Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 524/2014: ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΕΦΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΑΥΤΕΚΩ

Ως συντάξιμες αποδοχές, βάσει των οποίων υπολογίζεται η χορηγούμενη από το αναιρεσείον Ταμείο [Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.εφ' άπαξ παροχή, νοούνται οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την υπηρεσία, οι οποίες προβλέπονται από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και επί των οποίων υπολογίζονται οι σχετικές υπέρ του Ταμείου εισφορές και κρατήσεις. Στις συντάξιμες αποδοχές περιλαμβάνεται, κατά την έννοια των αυτών διατάξεων, ενόψει της τακτικότητας της καταβολής των ως άνω επιδομάτων, και η ποσοστιαία αναλογία των επιδομάτων δώρων και αδείας που ελάμβανε ο ασφαλισμένος, εφόσον αυτή αποτελεί τμήμα των προβλεπομένων από την οικεία συλλογική σύμβαση εργασίας τακτικών μηνιαίων αποδοχών αυτού (Σ.τ.Ε. 1671/2011 επταμ., 4244/2012, 3357, 3520/2013 κ.α.).

 

Αριθμός 524/2014 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 

ΤΜΗΜΑ Α΄ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 1η Οκτωβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Α. Γκότσης, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Δ. Μαρινάκης, Δ. Σκαλτσούνης, Σύμβουλοι, Δ. Εμμανουηλίδης, Β. Ανδρουλάκης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ. Βλασερού.
    Για να δικάσει την από 15 Ιουλίου 2006 αίτηση:
των: 1… 8) …ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του …οι οποίες παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο……, τον οποίο διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο, ο δια πληρεξουσίου δικηγόρος τους…
    κατά του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας - Τηλεοράσεως και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.) και ήδη Ταμείου Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφελείας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), που εδρεύει στην Αθήνα (Ακαδημίας 18), το οποίο παρέστη με τη δικηγόρο …που την διόρισε με πληρεξούσιο.
    Με την αίτηση αυτή οι αναιρεσείοντες επιδιώκουν να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 810/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
    Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Δ. Μαρινάκη.
    Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των συνεχιζόντων τη δίκη κληρονόμων των αποβιωσάντων και ως πληρεξούσιο των λοιπών αναιρεσειόντων, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου Ταμείου, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
    Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι 

    Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α 

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (2655056 και 4324992 ειδικά έντυπα παραβόλου).
    2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της 810/2006 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε έφεση των αναιρεσειόντων κατά της 6174/2004 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση απορρίφθηκε η από 20.6.2002 καταψηφιστική αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία είχαν ζητήσει να υποχρεωθεί το Ταμείο να καταβάλει στον καθένα από αυτούς νομιμοτόκως τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή αυτή ποσά, τα οποία αντιστοιχούσαν στη διαφορά μεταξύ του εφ' άπαξ βοηθήματος που είχαν λάβει και εκείνου που, κατά τους ισχυρισμούς τους, εδικαιούντο να λάβουν.
    3. Επειδή, νομίμως κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο παρέστη το Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), το οποίο συνεχίζει την παρούσα δίκη ως καθολικός διάδοχος του αναιρεσίβλητου Ταμείου, ο κλάδος πρόνοιας του οποίου εντάχθηκε στον κλάδο πρόνοιας του Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω. ως Τομέας Πρόνοιας Προσωπικού ΕΡΤ και Τουρισμού, σύμφωνα με τα άρθρα 70 παρ. 1 και 3 εδάφ. Β΄ περ. δ΄ και 83 παρ. 1 και 2 του ν. 3655/2008 - Α΄ 58 (ΣτΕ 1671/2011 επταμ., 3597 , 4244/2012 κ.ά.).
    4. Επειδή, μετά την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως (25.1.2007) ο πέμπτος αναιρεσείων …απεβίωσε στις 14.6.2011, κατά τα βεβαιούμενα στη σχετική ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Αιγιαλείας, χωρίς να αφήσει διαθήκη, κατά τα βεβαιούμενα στο υπ. αριθμ. πρωτ. 55.640/10.10.2012 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Διαθηκών), κατέλειπε δε ως μοναδική συγγενή του την αδελφή του …κατά τα βεβαιούμενα στο υπ' αριθμ. πρωτ. 42.771/10.10.2012 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δημάρχου Αιγιαλείας. Η τελευταία απεβίωσε στις 24.8.2012, όπως βεβαιούται στη σχετική ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Αιγιαλείας, ως πλησιεστέρους δε συγγενείς κατά το χρόνο του θανάτου της κατέλειπε τα δύο τέκνα της……, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. 42.775/11.10.2012 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δημάρχου Αιγιαλείας, τα οποία δεν αποποιήθηκαν την κληρονομία (βλ. υπ' αριθμ. πρωτ. 15.438/12.10.2012 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Γενικού Αρχείου), παρέστησαν δε και συνεχίζουν την παρούσα δίκη ως αναιρεσείοντες στη θέση του ανωτέρω αναιρεσείοντος…… . Τα ανωτέρω έγγραφα προσκόμισε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους …με το προσκομισθέν εντός της ταχθείσης υπό του Προέδρου προθεσμίας από 11.10.2012 σημείωμά του.
    5. Επειδή, στο αναιρετήριο αναφέρονται ως όγδοες αναιρεσείουσες οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του … και οι θυγατέρες του … οι οποίες είχαν ασκήσει ως ομοδικούντες μετά των λοιπών εναγόντων την ανωτέρω από 20.6.2002 αγωγή υπό την ως άνω ιδιότητα (κληρονόμου). Όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής αυτής και το αναιρετήριο το συνολικό ποσό της διαφοράς ως προς αυτές ήταν 7.495,44 ευρώ, δικαιούχοι δε τούτου είναι η μεν πρώτη κληρονόμος κατά ποσοστό 2/8 και οι άλλες δύο κληρονόμοι κατά ποσοστό 3/8 η καθεμία. Με τα δεδομένα δε αυτά το ποσό της διαφοράς που αντιστοιχεί σε κάθε μία από τις ανωτέρω αναιρεσείουσες, αυτοτελώς λαμβανόμενο όπως έχει ήδη κριθεί (ΣτΕ 1413, 3410/2013), είναι κατώτερο των 5.900 ευρώ, δηλαδή κατώτερο του, κατά τον ισχύοντα κατά τον χρόνο ασκήσεως (25.1.2007) της υπό κρίσιν αιτήσεως νόμο, ορίου για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως και οι αναιρεσείουσες δεν προβάλλουν με το δικόγραφο της υπό κρίσιν αιτήσεως ότι η επίλυση της διαφοράς έχει γι' αυτές ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις και επομένως η κρινόμενη αίτηση ως προς αυτές πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 5 του ν. 2944/2001 (Α΄ 222).
    6. Επειδή, με το άρθρο 1 του β.δ. της 7/9.10.1958 (Α΄ 154), το οποίο εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 12 του ν.δ. 3778/1957 (Α΄ 205), συστήθηκε το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Ραδιοφωνίας (Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.)» (παρ. 1) ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (παρ. 2), με σκοπό (άρθρο 2) τη χορήγηση περιοδικών και εφάπαξ παροχών, μεταξύ άλλων, στους μόνιμους υπαλλήλους του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.), καθώς και στους επί συμβάσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλους και συνεργάτες του εν λόγω Ιδρύματος (άρθρο 7 εδ. α΄ και β΄), ακολούθως δε, κατ' εξουσιοδότηση της ίδιας διατάξεως, η παρ. 1 του ανωτέρω άρθρου αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του β.δ. της 2/18.3.1961 (Α΄ 46) και συστήθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Ραδιοφωνίας και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.Τ.)». Με το β.δ. 228/1969 (Α΄ 62), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του ίδιου ως άνω άρθρου 12 του ν.δ. 3778/1957, συστήθηκε στο τελευταίο αυτό Ταμείο ιδιαίτερος αυτοτελής Κλάδος Προνοίας Προσωπικού Ραδιοφωνίας (άρθρο 1), με σκοπό τη χορήγηση εφάπαξ βοηθήματος στους εξερχόμενους από την υπηρεσία και την ασφάλιση ασφαλισμένους σ' αυτό υπαλλήλους και συνεργάτες, μεταξύ άλλων, του τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (άρθρο 2) [και ήδη, μετά τους νόμους 230/1975 (Α΄ 272) και 1730/1987 (Α΄ 145), της εταιρείας «Ελληνική Ραδιοφωνία-Τηλεόραση Ανώνυμη Εταιρεία (Ε.Ρ.Τ.-Α.Ε.)»]