Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 3317/2014 Ολομ: ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

Η επίκληση μόνης της ιδιότητας του έλληνος το γένος, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος που απαιτείται για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές.

7. Επειδή, στο άρθρο 47 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 (ΕτΚ Α΄, φ. 8) ορίζεται: «1. Αίτηση ακυρώσεως δικαιούται να ασκήσει ο ιδιώτης ή το νομικό πρόσωπο, τους οποίους αφορά η διοικητική πράξη ή των οποίων έννομα συμφέροντα, έστω και μη χρηματικά, προσβάλλονται από αυτήν». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, για την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως απαιτείται προσωπικό, άμεσο και ενεστώς έννομο συμφέρον του αιτούντος και δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον του κάθε πολίτη για την τήρηση των νόμων και τη σύννομη άσκηση της διοικητικής εξουσίας. Η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος κρίνεται, όταν η διοικητική πράξη δεν απευθύνεται ευθέως προς τον αιτούντα δημιουργώντας γι’ αυτόν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες, από το σύνδεσμο που υπάρχει μεταξύ των εννόμων αποτελεσμάτων των επερχομένων από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη και του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης νομικής κατάστασης ή ιδιότητας, στην οποία βρίσκεται ή την οποία ο αιτών έχει και επικαλείται (ΣτΕ 2855-56/1985, Ολομ., 602/1987, 86/1988, 5041/1997 7μ., 3720/2000, 2717/2007, 109, 1615, 3589/2008, 2303/2011 7μ.).

8. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, οι αιτούντες πλήττουν τις παραδεκτώς προσβαλλόμενες πράξεις καθ’ ο μέρος με αυτές δεν ορίζεται ως τυπικό προσόν των υποψηφίων (για εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές), πέραν της ιθαγενείας, και η ιδιότητα του «ανήκειν» στο ελληνικό γένος. Προς θεμελίωση δε του εννόμου συμφέροντός τους επικαλούνται απλώς ότι οι ίδιοι, εκτός του ότι είναι έλληνες πολίτες, είναι και έλληνες το γένος. Όμως, η επίκληση μόνης της ιδιότητας του έλληνος το γένος, δεν αρκεί, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος που απαιτείται για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές, διότι δεν υφίσταται ο απαιτούμενος άμεσος νομικός σύνδεσμος μεταξύ των προσβαλλόμενων πράξεων και της ιδιότητας την οποία οι αιτούντες επικαλούνται. Επομένως, οι αιτούντες δεν θεμελιώνουν έννομο συμφέρον, υπό την ως άνω ιδιότητα, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως. Κατά την άποψη, όμως, του Προέδρου και των Συμβούλων Δημ. Αλεξανδρή, Ευθ. Αντωνόπουλου, Βασ. Αραβαντινού, Διομήδη Κυριλλόπουλου, Άννας Καλογεροπούλου, Ε. Κουσιουρή, Βαρβάρας Ραφτοπούλου, Παν. Χαμάκου προς την οποία συντάχθηκαν και οι Πάρεδροι Βασ. Κίντζιου και Μαρ. Τριπολιτσιώτη, η ιδιότητα του έλληνος το γένος αρκεί για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος προς άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές, λόγω του ευλόγου ενδιαφέροντος των και εκ καταγωγής ελλήνων πολιτών για την στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων με αξιωματικούς και υπαξιωματικούς διαθέτοντες μείζονες εγγυήσεις για την εκπλήρωση της καίριας αποστολής των ενόπλων δυνάμεων συνισταμένης, στη διαφύλαξη της ακεραιότητας της χώρας σε περίπτωση πολεμικής συγκρούσεως.

