Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΟλΣτΕ 3169/2014: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ & ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Κατάργηση πενήντα ειδικοτήτων ανά κατηγορία και κλάδο του προσωπικού της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Η πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, περιέχουσα διαπίστωση ότι οι εκπαιδευτικοί, ως εμπίπτοντες στις διατάξεις του νόμου, τίθενται σε διαθεσιμότητα, συνιστά πράξη εκτελεστή και παραδεκτώς προσβάλλεται επί ακυρώσει. Επί απολύσεως δημοσίου υπαλλήλου συνεπεία καταργήσεως όλων των ομοιοβάθμων θέσεων μιας υπηρεσίας δεν απαιτείται προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου. Ο κοινός νομοθέτης, κατά την επιλογή του τρόπου ρυθμίσεως των θεμάτων που σχετίζονται με την κατάργηση οργανικών θέσεων, πρέπει να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, δηλαδή να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υπαλλήλων και να θεσπίζει κανόνες με αντικειμενικά κριτήρια. Δημοσιονομικοί λόγοι μπορεί να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της Διοικήσεως και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικουμένους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιοργανώσεως των δημόσιων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι, να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρύνσεως. Το μέτρο της καταργήσεως των επίμαχων ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού, στηριζόμενο κατ’ αρχήν σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί αποσπασματικό μέτρο, το οποίο εξυπηρετεί άλλους σκοπούς μη σχετιζόμενους προς την οργάνωση της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Δεν δύναται να συναχθεί αντισυνταγματικότητα των ως άνω ρυθμίσεων του ν. 4172/2013 από μόνο το γεγονός ότι το μέτρο αυτό δεν στηρίζεται σε προηγούμενη ειδική μελέτη για τη διάγνωση της αναγκαιότητας καταργήσεως των συγκεκριμένων ειδικοτήτων, αφού η εκπόνηση τέτοιας μελέτης δεν προβλέπεται ρητώς από το Σύνταγμα. Δεν απαιτείτο, εν προκειμένω προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, εφόσον καταργούνται όλες οι θέσεις κάθε καταργούμενης ειδικότητας. Η κατάργηση συγκεκριμένων ειδικοτήτων, χάριν εξυπηρετήσεως του σκοπού δημοσίου συμφέροντος, αποτελεί γενικό και αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείριση των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των οποίων οι ειδικότητες καταργούνται, έναντι των λοιπών εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι επίδικες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 δεν θίγουν το περιεχόμενο της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ούτε την αρχή της αναλογικότητας, η θέση σε διαθεσιμότητα του εν λόγω εκπαιδευτικού προσωπικού, ως άμεση συνέπεια της καταργήσεως των ειδικοτήτων τους και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, δεν παρίσταται αντίθετη προς την αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης, δεδομένου, άλλωστε, ότι το ήδη ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τους δημόσιους υπαλλήλους προβλέπει την δυνατότητα θέσεως σε διαθεσιμότητα και απολύσεως συνεπεία καταργήσεως νομοθετημένης οργανικής θέσεως (Αντίθετη μειοψηφία). Απόρριψη αιτήσεως στο σύνολό της.


 Αριθμός 3169/2014 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Πρόεδρος, Αθ. Ράντος, Ν. Ρόζος, Αντιπρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, Δ. Μαρινάκης, Αικ. Σακελλαροπούλου, Μ.... Ε. Κωνσταντινίδου, Μ. Γκορτζολίδου, Ε. Αντωνόπουλος, Αντ. Ντέμσιας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Κουσιουρής, Κ. Φιλοπούλου, Θ. Αραβάνης, Αντ. Χλαμπέα, Π. Μπραΐμη, Σ. Βιτάλη, Β. Κίντζιου, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Κ. Λαζαράκη, Σπ. Καρύδα, Μ. Μπαμπίλη, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Μ. Γκορτζολίδου και Σ. Βιτάλη, καθώς και η Πάρεδρος Κ. Λαζαράκη μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη.
Για να δικάσει την από 26 Αυγούστου 2013 αίτηση:
των: 1) ... και 24) ... οι οποίοι παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο, που τον διόρισαν με πληρεξούσιο,
    κατά του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο οποίος παρέστη με την Ευαγγελία Σκαλτσά, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους.
    Στην δίκη παρεμβαίνουν οι: Α) ..., κάτοικος Αίγινας, η οποία παρέστη με το δικηγόρο Γεώργιο Κατρούγκαλο (Α.Μ. 12908), που τον διόρισε με πληρεξούσιο, Β) 1) Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ο.Λ.Μ.Ε.), ένωση του συνόλου των ενώσεων λειτουργών μέσης εκπαίδευσης, που εδρεύει στην Αθήνα (Ερμού και Κορνάρου 2), η οποία παρέστη με το δικηγόρο Κωνσταντίνο Χρυσόγονο (Α.Μ. 2387 Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που τον διόρισε στο ακροατήριο ο Πρόεδρός της και 2) ... ... και 35) Σύλλογος Αισθητικών Αποφοίτων Τ.Ε.Ι. Εκπαιδευτικών Ελλάδος (Σ.Α.Α.Τ.Ε.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα (Αττάλου 11), οι οποίοι παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο, που τον διόρισαν με πληρεξούσιο.
Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 9 Οκτωβρίου 2013 πράξεως της Επιτροπής του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 3900/2010 και της από 25 Οκτωβρίου 2013 πράξεως του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της, σύμφωνα με τα άρθρα 14 παρ. 2 εδάφ. α?, 20 και 21 του π.δ. 18/1989.
    Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. πρωτ. 106520/Δ2/31.7.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων [«Διαπίστωση κατάργησης θέσεων κατά κλάδο και κατηγορία του προσωπικού της Δ/θμιας Εκπαίδευσης και διαθεσιμότητα του εκπαιδευτικού προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων, από την 22η Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ 167 τ. Α.../23.7.2013) και της υποπαραγράφου Ζ.2. της παραγράφου Ζ' του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222 τ. Α...)»] και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
    Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Αικ. Σακελλαροπούλου.
    Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των αιτούντων, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, τους πληρεξούσιους των παρεμβαινουσών, οι οποίοι ζήτησαν να γίνουν δεκτές οι παρεμβάσεις και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή τους.
    Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
    Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο
1. Επειδή, λόγω κωλύματος, κατά την έννοια του άρθρου 26 του ν. 3719/2008 (Α' 241), της Συμβούλου Μαρίνας Παπαδοπούλου, τακτικού μέλους της σύνθεσης που εκδίκασε την υπόθεση, στη διάσκεψη έλαβε μέρος αντ' αυτής, ως τακτικό μέλος, η Σύμβουλος Μαργαρίτα Γκορτζολίδου, αναπληρωματικό, μέχρι τώρα, μέλος της σύνθεσης.