. Στη συνέχεια, με το άρθρο 1 του ν. 621/1977 (Α΄ 171) συστήθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων», το οποίο, με το άρθρο 22 του ν. 1384/1983 (Α΄ 106), μετονομάστηκε σε «Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της ΕΡΤ-2». Σύμφωνα, με το άρθρο 2 του ν. 621/1977 το Ταμείο αυτό έχει ως σκοπό τη χορήγηση επικουρικής συντάξεως και εφάπαξ παροχής στα ασφαλιζόμενα σε αυτό πρόσωπα, με το άρθρο 11 παρ. 4 δε αυτού προβλέφθηκε η θέσπιση με προεδρικό διάταγμα του Καταστατικού του τελευταίου αυτού Ταμείου, με το οποίο θα ορισθεί, μεταξύ άλλων, και το ύψος των παροχών αυτού. Κατ' επίκληση της εξουσιοδοτήσεως αυτής εκδόθηκε το π.δ. 768/1979 (Α΄ 227), το οποίο στο άρθρο 5 ορίζει ότι: «1. Το ποσόν της πλήρους επικουρικής συντάξεως ορίζεται εις 33% επί των συνταξίμων αποδοχών του ησφαλισμένου. 2. Ως συντάξιμοι αποδοχαί νοούνται αι υπό των οικείων συλλογικών συμβάσεων εργασίας προβλεπόμεναι τοιαύται του τελευταίου μηνός εξόδου εκ της υπηρεσίας, εφ' ων υπολογίζονται και αι σχετικαί υπέρ του Ταμείου εισφοραί και κρατήσεις…». Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του ίδιου π.δ/τος ορίζεται ότι: «1. Το ύψος της εφ' άπαξ παροχής ορίζεται εις έναν συντάξιμον μισθόν δι' έκαστον έτος συνταξίμου υπηρεσίας, μη δυνάμενον να υπερβή τους 24 συνταξίμους μισθούς. 2. Ως συντάξιμος μισθός ορίζεται ο υπό της παρ. 2 του άρθρου 5 του παρόντος προβλεπόμενος». Τέλος, με το άρθρο 90 παρ. 1 του ν. 2084/1992 (Α΄ 165), το Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.Τ. συγχωνεύθηκε στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού της ΕΡΤ-2, το οποίο μετονομάστηκε σε «Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας - Τηλεόρασης και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.)», στην παρ. 2 δε του ίδιου άρθρου 90 του ν. 2084/1992 ορίστηκε ότι: «Οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του συγχωνευόμενου Ταμείου καθίστανται ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης και Τουρισμού για τους αντίστοιχους κλάδους στους οποίους ήταν ασφαλισμένοι στο συγχωνευόμενο Ταμείο και διέπονται από τη νομοθεσία του Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.».
    7. Επειδή, από το συνδυασμό των προαναφερθεισών διατάξεων προκύπτει ότι ως συντάξιμες αποδοχές, βάσει των οποίων υπολογίζεται η χορηγούμενη από το αναιρεσείον Ταμείο εφ' άπαξ παροχή, νοούνται οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την υπηρεσία, οι οποίες προβλέπονται από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και επί των οποίων υπολογίζονται οι σχετικές υπέρ του Ταμείου εισφορές και κρατήσεις. Στις συντάξιμες αποδοχές περιλαμβάνεται, κατά την έννοια των αυτών διατάξεων, ενόψει της τακτικότητας της καταβολής των ως άνω επιδομάτων, και η ποσοστιαία αναλογία των επιδομάτων δώρων και αδείας που ελάμβανε ο ασφαλισμένος, εφόσον αυτή αποτελεί τμήμα των προβλεπομένων από την οικεία συλλογική σύμβαση εργασίας τακτικών μηνιαίων αποδοχών αυτού (Σ.τ.Ε. 1671/2011 επταμ., 4244/2012, 3357, 3520/2013 κ.α.).
    8. Επειδή, εν προκειμένω με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: Οι αναιρεσείοντες - και ως προς τους με αριθμό 8 ο κληρονομούμενος - πρώην τακτικοί υπάλληλοι της ΕΡΤ ΑΕ ασφαλίσθηκαν αρχικά στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΑΠΠΥΕΝΕΔ), το οποίο στη συνέχεια μετονομάσθηκε σε Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως και Τουρισμού (ΤΕΑΠΠΕΡΤΤ). Οι ανωτέρω συνταξιοδοτήθηκαν αντιστοίχως στις 31.12.1999, 31.12.1998, 31.12.2001, 31.5.2000, 31.12.1999, 1.8.2000, 16.5.2000 και 30.4.2000 και έλαβαν από το Ταμείο, κατόπιν αιτήσεώς τους, εφ' βοήθημα ανερχόμενο αντιστοίχως σε 12.818.616 δραχμές, 13.856.808 δραχμές, 39.954,48 ευρώ, 15.141.120 δραχμές, 14.116.824 δραχμές, 19.798.776 δραχμές, 11.743.008 δραχμές και 15.324.240 δραχμές. Για τον υπολογισμό των βοηθημάτων αυτών το Ταμείο έλαβε υπόψη του τις συντάξιμες αποδοχές τους κατά τον τελευταίο μήνα εξόδου τους από την υπηρεσία. Ακολούθως, οι αναιρεσείοντες άσκησαν κατά του Ταμείου αγωγή, με την οποία ζήτησαν την καταψήφιση των διαλαμβανομένων σε αυτήν ποσών και υποστήριξαν ότι ως συντάξιμος μισθός για τον υπολογισμό των ενδίκων παροχών έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη σε αναλογία 1/6 και τα επιδόματα εορτών και αδείας, για τα οποία είχαν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών με την 6174/2004 απόφασή του απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη, έφεση δε των αναιρεσειόντων απορρίφθηκε με την ήδη αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα το δικάσαν διοικητικό εφετείο έκρινε ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 του π.δ. 768/1979 βάση για τον υπολογισμό της ανωτέρω παροχής είναι οι συντάξιμες αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την Υπηρεσία, και όχι το σύνολο των ετήσιων τακτικών αποδοχών του αποχωρούντος υπαλλήλου, στην έννοια των οποίων και μόνον περιλαμβάνονται τα δώρα εορτών και το επίδομα αδείας, είναι δε άνευ νομικής σημασίας το γεγονός ότι επί των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας διενεργούνται κρατήσεις και αποδίδονται εισφορές υπέρ του Ταμείου. Με τις σκέψεις αυτές, το διοικητικό εφετείο απέρριψε ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβληθέντα με την έφεση.
    9. Επειδή, η ως άνω κρίση του δικάσαντος διοικητικού εφετείου ως προς την έννοια των συντάξιμων αποδοχών επί τη βάσει των οποίων υπολογίζεται το χορηγούμενο από το ΤΕΑΠΠΕΡΤΤ εφ' άπαξ βοήθημα δεν είναι ορθή, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη έβδομη σκέψη. Βασίμως, συνεπώς, προβάλλεται με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κρίσιμων διατάξεων και πρέπει για το λόγο αυτό να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, η υπόθεση δε, που χρειάζεται διευκρίνιση ως προς το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση. 

