δυνατότητα να αναπέμψουν την υπόθεση στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, με σκοπό την παροχή διευκρινίσεων ή την πληρέστερη αιτιολόγηση των σχετικών προς τα ανωτέρω θέματα ζητημάτων. Περαιτέρω, όταν τα διοικητικά δικαστήρια επιλαμβανόμενα αιτήματος για τη χορήγηση του ανωτέρω επιδόματος υποχρεώνουν, με προδικαστική απόφαση, τα υγειονομικά όργανα του αναιρεσείοντος Ιδρύματος να αποφανθούν επί των ανωτέρω ιατρικής φύσης θεμάτων, τα υγειονομικά, όμως, όργανα παραλείπουν την υποχρέωσή τους αυτή εμμένοντας σε ελλιπώς αιτιολογημένες γνωματεύσεις, τα ως άνω δικαστήρια είτε αναπέμπουν για μία ακόμη φορά την υπόθεση ενώπιον των αρμοδίων υγειονομικών οργάνων, είτε κρίνουν επί του αιτήματος του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου, αφού προηγουμένως εκφέρουν κρίση επί των ως άνω ιατρικής φύσης θεμάτων, χρησιμοποιώντας τα προς τούτο πρόσφορα αποδεικτικά μέσα (ΣτΕ 4003, 1341/2009, 1435, 3491/2011).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.