    2. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ' αριθ. 1577409, 11, 2358698/2013 ειδικά έντυπα παραβόλου).
    3. Επειδή, με την αίτηση αυτή, οι αιτούντες, εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 18.01, 18.10, 18.26, 18.27 και 18.33 (Γραφικών Τεχνών, Νοσηλευτικής, Γραφιστικής, Διακοσμητικής, Βρεφονηπιοκόμων, αντιστοίχως), ζητούν την ακύρωση της υπ' αριθμ. πρωτ. 106520/Δ2/31.7.2013 αποφάσεως του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, καθ' ο μέρος με την απόφαση αυτή διαπιστώθηκε η κατάργηση των ειδικοτήτων των αντίστοιχων κλάδων και κατηγοριών των αιτούντων και των κατεχόμενων από αυτούς οργανικών θέσεων, καθώς και η θέση τους σε διαθεσιμότητα από την 22α Ιουλίου 2013, κατ' εφαρμογή του άρθρου 82 (παρ. 1 και 2) του ν. 4172/2013 (Α΄167) και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222).
    4. Επειδή, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 του ν. 3900/2010 (Α' 213), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 40 του ν. 4055/2012 (Α' 51), εφ' όσον αίτημα διαδίκου να εισαχθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας ένδικο βοήθημα ή μέσο αρμοδιότητας των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, για τον λόγο ότι τίθεται με αυτό ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος με συνέπειες για ευρύ κύκλο προσώπων, γίνει δεκτό από την προβλεπομένη από τις διατάξεις αυτές τριμελή Επιτροπή, η οποία αποφασίζει εκ των ενόντων, βάσει των προβαλλομένων ισχυρισμών και των στοιχείων του φακέλου που διαθέτει, το Δικαστήριο αυτό εκδικάζει σε Ολομέλεια ή σε Τμήμα το ένδικο βοήθημα ή μέσο, εφαρμόζοντας ως προς την πληρεξουσιότητα τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 27 του π.δ/τος 18/1989 και κατά τα λοιπά, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο του ενδίκου βοηθήματος ή μέσου, τις ισχύουσες για το ένδικο βοήθημα ή μέσο οικείες διατάξεις (ΣτΕ Ολομ. 1118/2014, 694/2013, 1971, 1619, 601/2012).
    5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, με την από 9.10.2013 πράξη της Τριμελούς Επιτροπής του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, που δημοσιεύθηκε προσηκόντως σε δύο αθηναϊκές εφημερίδες, έγινε δεκτό το αίτημα των αιτούντων να εισαχθεί προς εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας η από 16.9.2013 αίτηση ακυρώσεως που είχαν ασκήσει κατά της πιο πάνω πράξεως ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, λόγω του γενικότερου ενδιαφέροντος του τιθέμενου με αυτή ζητήματος της συνταγματικότητας της διατάξεως του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 «Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν. 4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 167).
    6. Επειδή, στην πιο πάνω διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του ν. 3900/2010, προβλέπεται ότι «... η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεσμεύει τους διαδίκους της ενώπιόν του δίκης, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι παρεμβάντες. Στη δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να παρέμβει κάθε διάδικος σε εκκρεμή δίκη, στην οποία τίθεται το ίδιο ως άνω ζήτημα και προβάλει τους ισχυρισμούς του σχετικά με το ζήτημα αυτό. Για την εν λόγω παρέμβαση δεν καταλογίζεται δικαστική δαπάνη ...». Εν προκειμένω, στην ανοιγείσα ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας δίκη, παρεμβαίνουν παραδεκτώς, κατά το εν λόγω άρθρ. 1 παρ. 1 του ν. 3900/2010, με αυτοτελή δικόγραφα: α) η ... , εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ 18.07 (Ιατρικών Εργαστηρίων), β) η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαιδεύσεως (Ο.Λ.Μ.Ε.) και ο ..., εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ 18.07, γ) η ... κ.λπ. (10 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 18.01, ΠΕ. 18.09, ΠΕ 18.10, ΠΕ 18.11, ΠΕ. 18.26, ΠΕ 18.29, ΠΕ18.33, δ) η ... νάρη κ.λπ. (13 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 14.01, ΠΕ 14.02, 18.10, ΠΕ 18.11, 18.26, 18.27 και ΤΕ 01.26, ε) ο ... κ.λπ. (20 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 14.02, ΠΕ 14.06, ΠΕ 18.04, ΠΕ 18.07, ΠΕ 18.09 και ΠΕ 18.25 και στ) η ... κ.λπ. (34 συνολικώς), εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ 19.04 (Αισθητικής), καθώς και το σωματείο με την επωνυμία «Σύλλογος Αισθητικών Αποφοίτων Τ.Ε.Ι. Εκπαιδευτικών Ελλάδος (Σ.Α.Α.Τ.Ε.Ε.)». Όλοι δε προβάλλουν ότι είναι διάδικοι σε εκκρεμείς ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών δίκες, επί αιτήσεων ακυρώσεως κατά της ως άνω διαπιστωτικής πράξεως, με τις οποίες τίθεται το υπό κρίση εν προκειμένω ζήτημα της συνταγματικότητας των διατάξεων του άρθρου 82 ν. 4172/2013. Από τους ως άνω παρεμβαίνοντες, οι ... στην τρίτη παρέμβαση, οι ... στην τέταρτη παρέμβαση, δεν νομιμοποιήθηκαν κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27 του π. δ/τος 18/1989 και συνεπώς, ως προς αυτούς, οι παρεμβάσεις πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
    7. Επειδή, μετά την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 162306/42/30.10.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, με την οποία διαπιστώνεται η κατάργηση θέσεων κατά κλάδο και κατηγορία του προσωπικού της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, μεταξύ του οποίου και των αιτούντων, καθώς και η διαθεσιμότητα του προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων, από την 22α Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, ισχύει δε από 22.7.2013, ήτοι από της ενάρξεως της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξεως. Μετά την αντικατάσταση της προσβαλλομένης αποφάσεως με την ως άνω υπουργική απόφαση, οι αιτούντες, πλην της .........., ως προς την οποία η δίκη πρέπει να καταργηθεί, ζήτησαν με την από 4.11.2013 αίτησή τους, τη συνέχιση της δίκης, κατ' επίκληση της διατάξεως της παρ. 3 του άρθρου 32 του π. δ/τος 18/1989, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 31 του ν. 3772/2009 (Α' 112), προβάλλοντας τους αυτούς λόγους ακυρώσεως κατά της εν λόγω πράξεως.