9. Επειδή, περαιτέρω πέντε από τους αιτούντες, ήτοι …, επικαλούνται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός τους την πρόσθετη ιδιότητά τους ως αξιωματικών εν αποστρατεία των ενόπλων δυνάμεων. Οι ως άνω αιτούντες έχουν ηθικό έννομο συμφέρον προς άσκηση της κρινόμενης αίτησης, κατ’ επίκληση της ανωτέρω ιδιότητας του αποστράτου αξιωματικού, λόγω του ηυξημένου ενδιαφέροντός τους για την είσοδο στις στρατιωτικές σχολές υποψηφίων με το προσόν του έλληνος το γένος ως εκ της προηγουμένης υπηρεσίας τους και στις Ένοπλες Δυνάμεις και του ιδιαιτέρου δεσμού με αυτές. Αν και κατά τη γνώμη των Συμβούλων Χρ. Ράμμου, Μιχ. Βηλαρά, Παν. Ευστρατίου, Γεώργ. Τσιμέκα, Σπ. Μαρκάτη, Αντ. Ντέμσια, Ολ. Ζύγουρα, Αντ. Χλαμπέα, Δημ. Μακρή, Μιχ. Πικραμένου και Βασ. Αναγνωστοπούλου-Σαρρή προς την οποία συντάχθηκε και η Πάρεδρος Μαρ. Τριπολιτσιώτη, η ιδιότητα του αποστράτου αξιωματικού των ενόπλων δυνάμεων δεν θεμελιώνει έννομο συμφέρον προς ακύρωση των προσβαλλομένων πράξεων διότι τούτο προϋποθέτει άσκηση καθηκόντων εν ενεργεία αξιωματικού, επί τη βάσει δε αυτής της ενεργού σχέσης με την υπηρεσία προκύπτει και ο απαιτούμενος άμεσος νομικός δεσμός με τις προσβαλλόμενες πράξεις περί εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές και ειδικότερα για τον κλάδο εκείνο των ενόπλων δυνάμεων στον οποίο ο αιτών υπηρετεί (ΣτΕ 1179/1948 Ολομ., 5041/1997, 2015/1999, 3720/2000). Επομένως, κατά τη γνώμη αυτή οι ως άνω αιτούντες δεν έχουν έννομο συμφέρον προς άσκηση της κρινόμενης αίτησης.

10. Επειδή, εκ των αιτούντων ο …, επικαλείται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός του προς άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως ότι είναι εν ενεργεία πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού. Ο αιτών έχει έννομο συμφέρον προς άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως λόγω του ιδιαιτέρου ενδιαφέροντός του για την στελέχωση των Ενόπλων Δυνάμεων με πρόσωπα τα οποία διαθέτουν μείζονες εγγυήσεις για την επιτυχή εκπλήρωση της αποστολής τους και λόγω της πιθανότητος συνυπηρετήσεως με τα πρόσωπα αυτά στο ευρύτερο πλαίσιο κοινών σχηματισμών των στελεχών όλων των κλάδων και όπλων (Στρατού Ξηράς, Αεροπορίας, Ναυτικού). Αν και κατά τη γνώμη των Συμβούλων Χρ. Ράμμου, Μιχ. Βηλαρά, Αντ. Ντέμσια, Ολ. Ζύγουρα, Δημ. Μακρή και Μιχ. Πικραμένου ο ως άνω αιτών, ως πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει τους πίνακες εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές από τις οποίες αποφοιτούν αξιωματικοί και υπαξιωματικοί κλάδων των ενόπλων δυνάμεων στους οποίους αυτός δεν υπηρετεί, ήτοι αεροπορία και στρατό ξηράς (ΣτΕ 1179/1948 Ολομ., 5041/1997, 3720/2000). Περαιτέρω, κατά την ίδια γνώμη, ο αιτών δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει τους πίνακες εισακτέων στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού διότι δεν επικαλείται και δεν αποδεικνύει συγκεκριμένη προσωπική και άμεση βλάβη, την οποία υφίσταται από τις προσβαλλόμενες πράξεις, δεν αρκεί δε προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος η επίκληση του γενικού ενδιαφέροντός του για τη στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων στον κλάδο του Πολεμικού Ναυτικού (πρβλ. ΣτΕ 5066/2012 7μ.).

11. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση ασκείται χωρίς έννομο συμφέρον από τον έβδομο των αιτούντων, …, ο οποίος επικαλείται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός του, μόνον την ιδιότητα του έλληνος το γένος. Επομένως ως προς τον εν λόγω αιτούντα η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Οι λοιποί αιτούντες έχουν, κατά τα προαναφερθέντα, έννομο συμφέρον και, συνεπώς, ασκούν παραδεκτώς την κρινόμενη αίτηση από την άποψη, η οποία ανεπτύχθη στις δύο προηγούμενες σκέψεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 3317/2014 Ολομ: ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ

Η επίκληση μόνης της ιδιότητας του έλληνος το γένος, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος που απαιτείται για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές.