    Δ ι ά τ α ύ τ α 

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση ως προς τις αναιρεσείουσες……., σύμφωνα με τα εκτεθέντα στο σκεπτικό.
    Επιβάλλει συμμέτρως σε βάρος των ανωτέρω αναιρεσειουσών τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου ΤΑΥΤΕΚΩ, η ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ.
    Δέχεται την κρινόμενη αίτηση ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες.
    Αναιρεί την 810/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στο σκεπτικό.
    Διατάσσει ως προς αυτούς την απόδοση του παραβόλου.
Επιβάλλει σε βάρος του ΤΑΥΤΕΚΩ συμμέτρως τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων που νίκησαν, η οποία ανέρχεται στο ποσό των εννιακοσίων είκοσι (920) ευρώ. 

    Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 2012
Ο Προεδρεύων Αντιπρόεδρος Η Γραμματέας
Α. Γκότσης Μ. Βλασερού 

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 10ης Φεβρουαρίου 2014.
    Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματέας του Α' Τμήματος
Ν. Σακελλαρίου Β. Ραφαηλάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 524/2014: ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΕΦΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΑΥΤΕΚΩ

Ως συντάξιμες αποδοχές, βάσει των οποίων υπολογίζεται η χορηγούμενη από το αναιρεσείον Ταμείο [Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.εφ' άπαξ παροχή, νοούνται οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την υπηρεσία, οι οποίες προβλέπονται από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και επί των οποίων υπολογίζονται οι σχετικές υπέρ του Ταμείου εισφορές και κρατήσεις. Στις συντάξιμες αποδοχές περιλαμβάνεται, κατά την έννοια των αυτών διατάξεων, ενόψει της τακτικότητας της καταβολής των ως άνω επιδομάτων, και η ποσοστιαία αναλογία των επιδομάτων δώρων και αδείας που ελάμβανε ο ασφαλισμένος, εφόσον αυτή αποτελεί τμήμα των προβλεπομένων από την οικεία συλλογική σύμβαση εργασίας τακτικών μηνιαίων αποδοχών αυτού (Σ.τ.Ε. 1671/2011 επταμ., 4244/2012, 3357, 3520/2013 κ.α.).