    8. Επειδή, οι εκ των αιτούντων, ............. και ..........., παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεως και συνεπώς, ως προς αυτούς, η δίκη πρέπει να κηρυχθεί κατηργημένη, κατ' άρθρο 30 παρ. 1 του π. δ/τος 18/1989.
    9. Επειδή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/1983 και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, η κατάργηση των αναφερομένων στις διατάξεις αυτές ειδικοτήτων και αντίστοιχων οργανικών θέσεων και η θέση σε διαθεσιμότητα του προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων επέρχεται αυτοδικαίως από την 22η Ιουλίου 2013, δεν προβλέπεται δε από τις οικείες διατάξεις η έκδοση σχετικής διαπιστωτικής πράξεως, πλην όμως η προσβαλλομένη ως άνω πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, περιέχουσα διαπίστωση ότι οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί, μεταξύ των οποίων και οι αιτούντες, ως εμπίπτοντες στις διατάξεις του εν λόγω νόμου, τίθενται σε διαθεσιμότητα, συνιστά πράξη εκτελεστή και παραδεκτώς προσβάλλεται επί ακυρώσει (πρβλ. ΣτΕ 1799/1983 Ολομ., 2902/1984).
    10. Επειδή το Σύνταγμα ορίζει στο άρθρο 4 ότι «1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. .... » και στο άρθρο 103 ότι «1. ... 2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου... . 3. .... 4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους. Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει. 5. ...6. ....». Όπως έχει ήδη κριθεί (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3354/2013, 2934/1993 7μ., 1722/1983 Oλομ.) δεν κωλύεται ο κοινός νομοθέτης να καταργεί οργανικές θέσεις ή να τροποποιεί τις αρμοδιότητές τους, καθώς επίσης να επεκτείνει ή να συμπτύσσει την βαθμολογική κλίμακα, εφ' όσον με τις ρυθμίσεις αυτές δεν παραβιάζεται ο κανόνας της οργανώσεως και στελεχώσεως της Διοικήσεως με μονίμους υπαλλήλους. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4 του Συντάγματος, σε περίπτωση καταργήσεως της κατεχόμενης από τον υπάλληλο θέσεως, είτε μεμονωμένως είτε με την κατάργηση ολόκληρης της δημοσίας υπηρεσίας στην οποία ανήκει η θέση, μπορεί ο υπάλληλος να απολυθεί ή να τοποθετηθεί σε άλλη υπηρεσία (βλ. ΣτΕ 466/1984, 1003/1977 Ολομέλεια). Επί απολύσεως δημοσίου υπαλλήλου συνεπεία καταργήσεως όλων των ομοιοβάθμων θέσεων μιας υπηρεσίας δεν απαιτείται προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου. Εξ άλλου ο κοινός νομοθέτης, κατά την επιλογή του τρόπου ρυθμίσεως των θεμάτων που σχετίζονται με την κατάργηση οργανικών θέσεων, πρέπει να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, δηλαδή να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υπαλλήλων και να θεσπίζει κανόνες με αντικειμενικά κριτήρια (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3354/2013, 3226, 2597/2011, 2747/2010, 4237/2005). Δημοσιονομικοί λόγοι μπορεί να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της Διοικήσεως και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικουμένους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων. Περαιτέρω, δεδομένου ότι ο διορισμός δημοσίου υπαλλήλου προϋποθέτει κατά τις προεκτεθείσες διατάξεις την προηγούμενη νομοθέτηση οργανικής θέσεως, συνεπώς δε και την ορθολογική οργάνωση των λειτουργιών και των εν γένει υπηρεσιών του Κράτους, δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιοργανώσεως των δημόσιων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι, να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρύνσεως (Σ.τ.Ε. Ολομ. 3354/2013).
    11. Επειδή, με το άρθρο 1 παρ.2 του ν. 4046/2012 [Μνημόνιο ΙΙ] (Α΄ 28/14.2.2012) εγκρίθηκε το Σχέδιο του Μνημονίου Συνεννόησης (Memorandum of Understanding) μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος ως προαπαιτούμενο για την υπογραφή και τη θέση σε ισχύ των Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ), της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος, τα σχέδια των οποίων επίσης εγκρίθηκαν με τον ίδιο νόμο και προσαρτήθηκαν σ' αυτόν ως Παράρτημα V (άρθρο 1 παρ. 1). Το εν λόγω Μνημόνιο αποτελείται από τα ακόλουθα μέρη: α) Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής (Memorandum of Economic and Financial Policies), β) Μνημόνιο Συνεννόησης στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (Memorandum of Understanding on Specific Εconomic Policy Conditionality) και γ) Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης (Technical Memorandum of Understanding). Στο πρώτο από τα ανωτέρω τρία επί μέρους Μνημόνια, δηλαδή στο Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, το οποίο προσαρτάται στον ν. 4046/2012 ως Παράρτημα V_1 και στο οποίο περιγράφονται οι στόχοι, η στρατηγική και οι προοπτικές για την Ελληνική οικονομία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής στο κεφάλαιο με τίτλο «Δημοσιονομική Πολιτική»: «..... 6. Για να διασφαλίσει την πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής του προγράμματος, η κυβέρνηση θα αναλάβει τολμηρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από την πλευρά των δαπανών. Το μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής θα επιτευχθεί μέσω περικοπών δαπανών που αποσκοπούν στη μόνιμη μείωση του μεγέθους του κράτους και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων του κλεισίματος φορέων που δεν παρέχουν πλέον αποτελεσματικές σε όρους κόστους δημόσιες υπηρεσίες και στοχευμένων μειώσεων της απασχόλησης στο δημόσιο. ... Οι βασικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν καθοριστεί στη ΜΔΣ και στον προϋπολογισμό του 2012, περιλαμβάνουν: Μειώσεις στη μισθολογική δαπάνη του δημόσιου τομέα. ... Για την επίτευξη του στόχου αυτού, θα συνδυάσουμε μεταρρυθμίσεις που αφορούν την αποζημίωση των υπαλλήλων με μειώσεις του προσωπικού. ...