7. Επειδή, στο άρθρο 47 παρ. 1 του π.δ. 18/1989 (ΕτΚ Α΄, φ. 8) ορίζεται: «1. Αίτηση ακυρώσεως δικαιούται να ασκήσει ο ιδιώτης ή το νομικό πρόσωπο, τους οποίους αφορά η διοικητική πράξη ή των οποίων έννομα συμφέροντα, έστω και μη χρηματικά, προσβάλλονται από αυτήν». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, για την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως απαιτείται προσωπικό, άμεσο και ενεστώς έννομο συμφέρον του αιτούντος και δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον του κάθε πολίτη για την τήρηση των νόμων και τη σύννομη άσκηση της διοικητικής εξουσίας. Η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος κρίνεται, όταν η διοικητική πράξη δεν απευθύνεται ευθέως προς τον αιτούντα δημιουργώντας γι’ αυτόν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες, από το σύνδεσμο που υπάρχει μεταξύ των εννόμων αποτελεσμάτων των επερχομένων από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη και του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης νομικής κατάστασης ή ιδιότητας, στην οποία βρίσκεται ή την οποία ο αιτών έχει και επικαλείται (ΣτΕ 2855-56/1985, Ολομ., 602/1987, 86/1988, 5041/1997 7μ., 3720/2000, 2717/2007, 109, 1615, 3589/2008, 2303/2011 7μ.).

8. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, οι αιτούντες πλήττουν τις παραδεκτώς προσβαλλόμενες πράξεις καθ’ ο μέρος με αυτές δεν ορίζεται ως τυπικό προσόν των υποψηφίων (για εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές), πέραν της ιθαγενείας, και η ιδιότητα του «ανήκειν» στο ελληνικό γένος. Προς θεμελίωση δε του εννόμου συμφέροντός τους επικαλούνται απλώς ότι οι ίδιοι, εκτός του ότι είναι έλληνες πολίτες, είναι και έλληνες το γένος. Όμως, η επίκληση μόνης της ιδιότητας του έλληνος το γένος, δεν αρκεί, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγούμενη σκέψη, για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος που απαιτείται για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές, διότι δεν υφίσταται ο απαιτούμενος άμεσος νομικός σύνδεσμος μεταξύ των προσβαλλόμενων πράξεων και της ιδιότητας την οποία οι αιτούντες επικαλούνται. Επομένως, οι αιτούντες δεν θεμελιώνουν έννομο συμφέρον, υπό την ως άνω ιδιότητα, για την άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως. Κατά την άποψη, όμως, του Προέδρου και των Συμβούλων Δημ. Αλεξανδρή, Ευθ. Αντωνόπουλου, Βασ. Αραβαντινού, Διομήδη Κυριλλόπουλου, Άννας Καλογεροπούλου, Ε. Κουσιουρή, Βαρβάρας Ραφτοπούλου, Παν. Χαμάκου προς την οποία συντάχθηκαν και οι Πάρεδροι Βασ. Κίντζιου και Μαρ. Τριπολιτσιώτη, η ιδιότητα του έλληνος το γένος αρκεί για τη θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος προς άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά των πράξεων εισαγωγής σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές, λόγω του ευλόγου ενδιαφέροντος των και εκ καταγωγής ελλήνων πολιτών για την στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων με αξιωματικούς και υπαξιωματικούς διαθέτοντες μείζονες εγγυήσεις για την εκπλήρωση της καίριας αποστολής των ενόπλων δυνάμεων συνισταμένης, στη διαφύλαξη της ακεραιότητας της χώρας σε περίπτωση πολεμικής συγκρούσεως.

9. Επειδή, περαιτέρω πέντε από τους αιτούντες, ήτοι …, επικαλούνται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός τους την πρόσθετη ιδιότητά τους ως αξιωματικών εν αποστρατεία των ενόπλων δυνάμεων. Οι ως άνω αιτούντες έχουν ηθικό έννομο συμφέρον προς άσκηση της κρινόμενης αίτησης, κατ’ επίκληση της ανωτέρω ιδιότητας του αποστράτου αξιωματικού, λόγω του ηυξημένου ενδιαφέροντός τους για την είσοδο στις στρατιωτικές σχολές υποψηφίων με το προσόν του έλληνος το γένος ως εκ της προηγουμένης υπηρεσίας τους και στις Ένοπλες Δυνάμεις και του ιδιαιτέρου δεσμού με αυτές. Αν και κατά τη γνώμη των Συμβούλων Χρ. Ράμμου, Μιχ. Βηλαρά, Παν. Ευστρατίου, Γεώργ. Τσιμέκα, Σπ. Μαρκάτη, Αντ. Ντέμσια, Ολ. Ζύγουρα, Αντ. Χλαμπέα, Δημ. Μακρή, Μιχ. Πικραμένου και Βασ. Αναγνωστοπούλου-Σαρρή προς την οποία συντάχθηκε και η Πάρεδρος Μαρ. Τριπολιτσιώτη, η ιδιότητα του αποστράτου αξιωματικού των ενόπλων δυνάμεων δεν θεμελιώνει έννομο συμφέρον προς ακύρωση των προσβαλλομένων πράξεων διότι τούτο προϋποθέτει άσκηση καθηκόντων εν ενεργεία αξιωματικού, επί τη βάσει δε αυτής της ενεργού σχέσης με την υπηρεσία προκύπτει και ο απαιτούμενος άμεσος νομικός δεσμός με τις προσβαλλόμενες πράξεις περί εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές και ειδικότερα για τον κλάδο εκείνο των ενόπλων δυνάμεων στον οποίο ο αιτών υπηρετεί (ΣτΕ 1179/1948 Ολομ., 5041/1997, 2015/1999, 3720/2000). Επομένως, κατά τη γνώμη αυτή οι ως άνω αιτούντες δεν έχουν έννομο συμφέρον προς άσκηση της κρινόμενης αίτησης.

10. Επειδή, εκ των αιτούντων ο …, επικαλείται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός του προς άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως ότι είναι εν ενεργεία πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού. Ο αιτών έχει έννομο συμφέρον προς άσκηση της υπό κρίση αιτήσεως λόγω του ιδιαιτέρου ενδιαφέροντός του για την στελέχωση των Ενόπλων Δυνάμεων με πρόσωπα τα οποία διαθέτουν μείζονες εγγυήσεις για την επιτυχή εκπλήρωση της αποστολής τους και λόγω της πιθανότητος συνυπηρετήσεως με τα πρόσωπα αυτά στο ευρύτερο πλαίσιο κοινών σχηματισμών των στελεχών όλων των κλάδων και όπλων (Στρατού Ξηράς, Αεροπορίας, Ναυτικού). Αν και κατά τη γνώμη των Συμβούλων Χρ. Ράμμου, Μιχ. Βηλαρά, Αντ. Ντέμσια, Ολ. Ζύγουρα, Δημ. Μακρή και Μιχ. Πικραμένου ο ως άνω αιτών, ως πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού, δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει τους πίνακες εισακτέων στις στρατιωτικές σχολές από τις οποίες αποφοιτούν αξιωματικοί και υπαξιωματικοί κλάδων των ενόπλων δυνάμεων στους οποίους αυτός δεν υπηρετεί, ήτοι αεροπορία και στρατό ξηράς (ΣτΕ 1179/1948 Ολομ., 5041/1997, 3720/2000). Περαιτέρω, κατά την ίδια γνώμη, ο αιτών δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλει τους πίνακες εισακτέων στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού διότι δεν επικαλείται και δεν αποδεικνύει συγκεκριμένη προσωπική και άμεση βλάβη, την οποία υφίσταται από τις προσβαλλόμενες πράξεις, δεν αρκεί δε προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος η επίκληση του γενικού ενδιαφέροντός του για τη στελέχωση των ενόπλων δυνάμεων στον κλάδο του Πολεμικού Ναυτικού (πρβλ. ΣτΕ 5066/2012 7μ.).

11. Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση ασκείται χωρίς έννομο συμφέρον από τον έβδομο των αιτούντων, …, ο οποίος επικαλείται προς θεμελίωση του εννόμου συμφέροντός του, μόνον την ιδιότητα του έλληνος το γένος. Επομένως ως προς τον εν λόγω αιτούντα η υπό κρίση αίτηση είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Οι λοιποί αιτούντες έχουν, κατά τα προαναφερθέντα, έννομο συμφέρον και, συνεπώς, ασκούν παραδεκτώς την κρινόμενη αίτηση από την άποψη, η οποία ανεπτύχθη στις δύο προηγούμενες σκέψεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.