 

Αριθμός 524/2014 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 

ΤΜΗΜΑ Α΄ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την 1η Οκτωβρίου 2012, με την εξής σύνθεση: Α. Γκότσης, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύων, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Δ. Μαρινάκης, Δ. Σκαλτσούνης, Σύμβουλοι, Δ. Εμμανουηλίδης, Β. Ανδρουλάκης, Πάρεδροι. Γραμματέας η Μ. Βλασερού.
    Για να δικάσει την από 15 Ιουλίου 2006 αίτηση:
των: 1… 8) …ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου του …οι οποίες παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο……, τον οποίο διόρισε με ειδικό πληρεξούσιο, ο δια πληρεξουσίου δικηγόρος τους…
    κατά του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας - Τηλεοράσεως και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.) και ήδη Ταμείου Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφελείας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), που εδρεύει στην Αθήνα (Ακαδημίας 18), το οποίο παρέστη με τη δικηγόρο …που την διόρισε με πληρεξούσιο.
    Με την αίτηση αυτή οι αναιρεσείοντες επιδιώκουν να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 810/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
    Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Συμβούλου Δ. Μαρινάκη.
    Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των συνεχιζόντων τη δίκη κληρονόμων των αποβιωσάντων και ως πληρεξούσιο των λοιπών αναιρεσειόντων, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου Ταμείου, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
    Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι 

    Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α 

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο 

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (2655056 και 4324992 ειδικά έντυπα παραβόλου).
    2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της 810/2006 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε έφεση των αναιρεσειόντων κατά της 6174/2004 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την τελευταία αυτή απόφαση απορρίφθηκε η από 20.6.2002 καταψηφιστική αγωγή των αναιρεσειόντων, με την οποία είχαν ζητήσει να υποχρεωθεί το Ταμείο να καταβάλει στον καθένα από αυτούς νομιμοτόκως τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή αυτή ποσά, τα οποία αντιστοιχούσαν στη διαφορά μεταξύ του εφ' άπαξ βοηθήματος που είχαν λάβει και εκείνου που, κατά τους ισχυρισμούς τους, εδικαιούντο να λάβουν.
    3. Επειδή, νομίμως κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο παρέστη το Ταμείο Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), το οποίο συνεχίζει την παρούσα δίκη ως καθολικός διάδοχος του αναιρεσίβλητου Ταμείου, ο κλάδος πρόνοιας του οποίου εντάχθηκε στον κλάδο πρόνοιας του Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω. ως Τομέας Πρόνοιας Προσωπικού ΕΡΤ και Τουρισμού, σύμφωνα με τα άρθρα 70 παρ. 1 και 3 εδάφ. Β΄ περ. δ΄ και 83 παρ. 1 και 2 του ν. 3655/2008 - Α΄ 58 (ΣτΕ 1671/2011 επταμ., 3597 , 4244/2012 κ.ά.).
    4. Επειδή, μετά την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως (25.1.2007) ο πέμπτος αναιρεσείων …απεβίωσε στις 14.6.2011, κατά τα βεβαιούμενα στη σχετική ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Αιγιαλείας, χωρίς να αφήσει διαθήκη, κατά τα βεβαιούμενα στο υπ. αριθμ. πρωτ. 55.640/10.10.2012 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Διαθηκών), κατέλειπε δε ως μοναδική συγγενή του την αδελφή του …κατά τα βεβαιούμενα στο υπ' αριθμ. πρωτ. 42.771/10.10.2012 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δημάρχου Αιγιαλείας. Η τελευταία απεβίωσε στις 24.8.2012, όπως βεβαιούται στη σχετική ληξιαρχική πράξη θανάτου του Ληξιαρχείου Αιγιαλείας, ως πλησιεστέρους δε συγγενείς κατά το χρόνο του θανάτου της κατέλειπε τα δύο τέκνα της……, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. 42.775/11.10.2012 πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών του Δημάρχου Αιγιαλείας, τα οποία δεν αποποιήθηκαν την κληρονομία (βλ. υπ' αριθμ. πρωτ. 15.438/12.10.2012 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Γενικού Αρχείου), παρέστησαν δε και συνεχίζουν την παρούσα δίκη ως αναιρεσείοντες στη θέση του ανωτέρω αναιρεσείοντος…… . Τα ανωτέρω έγγραφα προσκόμισε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους …με το προσκομισθέν εντός της ταχθείσης υπό του Προέδρου προθεσμίας από 11.10.2012 σημείωμά του.
    5. Επειδή, στο αναιρετήριο αναφέρονται ως όγδοες αναιρεσείουσες οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του … και οι θυγατέρες του … οι οποίες είχαν ασκήσει ως ομοδικούντες μετά των λοιπών εναγόντων την ανωτέρω από 20.6.2002 αγωγή υπό την ως άνω ιδιότητα (κληρονόμου). Όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής αυτής και το αναιρετήριο το συνολικό ποσό της διαφοράς ως προς αυτές ήταν 7.495,44 ευρώ, δικαιούχοι δε τούτου είναι η μεν πρώτη κληρονόμος κατά ποσοστό 2/8 και οι άλλες δύο κληρονόμοι κατά ποσοστό 3/8 η καθεμία. Με τα δεδομένα δε αυτά το ποσό της διαφοράς που αντιστοιχεί σε κάθε μία από τις ανωτέρω αναιρεσείουσες, αυτοτελώς λαμβανόμενο όπως έχει ήδη κριθεί (ΣτΕ 1413, 3410/2013), είναι κατώτερο των 5.900 ευρώ, δηλαδή κατώτερο του, κατά τον ισχύοντα κατά τον χρόνο ασκήσεως (25.1.2007) της υπό κρίσιν αιτήσεως νόμο, ορίου για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως και οι αναιρεσείουσες δεν προβάλλουν με το δικόγραφο της υπό κρίσιν αιτήσεως ότι η επίλυση της διαφοράς έχει γι' αυτές ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις και επομένως η κρινόμενη αίτηση ως προς αυτές πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8), όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 5 του ν. 2944/2001 (Α΄ 222).