Μειώσεις προσωπικού. Παραμένουμε πιστοί στη δέσμευσή μας να μειώσουμε την απασχόληση στη γενική κυβέρνηση κατά τουλάχιστον 150.000 την περίοδο 2011 - 2015. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε αυστηρά την υφιστάμενη αναλογία 1:5 προσλήψεις - αποχωρήσεις καθώς και το πρόγραμμα πρόωρης συνταξιοδότησης που καθιερώθηκε προσφάτως, να μειώνουμε την απασχόληση των συμβασιούχων και να βάζουμε στην εργασιακή εφεδρεία επαρκείς υπεράριθμους δημόσιους υπαλλήλους έως το τέλος του 2012 ώστε να πετύχουμε 15.000 υποχρεωτικές αποχωρήσεις ... Αναδιάρθρωση της κυβερνητικής λειτουργίας. Η Ελληνική δημόσια διοίκηση είναι σε μεγάλο βαθμό διασπασμένη, έχει δομές που αλληλοκαλύπτονται και έχει ελλιπή συντονισμό και ανεπαρκή συστήματα πληροφορικής (ΙΤ). Προς αντιμετώπιση αυτών θα υλοποιήσουμε κάποιες αρχικές δράσεις και θα καθορίσουμε βαθύτερες αλλαγές που θα εφαρμοσθούν κατά τη διάρκεια του προγράμματος: Έμφαση θα δοθεί στο κλείσιμο και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της κεντρικής κυβέρνησης, στον εντοπισμό ευκαιριών για ανάθεση εργασιών σε τρίτους, στον εντοπισμό πλεονάζοντος προσωπικού και στην αναδιάρθρωση τόσο της κεντρικής όσο και της τοπικής δημόσιας διοίκησης …». Περαιτέρω, στο παράρτημα Ι, κεφάλαιο Α΄ του Μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2013-2016 που εγκρίθηκε με το άρθρο πρώτο παρ. Α του ν. 4093/2012 (Α΄ 222), προβλέπονται στο Κεφάλαιο Α΄ σε «συγκεντρωτικό πίνακα μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού προσλήψεων 2013-2016 μετά τις παρεμβάσεις» για το έτος 2013 25.372 αποχωρήσεις έναντι 3.571 προσλήψεων, ενώ στο κεφάλαιο Β΄ «Προτεινόμενες παρεμβάσεις του ΜΠΔΣ 2013-2016», μεταξύ των περιγραφόμενων παρεμβάσεων, περιλαμβάνεται η «αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τη μείωση της μισθολογικής δαπάνης αναπληρωτών καθηγητών» (παρέμβαση υπ' αριθμ. 3.12) και το «πρόγραμμα κινητικότητας/αποχωρήσεων δημοσίων υπαλλήλων» (παρέμβαση υπ' αριθμ. 3.17), όπως επίσης και η «μείωση δαπανών κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών» στον τομέα της εκπαιδεύσεως (παρέμβαση υπ' αριθμ. 8.2). Προς υλοποίηση των ως άνω δημοσιεύθηκε αρχικά το μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών πολιτικών (Δεκέμβριος 2012), και ακολούθησαν «μνημόνια συνεννόησης στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις οικονομικής πολιτικής» τον Δεκέμβριο 2012 και τον Μάιο 2013, στα οποία περιελήφθησαν μέτρα και δράσεις προς την ίδια κατεύθυνση της μειώσεως του προσωπικού της δημοσίας διοικήσεως.
    12. Επειδή, σε συνέχεια του ν. 4046/2012 εκδόθηκε ο ν. 4093/2012 «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 - Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του ν. 4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016», στην υποπαραγράφου Ζ.2. της παρ. Ζ΄ του άρθρου πρώτου ορίζει τα εξής: «ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ 1. Μόνιμοι πολιτικοί υπάλληλοι του Δημοσίου, ανεξάρτητων αρχών, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού οι θέσεις των οποίων καταργούνται, τίθενται σε διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα της προηγούμενης περίπτωσης διαρκεί οκτώ (8) μήνες και στον υπάλληλο καταβάλλονται τα τρία τέταρτα των αποδοχών του, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Μέχρι την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της διαθεσιμότητας εξακολουθούν να καταβάλλονται από το φορέα προέλευσης οι ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη και ασφαλισμένου που αναλογούν για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση, πρόνοια και υγειονομική περίθαλψη. Οι εισφορές αυτές, μετά τη θέση σε διαθεσιμότητα, υπολογίζονται στο ύψος των μειωμένων κατά 25% των αποδοχών του υπαλλήλου που τέθηκε σε διαθεσιμότητα. 3. ... 4. Η υπηρεσιακή σχέση των μόνιμων υπαλλήλων που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, ...., εφόσον δεν μεταταχθούν ή μεταφερθούν, λύεται με τη λήξη του καθεστώτος της διαθεσιμότητας. ....». Ακολούθησε ο ν. 4172/2013 «Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν. 4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις», ο οποίος άρχισε να ισχύει, κατά το άρθρο 112 αυτού, από την 23η.7.2013, ημερομηνία δημοσιεύσεώς του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στο κεφάλαιο Β΄ του νόμου αυτού, το οποίο τιτλοφορείται «Διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων», το άρθρο 82, ορίζει, όπως ισχύει, ότι: «1. Οι κάτωθι ειδικότητες των αντίστοιχων κλάδων και κατηγοριών του προσωπικού της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπως και το σύνολο των κατεχόμενων από το προσωπικό αυτό οργανικών θέσεων καταργούνται: 1. ΠΕ12.12...ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ 2. ΠΕ14.01 .... ΙΑΤΡΟΙ 3. ΠΕ 14.02 ... ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΙ 4. ΠΕ 14.03 ... ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ 5. ΠΕ14.06 .... ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ 6. ΠΕ17.09 .... ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ 7. ΠΕ17.13 ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ 8. ΠΕ18.01 ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 9. ΠΕ18.04 ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ 10. ΠΕ18.05 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ 11. ΠΕ18.07 ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ 12. ΠΕ18.08 ΟΔΟΝΤΟΤΕΧΝΙΚΗΣ 13. ΠΕ18.09 ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 14. ΠΕ18.10 ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ 15. ΠΕ18.11 ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ 16. ΠΕ18.20 ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ 17. ΠΕ18.21 ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ-ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ 18. ΠΕ18.24 ΕΡΓΑΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ 19. ΠΕ18.25 ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ 20. ΠΕ18.26 ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ 21. ΠΕ18.27 ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗΣ 22. ΠΕ18.29 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ 23. ΠΕ18.33 ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΟΚΟΜΟΙ 24. ΠΕ18.37 ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ 25. ΠΕ18.39 ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ 26. ΤΕ01.08 ΧΗΜΙΚΟΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ 27. ΤΕ01.10 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΓΡΑΦΕΙΟΥ 28. ΤΕ01.11 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΥ 29. ΤΕ01.12 ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗΣ 30. ΤΕ01.14 ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 31. ΤΕ01.19 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ 32. ΤΕ01.20 ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ 33. ΤΕ01.25 ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΪΑΣ 34. ΤΕ01.26 ΟΔΟΝΤΟΤΕΧΝΙΚΗΣ 35. ΤΕ01.29 ΒΟΗΘ. ΙΑΤΡ. ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓ. ΕΡΓΑΣΤHΡΙΩΝ 36. ΤΕ01.30 ΒΟΗΘΟΙ ΠΑΙΔΟΚΟΜΟΙ ΒΡΕΦΟΚΟΜΟΙ 37. ΤΕ01.31 ΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ 38. ΔΕ01.01 ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΕΣ 39. ΔΕ01.02 ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΕΣ 40. ΔΕ01.04 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ 41. ΔΕ01.05 ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ 42. ΔΕ01.08 ΗΛΕΚΤΡΟΣΥΓΚΟΛΛΗΤΕΣ 43. ΔΕ01.10 ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 44. ΔΕ01.11 ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΨΥΞΕΩΝ (ΨΥΚΤΙΚΟΙ) 45. ΔΕ01.12 ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΙ 46. ΔΕ01.13 ΞΥΛΟΥΡΓΟΙ 47. ΔΕ01.14 ΚΟΠΤΙΚΗΣ-ΡΑΠΤΙΚΗΣ 48. ΔΕ01.15 ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΪΑΣ 49. ΔΕ01.16 ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΑΜΑΞΩΜΑΤΩΝ 50. ΔΕ01.17 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ. 2. Το προσωπικό των καταργούμενων ειδικοτήτων τίθεται σε διαθεσιμότητα, από την 22η Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου Ζ.2. της παρ. Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222). 3. ..... 4. Οι εκπαιδευτικοί της προηγούμενης παραγράφου μετατάσσονται υποχρεωτικά με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, από την 22η Ιουλίου 2013, στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην οποία υπάγονται ή στην εγγύτερη αυτής, εντός της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, σε συνιστώμενες με την πράξη μετάταξης προσωποπαγείς θέσεις διοικητικού προσωπικού, της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, με ταυτόχρονη κατάργηση ισάριθμων κενών ή κενούμενων, εφόσον δεν υπάρχουν, οργανικών θέσεων της αυτής, ανώτερης ή και κατώτερης κατηγορίας. 5. Για το σχολικό έτος 2013-2014 και για την ολοκλήρωση της φοίτησης στις ειδικότητες της Β΄ τάξης ΕΠΑΣ και Γ΄ τάξης ΕΠΑΛ, μπορεί να προσλαμβάνεται ωρομίσθιο προσωπικό από τις ανωτέρω καταργούμενες ειδικότητες. 6. ... 7. .... 8. ... 10. Κατ' εξαίρεση των ανωτέρω, οι εκπαιδευτικοί των καταργούμενων ειδικοτήτων που υπηρετούν στις σχολικές μονάδες του Σιβιτανίδειου Κοινωφελούς Ιδρύματος (Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων) μετατάσσονται υποχρεωτικά έως την 22η Ιουλίου 2013 σε συνιστώμενες με την πράξη μετάταξης προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, είτε εκπαιδευτικού προσωπικού στο Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) του Ιδρύματος είτε διοικητικού προσωπικού στις διοικητικές υπηρεσίες του Ιδρύματος. Η μετάταξη πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. 11. ....».
    13. Επειδή, εξάλλου, στη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος προβλέπονται τα εξής: «.... 2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες ..... 7. Η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές. ...».
    14. Επειδή, τα σχετικά με την οργάνωση της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως στη χώρα και τη λειτουργία των τεχνικών επαγγελματικών σχολών ρυθμίστηκαν αρχικώς με το άρθρο 9 του ν. 1566/1985 (Α΄ 167). Ακολούθως, με το ν. 2640/1998 (Α΄ 206) αναδιοργανώθηκε η δευτεροβάθμια τεχνική - επαγγελματική εκπαίδευση, με τη σύσταση στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας - μεταγυμνασιακής εκπαιδεύσεως των Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.), ενώ με το ν. 3475/2006 «Οργάνωση και λειτουργία της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης ....» (Α΄ 146) καθορίστηκαν οι αρχές οργανώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως κυρίως με τη δημιουργία δύο διακεκριμένων μονάδων εκπαιδεύσεως: αφενός των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑ.Λ.) και των Επαγγελματικών Σχολών (ΕΠΑ.Σ.). Τα ΕΠΑΛ έχουν χαρακτήρα διαφορετικό από τις ΕΠΑΣ, προσδιοριζόμενο από το διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών και από τη διαφορετική σημασία που αποδίδει ο νόμος στα απολυτήριά τους. Τούτο δε, διότι τα μεν ΕΠΑΛ παρέχουν γενική μόρφωση και βασικές επαγγελματικές γνώσεις και όχι εξειδίκευση, με συνέπεια το απολυτήριό τους να είναι ισότιμο με το απολυτήριο του Γενικού Λυκείου·οι δε ΕΠΑΣ, «επικεντρώνονται κυρίως στην πρακτική εξάσκηση» και αποσκοπούν στη δημιουργία «εξειδικευμένων τεχνιτών», εξ ού και στα προγράμματά τους περιέχονται και «ειδικότητες που δεν απαιτούν θεωρητική υποστήριξη» (ΣτΕ 2574-75/2009 7μ.). Ειδικότερα, η φοίτηση στα ΕΠΑ.Λ., στα οποία εγγράφονται οι κάτοχοι απολυτηρίου Γυμνασίου, είναι τριετής με εβδομαδιαίο πρόγραμμα διδασκαλίας 35 ωρών. Το πρόγραμμα διδασκαλίας της Α΄ τάξης περιλαμβάνει κοινά για όλους τους μαθητές μαθήματα γενικής παιδείας και 3 κύκλους μαθημάτων συναφών επαγγελματικών τομέων. Η Β΄ τάξη χωρίζεται σε 12 επαγγελματικούς τομείς. Το πρόγραμμα διδασκαλίας της Β΄ τάξης περιλαμβάνει κοινά για όλους τους μαθητές μαθήματα γενικής παιδείας και μαθήματα των επαγγελματικών τομέων, που διδάσκονται 18 ώρες την εβδομάδα. Η Γ΄ τάξη χωρίζεται σε 19 ειδικότητες, που αντιστοιχούν στους τομείς της Β΄ τάξης. Οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Λ. αποκτούν απολυτήριο επαγγελματικού λυκείου και πτυχίο επιπέδου 3, έχουν το δικαίωμα εισαγωγής στις εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για τους αποφοίτους γενικών λυκείων, ενώ επίσης έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε ειδικές εισαγωγικές εξετάσεις για πρόσβαση σε τμήματα των Τ.Ε.Ι. γνωστικών αντικειμένων αντίστοιχων ή συναφών με τα γνωστικά αντικείμενα των ειδικοτήτων των ΕΠΑ.Λ. και σε ειδικό ποσοστό θέσεων. Η φοίτηση στις ΕΠΑ.Σ. είναι διετής και περιλαμβάνει τις τάξεις Α΄ και Β΄, οι οποίες είναι οργανωμένες σε ειδικότητες. Στην Α΄ τάξη των ΕΠΑ.Σ. εγγράφονται όσοι μαθητές προάγονται από την Α΄τάξη επαγγελματικού ή γενικού λυκείου. Στις ΕΠΑ.Σ. αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας δεν διδάσκονται μαθήματα γενικής παιδείας. Οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Σ. αποκτούν πτυχίο επιπέδου 3 και δεν έχουν τη δυνατότητα προσβάσεως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
    15. Επειδή, μετά τη δημοσίευση του μνημονευθέντος ήδη ν. 4172/2013, δημοσιεύθηκε ο ν. 4186/2013 για την «Αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και λοιπές διατάξεις» (Α΄ 193/17.9.2013). Με το νόμο αυτό επιχειρείται η αναδιάρθρωση, μεταξύ άλλων, και της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, όπως είχε θεσμοθετηθεί με τον ν. 3475/2006, η οποία κρίθηκε αναγκαία λόγω της σταδιακής απαξιώσεώς της στη χώρα μας, με αρνητικές συνέπειες στον τομέα της ανάπτυξης, αλλά και στην αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων. Με τις ρυθμίσεις του καταργούνται σταδιακά από το σχολικό έτος 2013-2014 οι ΕΠΑ.Σ., ενώ θεσπίζεται νέο επαγγελματικό λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) με δύο κύκλους σπουδών. Σκοπός του νομοθέτη, κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση, είναι η επαγγελματική εκπαίδευση «να είναι σε θέση να παρέχει στους μαθητές ουσιαστικές γνώσεις γενικής παιδείας, υψηλού ποιοτικού επιπέδου, τεχνολογική εκπαίδευση και εξειδίκευση, καθώς και να διασφαλίζει τη δυνατότητα, τόσο με τις γνώσεις και τις δεξιότητες, όσο και με το απολυτήριο και το πτυχίο που αποκτούν, να συμμετέχουν ισότιμα στην αγορά εργασίας και το ευρωπαϊκό επαγγελματικό γίγνεσθαι.». Βασικά εργαλεία αποτελούν, «1. Η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα και η αρμονία με τα εθνικά πρότυπα «επαγγελματικών περιγραμμάτων», στα οποία αναλύεται το επάγγελμα ή η ειδικότητα και αποτυπώνονται οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητες που απαιτούνται για την άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος ή της ειδικότητας. 2. Η προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ECVET), διασφαλίζοντας την αναγνώριση και κατοχύρωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων και ενισχύοντας τη δυνατότητα κινητικότητας των αποφοίτων του τεχνολογικού λυκείου και πέραν των εθνικών συνόρων. 3. Η καθιέρωση μαθητείας 12μηνης διάρκειας μετά την αποφοίτηση από το επαγγελματικό λύκειο που μετά από πιστοποίηση θα παρέχει τίτλο επιπέδου 4.». Με τον τρόπο αυτό «εξασφαλίζεται απόλυτα η σύνδεση επαγγελματικής εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας που ήταν ζητούμενο δεκαετιών. Δίνεται, όμως, και η δυνατότητα πρόσβασης στα Α.Τ.Ε.Ι. με ειδικές εξετάσεις σε τέσσερα μαθήματα και σε καθοριζόμενο ποσοστό.». Κατά τα αναφερόμενα, περαιτέρω, στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, «Στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής αποδεικνύουν σοβαρή μείωση του σχολικού πληθυσμού στη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση. Οι μαθητές σε ποσοστό 75% επιλέγουν το γενικό λύκειο και σε ποσοστό 25% επιλέγουν τις δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης, ενώ από όσους μαθητές επιλέγουν τις σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ε.ΠΑ.Λ. - Ε.ΠΑ.Σ) μόνο το 17% προτιμά τις ΕΠΑ.Σ.. Οι ΕΠΑ.Σ. .... έχουν απαξιωθεί λόγω των αντιφάσεων τις οποίες ενέχουν ως θεσμός καθότι, αφενός, δεν παρέχουν απολυτήριο λυκείου, αφού στο πρόγραμμα διδασκαλίας δεν περιλαμβάνονται μαθήματα γενικής παιδείας, και, αφετέρου και συναφώς, δεν επιτρέπουν την πρόσβαση των αποφοίτων τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως επίσης και εξαιτίας του ανορθολογικού διαχωρισμού των ειδικοτήτων μεταξύ ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ.. Η σημασία της επαγγελματικής εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στις παρούσες συνθήκες, εν μέσω μιας πρωτοφανούς κρίσης η οποία έχει εκτινάξει τα ποσοστά ανεργίας των νέων σε δυσθεώρητα ύψη και η αναμόρφωση επαγγελματικής εκπαίδευσης μπορεί να αποτελέσει έναν βασικό άξονα αντιμετώπισης του προβλήματος της ανεργίας. Το επιχείρημα αυτό επιβεβαιώνει και η συγκριτική εμπειρία, καθώς παρατηρείται ότι στις χώρες που επαγγελματική εκπαίδευση είναι ευρύτερα διαδεδομένη, το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι χαμηλότερο .... Συνεπώς, το νέο επαγγελματικό λύκειο πέρα από τον πρωταρχικό στόχο του να εκπαιδεύει μελλοντικούς επαγγελματίες καλείται παράλληλα να αποτελέσει και μια εναλλακτική εκπαιδευτική διαδρομή του δεύτερου κύκλου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για όσους μαθητές επιθυμούν ένα διαφορετικό τύπο σχολείου, στο οποίο θα μπορούν να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες κλίσεις και δεξιότητές τους. Επίσης σχετικές έρευνες, επαγγελματικοί φορείς, εκπαιδευτικοί και γονείς κατά καιρούς επισημαίνουν ότι η σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας έχει καθοριστική σημασία για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας αλλά και για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών. Καταγράφεται επίσης η ανάγκη αναμόρφωσης των ειδικοτήτων και των προγραμμάτων σπουδών και η επικαιροποίηση των περιεχομένων τους, ώστε να είναι συμβατά με τις τρέχουσες εξελίξεις. Οι σχετικές με την επαγγελματική εκπαίδευση διατάξεις του παρόντος νόμου αποτελούν σημαντική παρέμβαση εξορθολογισμού και αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Η νέα δομή της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, διαμορφώθηκε με βάση τις προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που οριστικοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του 2009, την εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, την ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα και σε αρμονία με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων. Ρυθμίζονται θέματα διάρθρωσης και περιεχομένου της δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, που αναδιαρθρώνονται ορθολογικά με ξεκάθαρη οπτική, σε αρμονία με το ευρωπαϊκό περιβάλλον και τις ευρωπαϊκές και διεθνείς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της χώρας μας.». Ειδικότερα, το Κεφάλαιο Β΄ του νόμου 4186/2013, το οποίο τιτλοφορείται «Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.)», ορίζει στο άρθρο 5 ότι: «1. Η επαγγελματική εκπαίδευση παρέχεται από το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) (Ημερήσιο και Εσπερινό). 2. Επαγγελματικά Λύκεια (Δημόσια ή Ιδιωτικά, σύμφωνα με το πλαίσιο λειτουργίας των Ιδιωτικών Σχολείων - ν. 682/1977) ιδρύονται αποκλειστικά από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και διακρίνονται σε Ημερήσια και Εσπερινά. Ελάχιστο όριο ηλικίας για την εγγραφή στα Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια είναι τα δεκαέξι (16) έτη. 3. .... 4. Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια ιδρύονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών. .. Η διάρκεια φοίτησης σε αυτά είναι τετραετής, φοιτούν δε σε αυτά είτε εργαζόμενοι, είτε άνεργοι με κάρτα ανεργίας του Ο.Α.Ε.Δ., είτε άλλες κατηγορίες μαθητών, οι οποίοι αδυνατούν να φοιτήσουν στο Ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο. Οι απόφοιτοι των Εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων έχουν πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση διαμέσου των Πανελλαδικών Εξετάσεων.». Στο άρθρο 7 ορίζεται ότι: «1. Το Επαγγελματικό Λύκειο προσφέρει δύο κύκλους σπουδών, οι οποίοι ανήκουν στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα: α. το «Δευτεροβάθμιο Κύκλο Σπουδών» και β. το «Μεταδευτεροβάθμιο κύκλο σπουδών», την «Τάξη Μαθητείας», (εκπαίδευση στο χώρο εργασίας), η οποία είναι προαιρετική και έχει διάρκεια ένα έτος. Περαιτέρω, το άρθρο 8 του ιδίου νόμου ορίζει τις Ομάδες προσανατολισμού με τους αντίστοιχους Τομείς και τις αντίστοιχες Ειδικότητες του Επαγγελματικού Λυκείου. Στις ομάδες αυτές περιλαμβάνονται οι προσανατολισμοί α) των Τεχνολογικών Εφαρμογών (Τομείς Πληροφορικής, Μηχανολογίας, Ηλεκτρολογίας, Ηλεκτρονικής και Αυτοματισμού, Δομικών Έργων) β) Διοίκησης και Οικονομίας, γ) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής και δ) Ναυτιλιακών Επαγγελμάτων (Τομείς Πλοιάρχων, Μηχανικών). Ορίζει, επίσης, ότι: «Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, τα δημόσια Επαγγελματικά Λύκεια παρέχουν ειδικότητες, οργανώνουν τμήματα, σύμφωνα με τις εθνικές και περιφερειακές ανάγκες της εθνικής οικονομίας, τις προτάσεις των Περιφερειακών Επιτροπών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, της Γ.Σ.Ε.Ε. και της Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε, των Επιμελητηρίων και των Επιστημονικών Ενώσεων ....». Παράλληλα, με το Κεφάλαιο Δ΄ του ν. 4186/2013 (άρθρα 17 επ.) τέθηκαν κανόνες οργανώσεως και λειτουργίας της μη τυπικής εκπαιδεύσεως, ήτοι της εκπαιδεύσεως που παρέχεται σε οργανωμένο εκπαιδευτικό πλαίσιο εκτός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος και μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση πιστοποιητικών αναγνωρισμένων σε εθνικό επίπεδο (βλ. και άρθρο 2 περ. 4 ν. 3879/2010, Α΄ 163). Κατά το άρθρο 17, στο πλαίσιο της μη τυπικής εκπαιδεύσεως, φορείς παροχής υπηρεσιών είναι: «α) η Σχολή Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Ε.Κ.), η οποία παρέχει αρχική επαγγελματική κατάρτιση στους απόφοιτους της υποχρεωτικής τυπικής εκπαίδευσης, β) το Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.), το οποίο παρέχει αρχική επαγγελματική κατάρτιση στους απόφοιτους της τυπικής μη υποχρεωτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γ.Ε.Λ. και ΕΠΑ.Λ., καθώς και των Σ.Ε.Κ., γ) το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης το οποίο παρέχει συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, γενική εκπαίδευση ενηλίκων, επαγγελματικό προσανατολισμό και δια βίου συμβουλευτική και δ) το Κολλέγιο, το οποίο παρέχει μη τυπική εκπαίδευση, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου Θ ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, στους αποφοίτους της τυπικής μη υποχρεωτικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης» (παρ. 1). Οι ανωτέρω φορείς μπορεί να είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί (παρ. 2). Οι δημόσιοι δε φορείς, ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων, προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής, συνιστούν περιφερειακές υπηρεσίες, που αποτελούν αποκεντρωμένες υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (παρ. 4). Με τα άρθρα 20 και 24 του ν. 4186/2013 ορίζονται, επίσης, οι ομάδες προσανατολισμού με τις αντίστοιχες Ειδικότητες των Σ.Ε.Κ. και Ι.Ε.Κ., στις οποίες περιλαμβάνονται, για τις μεν Σ.Ε.Κ. Ομάδες Προσανατολισμού α) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής, β) Τεχνολογικών Εφαρμογών, γ) Εφαρμοσμένων Τεχνών και καλλιτεχνικών σπουδών, δ) Επαγγελμάτων Τουριστικών Επιχειρήσεων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας, ε) επιμέρους τομείς και επαγγέλματα, για τα δε Ι.Ε.Κ. Ομάδες Προσανατολισμού: α) Τεχνολογικών Εφαρμογών (Τομείς Πληροφορικής, Χημικών Εφαρμογών, Ένδυσης και Υπόδησης, Δομικών Έργων, Ηλεκτρολογίας, Ηλεκτρονικής και Αυτοματισμού), β) Διοίκησης και Οικονομίας, γ) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής, δ) Εφαρμοσμένων Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών, ε) Επαγγελμάτων Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, στ) Τουριστικών Επιχειρήσεων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας και η) Επιμέρους τομείς και επαγγέλματα. Ακολούθως, το άρθρο 27 παρ. 14 ορίζει, όπως το τελευταίο εδάφιο αυτού προστέθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 11 του ν. 4229/2014 (Α΄ 8), ότι: «Στο εκπαιδευτικό προσωπικό των ΣΕΚ, ΙΕΚ, ΣΔΕ και ΚΔΒΜ του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων δύνανται να ανήκουν: α) Εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέσεις που συνιστώνται με πράξη μετάταξης, η οποία εκδίδεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων. Οι ανωτέρω μετατάσσονται σε θέσεις συναφούς κλάδου της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, με ταυτόχρονη κατάργηση των θέσεων από τις οποίες προέρχονται, σύμφωνα με τη διαδικασία έγκρισης της Επιτροπής της ΠΥΣ 33/2006, όπως ισχύει. Οι κενές οργανικές θέσεις του εκπαιδευτικού προσωπικού της κατηγορίας αυτής, κατά την 23η Ιουλίου 2013, είναι εννιακόσιες είκοσι πέντε (925). Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων το ανωτέρω προσωπικό κατατάσσεται ανά ΔΔΒΜ σε κατηγορίες, κλάδους και ειδικότητες, β) ... γ) ....». Τέλος, το άρθρο 46 του ν. 4186/2013, το οποίο περιέχει «Μεταβατικές διατάξεις Κεφαλαίου Β΄», ορίζει ότι: «1. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Α΄ τάξης του ΕΠΑ.Λ., ο τρόπος αξιολόγησης και διεξαγωγής των προαγωγικών εξετάσεων των μαθητών της Α΄ τάξης και κάθε άλλη ρύθμιση που θεσπίζεται με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Β΄ και αφορά τη λειτουργία της Α΄ τάξης του ΕΠΑ.Λ. τίθενται σε ισχύ από το σχολικό έτος 2013-2014. 2. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των τάξεων Β΄ και Γ΄ του ΕΠΑ.Λ., ο τρόπος αξιολόγησης και διεξαγωγής των προαγωγικών εξετάσεων των μαθητών των τάξεων Β΄ και Γ΄ και κάθε άλλη ρύθμιση που θεσπίζεται με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Β΄ και αφορά τη λειτουργία των τάξεων Β΄ και Γ΄ του ΕΠΑ.Λ. εφαρμόζονται σταδιακά και τίθεται σε πλήρη εφαρμογή έως το σχολικό έτος 2015-2016. 3. Κατά το σχολικό έτος 2013-2014 η Β΄ και Γ΄ τάξη του ημερήσιου ΕΠΑ.Λ., η Γ΄ και Δ΄ τάξη του εσπερινού ΕΠΑ.Λ. και οι Α΄ και Β΄ τάξεις του ΕΠΑ.Σ. και κατά το σχολικό έτος 2014-2015, η Γ΄ τάξη του ημερήσιου ΕΠΑ.Λ., η Δ΄ τάξη του εσπερινού ΕΠΑ.Λ. και η Β΄ τάξη ΕΠΑ.Σ. θα λειτουργήσουν σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά το χρόνο δημοσίευσης του παρόντος νόμου διατάξεις ....».
    16. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, κατ' εφαρμογή των μνημονευθεισών διατάξεων του άρθρου 82 του ν. 4172/2013, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 106520/Δ2/31-7-2013 διαπιστωτική πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, διαπιστώθηκε η κατάργηση των ανωτέρω πενήντα ειδικοτήτων και η κατάργηση των αντίστοιχων οργανικών θέσεων και η, συνεπεία της καταργήσεως αυτής, από 22.7.2013, αυτοδίκαιη διαθεσιμότητα 2.122 εκπαιδευτικών των καταργηθεισών ειδικοτήτων, μεταξύ των οποίων και των αιτούντων. Ακολούθως, με την υπ' αριθμ. 162306/Δ2/30.10.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, έπαυσε να ισχύει η προσβαλλόμενη απόφαση και διαπιστώθηκε εκ νέου η κατάργηση των αυτών ειδικοτήτων και η αυτοδίκαιη, αναδρομική, από 22.7.2013, διαθεσιμότητα 1.992 εκπαιδευτικών, μεταξύ των οποίων και των αιτούντων. Εν των μεταξύ, με την υπ' αριθμ. υπ' αριθμ.106523/Δ2/31-7-2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ' αριθμ. 162305/Δ2/30-10-2013 απόφαση του αυτού Υπουργού, 393 εκπαιδευτικοί εξαιρέθηκαν της διαθεσιμότητας, κατ' εφαρμογή του άρθρου 82 παρ. 3 του ν. 4172/2013. Κατά τον χρόνο μεταξύ των δύο αυτών αποφάσεων εξεδόθη, κατ' εξουσιοδότηση της περ. 4 και 8 της υποπαρ. 2.1 της παρ. 2 άρθρου πρώτου ν. 4093/2012, η υπ' αριθμ. ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/2/οικ.21634/16-8-2013 (Γ' 1914/7-8-2013) απόφαση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με θέμα: «Καθορισμός της διαδικασίας επιλογής των υπαλλήλων που τίθενται σε διαθεσιμότητα, των κριτηρίων επιλογής και κατάταξής τους, τον τρόπο μοριοδότησής τους και ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας του Τριμελούς Συμβουλίου του άρθρου 5, παρ. 3 του Ν. 4024/2011 και των Τριμελών Ειδικών Υπηρεσιακών Συμβουλίων», και β) η υπ' αριθμ. ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/10/οικ.22738/16-8-2013 εγκύκλιος του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με θέμα: «Πρόγραμμα Κινητικότητας Ν. 4172/2013», με την οποία καθορίζονται, μεταξύ άλλων, τα απαραίτητα δικαιολογητικά, με τα οποία αποδεικνύεται η ακρίβεια και η αλήθεια των ιδιοτήτων για την εφαρμογή της περ. δ, της παρ. 2, του άρθρου 90 του Ν. 4172/2013 σχετικά με την ερμηνεία των κριτηρίων που αφορά τις εξαιρέσεις από τη διαθεσιμότητα.
    17. Επειδή, με τις επίμαχες διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 προβλέπεται απευθείας από το νόμο η κατάργηση πενήντα ειδικοτήτων επιμέρους κατηγοριών των κλάδων ΠