Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 3012/2014 (Ολομ): ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ ΜΕ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Με το άρθρο 10 του ν. 1080/1980 επετράπη στους δήμους και στις κοινότητες να επιβάλλουν υπέρ αυτών, με κανονιστική απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, οικονομικό βάρος, το οποίο δεν συνάπτεται προς ειδική αντιπαροχή των οργανισμών αυτών και, συνεπώς, αποτελεί φόρο. Εξ άλλου, με τα άρθρα 10 του ν. 1080/1980 και 25 παρ. 13 ν. 1828/1989 καθορίζεται ο συντελεστής του φόρου ηλεκτροδοτουμένων  χώρων κατ’ ανώτατο όριο, παρέχεται δε η δυνατότητα στο δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο όπως, με απόφασή του, αυξάνει, για κάθε οικονομικό έτος τον συντελεστή αυτό μέχρι 20%, ήδη δε με το άρθρο 113 παρ. 6 του ν. 1892/1990 μέχρι 25%. Με τις διατάξεις αυτές καθορίζονται τα ουσιώδη στοιχεία του επίδικου φόρου και ειδικότερα, το υποκείμενο, το αντικείμενο του φόρου καθώς και τα όρια, εντός των οποίων θα κινηθεί το εξουσιοδοτούμενο όργανο των Ο.Τ.Α. για τον καθορισμό του συντελεστού του φόρου, εφ’ όσον αποφασίσει την επιβολή του εν λόγω φόρου, κατόπιν σταθμίσεως των ειδικών τοπικών συνθηκών. Κατά συνέπεια, το άρθρο 10 του ν. 1080/1980 δεν αντίκειται στο άρθρο 78 παρ. 4 του Συντάγματος.

Ούτε από τις διατάξεις του ν. 2539/1997 ούτε από άλλες διατάξεις, προκύπτει ότι, μετά την βάσει του ως άνω νόμου, κατάργηση και συγχώνευση δήμων και κοινοτήτων, οι κανονιστικές αποφάσεις των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων των καταργουμένων δήμων και κοινοτήτων περί καθορισμού συντελεστών δημοτικών φόρων παύουν να ισχύουν και ότι μετά την 1.1.1999 για την βεβαίωση δημοτικών φόρων ήταν υποχρεωτική η λήψη νέων σχετικών αποφάσεων καθορισμού φορολογικών συντελεστών από τους νεοσύστατους δήμους.
www.ste.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΣτΕ 3012/2014 (Ολομ): ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ ΜΕ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Με το άρθρο 10 του ν. 1080/1980 επετράπη στους δήμους και στις κοινότητες να επιβάλλουν υπέρ αυτών, με κανονιστική απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, οικονομικό βάρος, το οποίο δεν συνάπτεται προς ειδική αντιπαροχή των οργανισμών αυτών και, συνεπώς, αποτελεί φόρο. Εξ άλλου, με τα άρθρα 10 του ν. 1080/1980 και 25 παρ. 13 ν. 1828/1989 καθορίζεται ο συντελεστής του φόρου ηλεκτροδοτουμένων  χώρων κατ’ ανώτατο όριο, παρέχεται δε η δυνατότητα στο δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο όπως, με απόφασή του, αυξάνει, για κάθε οικονομικό έτος τον συντελεστή αυτό μέχρι 20%, ήδη δε με το άρθρο 113 παρ. 6 του ν. 1892/1990 μέχρι 25%. Με τις διατάξεις αυτές καθορίζονται τα ουσιώδη στοιχεία του επίδικου φόρου και ειδικότερα, το υποκείμενο, το αντικείμενο του φόρου καθώς και τα όρια, εντός των οποίων θα κινηθεί το εξουσιοδοτούμενο όργανο των Ο.Τ.Α. για τον καθορισμό του συντελεστού του φόρου, εφ’ όσον αποφασίσει την επιβολή του εν λόγω φόρου, κατόπιν σταθμίσεως των ειδικών τοπικών συνθηκών. Κατά συνέπεια, το άρθρο 10 του ν. 1080/1980 δεν αντίκειται στο άρθρο 78 παρ. 4 του Συντάγματος.

Ούτε από τις διατάξεις του ν. 2539/1997 ούτε από άλλες διατάξεις, προκύπτει ότι, μετά την βάσει του ως άνω νόμου, κατάργηση και συγχώνευση δήμων και κοινοτήτων, οι κανονιστικές αποφάσεις των δημοτικών και κοινοτικών συμβουλίων των καταργουμένων δήμων και κοινοτήτων περί καθορισμού συντελεστών δημοτικών φόρων παύουν να ισχύουν και ότι μετά την 1.1.1999 για την βεβαίωση δημοτικών φόρων ήταν υποχρεωτική η λήψη νέων σχετικών αποφάσεων καθορισμού φορολογικών συντελεστών από τους νεοσύστατους δήμους.
www.ste.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.