    6. Επειδή, με το άρθρο 1 του β.δ. της 7/9.10.1958 (Α΄ 154), το οποίο εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 12 του ν.δ. 3778/1957 (Α΄ 205), συστήθηκε το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Ραδιοφωνίας (Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.)» (παρ. 1) ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (παρ. 2), με σκοπό (άρθρο 2) τη χορήγηση περιοδικών και εφάπαξ παροχών, μεταξύ άλλων, στους μόνιμους υπαλλήλους του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.), καθώς και στους επί συμβάσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλους και συνεργάτες του εν λόγω Ιδρύματος (άρθρο 7 εδ. α΄ και β΄), ακολούθως δε, κατ' εξουσιοδότηση της ίδιας διατάξεως, η παρ. 1 του ανωτέρω άρθρου αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 του β.δ. της 2/18.3.1961 (Α΄ 46) και συστήθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Ραδιοφωνίας και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.Τ.)». Με το β.δ. 228/1969 (Α΄ 62), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του ίδιου ως άνω άρθρου 12 του ν.δ. 3778/1957, συστήθηκε στο τελευταίο αυτό Ταμείο ιδιαίτερος αυτοτελής Κλάδος Προνοίας Προσωπικού Ραδιοφωνίας (άρθρο 1), με σκοπό τη χορήγηση εφάπαξ βοηθήματος στους εξερχόμενους από την υπηρεσία και την ασφάλιση ασφαλισμένους σ' αυτό υπαλλήλους και συνεργάτες, μεταξύ άλλων, του τότε Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (άρθρο 2) [και ήδη, μετά τους νόμους 230/1975 (Α΄ 272) και 1730/1987 (Α΄ 145), της εταιρείας «Ελληνική Ραδιοφωνία-Τηλεόραση Ανώνυμη Εταιρεία (Ε.Ρ.Τ.-Α.Ε.)»]. Στη συνέχεια, με το άρθρο 1 του ν. 621/1977 (Α΄ 171) συστήθηκε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το «Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων», το οποίο, με το άρθρο 22 του ν. 1384/1983 (Α΄ 106), μετονομάστηκε σε «Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της ΕΡΤ-2». Σύμφωνα, με το άρθρο 2 του ν. 621/1977 το Ταμείο αυτό έχει ως σκοπό τη χορήγηση επικουρικής συντάξεως και εφάπαξ παροχής στα ασφαλιζόμενα σε αυτό πρόσωπα, με το άρθρο 11 παρ. 4 δε αυτού προβλέφθηκε η θέσπιση με προεδρικό διάταγμα του Καταστατικού του τελευταίου αυτού Ταμείου, με το οποίο θα ορισθεί, μεταξύ άλλων, και το ύψος των παροχών αυτού. Κατ' επίκληση της εξουσιοδοτήσεως αυτής εκδόθηκε το π.δ. 768/1979 (Α΄ 227), το οποίο στο άρθρο 5 ορίζει ότι: «1. Το ποσόν της πλήρους επικουρικής συντάξεως ορίζεται εις 33% επί των συνταξίμων αποδοχών του ησφαλισμένου. 2. Ως συντάξιμοι αποδοχαί νοούνται αι υπό των οικείων συλλογικών συμβάσεων εργασίας προβλεπόμεναι τοιαύται του τελευταίου μηνός εξόδου εκ της υπηρεσίας, εφ' ων υπολογίζονται και αι σχετικαί υπέρ του Ταμείου εισφοραί και κρατήσεις…». Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του ίδιου π.δ/τος ορίζεται ότι: «1. Το ύψος της εφ' άπαξ παροχής ορίζεται εις έναν συντάξιμον μισθόν δι' έκαστον έτος συνταξίμου υπηρεσίας, μη δυνάμενον να υπερβή τους 24 συνταξίμους μισθούς. 2. Ως συντάξιμος μισθός ορίζεται ο υπό της παρ. 2 του άρθρου 5 του παρόντος προβλεπόμενος». Τέλος, με το άρθρο 90 παρ. 1 του ν. 2084/1992 (Α΄ 165), το Τ.Ε.Α.Υ.Ρ.Τ. συγχωνεύθηκε στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού της ΕΡΤ-2, το οποίο μετονομάστηκε σε «Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας - Τηλεόρασης και Τουρισμού (Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.)», στην παρ. 2 δε του ίδιου άρθρου 90 του ν. 2084/1992 ορίστηκε ότι: «Οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του συγχωνευόμενου Ταμείου καθίστανται ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης και Τουρισμού για τους αντίστοιχους κλάδους στους οποίους ήταν ασφαλισμένοι στο συγχωνευόμενο Ταμείο και διέπονται από τη νομοθεσία του Τ.Ε.Α.Π.Π.Ε.Ρ.Τ.Τ.».
    7. Επειδή, από το συνδυασμό των προαναφερθεισών διατάξεων προκύπτει ότι ως συντάξιμες αποδοχές, βάσει των οποίων υπολογίζεται η χορηγούμενη από το αναιρεσείον Ταμείο εφ' άπαξ παροχή, νοούνται οι τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την υπηρεσία, οι οποίες προβλέπονται από τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και επί των οποίων υπολογίζονται οι σχετικές υπέρ του Ταμείου εισφορές και κρατήσεις. Στις συντάξιμες αποδοχές περιλαμβάνεται, κατά την έννοια των αυτών διατάξεων, ενόψει της τακτικότητας της καταβολής των ως άνω επιδομάτων, και η ποσοστιαία αναλογία των επιδομάτων δώρων και αδείας που ελάμβανε ο ασφαλισμένος, εφόσον αυτή αποτελεί τμήμα των προβλεπομένων από την οικεία συλλογική σύμβαση εργασίας τακτικών μηνιαίων αποδοχών αυτού (Σ.τ.Ε. 1671/2011 επταμ., 4244/2012, 3357, 3520/2013 κ.α.).
    8. Επειδή, εν προκειμένω με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά τα εξής: Οι αναιρεσείοντες - και ως προς τους με αριθμό 8 ο κληρονομούμενος - πρώην τακτικοί υπάλληλοι της ΕΡΤ ΑΕ ασφαλίσθηκαν αρχικά στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Προνοίας του Προσωπικού της Υπηρεσίας Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΑΠΠΥΕΝΕΔ), το οποίο στη συνέχεια μετονομάσθηκε σε Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως και Πρόνοιας Προσωπικού Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως και Τουρισμού (ΤΕΑΠΠΕΡΤΤ). Οι ανωτέρω συνταξιοδοτήθηκαν αντιστοίχως στις 31.12.1999, 31.12.1998, 31.12.2001, 31.5.2000, 31.12.1999, 1.8.2000, 16.5.2000 και 30.4.2000 και έλαβαν από το Ταμείο, κατόπιν αιτήσεώς τους, εφ' βοήθημα ανερχόμενο αντιστοίχως σε 12.818.616 δραχμές, 13.856.808 δραχμές, 39.954,48 ευρώ, 15.141.120 δραχμές, 14.116.824 δραχμές, 19.798.776 δραχμές, 11.743.008 δραχμές και 15.324.240 δραχμές. Για τον υπολογισμό των βοηθημάτων αυτών το Ταμείο έλαβε υπόψη του τις συντάξιμες αποδοχές τους κατά τον τελευταίο μήνα εξόδου τους από την υπηρεσία. Ακολούθως, οι αναιρεσείοντες άσκησαν κατά του Ταμείου αγωγή, με την οποία ζήτησαν την καταψήφιση των διαλαμβανομένων σε αυτήν ποσών και υποστήριξαν ότι ως συντάξιμος μισθός για τον υπολογισμό των ενδίκων παροχών έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη σε αναλογία 1/6 και τα επιδόματα εορτών και αδείας, για τα οποία είχαν καταβληθεί ασφαλιστικές εισφορές. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών με την 6174/2004 απόφασή του απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη, έφεση δε των αναιρεσειόντων απορρίφθηκε με την ήδη αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση. Ειδικότερα το δικάσαν διοικητικό εφετείο έκρινε ότι κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 του π.δ. 768/1979 βάση για τον υπολογισμό της ανωτέρω παροχής είναι οι συντάξιμες αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την έξοδο του ασφαλισμένου από την Υπηρεσία, και όχι το σύνολο των ετήσιων τακτικών αποδοχών του αποχωρούντος υπαλλήλου, στην έννοια των οποίων και μόνον περιλαμβάνονται τα δώρα εορτών και το επίδομα αδείας, είναι δε άνευ νομικής σημασίας το γεγονός ότι επί των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας διενεργούνται κρατήσεις και αποδίδονται εισφορές υπέρ του Ταμείου. Με τις σκέψεις αυτές, το διοικητικό εφετείο απέρριψε ως αβάσιμα τα περί του αντιθέτου προβληθέντα με την έφεση.
    9. Επειδή, η ως άνω κρίση του δικάσαντος διοικητικού εφετείου ως προς την έννοια των συντάξιμων αποδοχών επί τη βάσει των οποίων υπολογίζεται το χορηγούμενο από το ΤΕΑΠΠΕΡΤΤ εφ' άπαξ βοήθημα δεν είναι ορθή, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη έβδομη σκέψη. Βασίμως, συνεπώς, προβάλλεται με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των κρίσιμων διατάξεων και πρέπει για το λόγο αυτό να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, η υπόθεση δε, που χρειάζεται διευκρίνιση ως προς το πραγματικό, πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση. 

    Δ ι ά τ α ύ τ α 

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση ως προς τις αναιρεσείουσες……., σύμφωνα με τα εκτεθέντα στο σκεπτικό.
    Επιβάλλει συμμέτρως σε βάρος των ανωτέρω αναιρεσειουσών τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου ΤΑΥΤΕΚΩ, η ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ.
    Δέχεται την κρινόμενη αίτηση ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες.
    Αναιρεί την 810/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, στο οποίο και παραπέμπει την υπόθεση, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στο σκεπτικό.
    Διατάσσει ως προς αυτούς την απόδοση του παραβόλου.
Επιβάλλει σε βάρος του ΤΑΥΤΕΚΩ συμμέτρως τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων που νίκησαν, η οποία ανέρχεται στο ποσό των εννιακοσίων είκοσι (920) ευρώ. 

    Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 2012
Ο Προεδρεύων Αντιπρόεδρος Η Γραμματέας
Α. Γκότσης Μ. Βλασερού 

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 10ης Φεβρουαρίου 2014.
    Ο Πρόεδρος του Α' Τμήματος Η Γραμματέας του Α' Τμήματος
Ν. Σακελλαρίου Β. Ραφαηλάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.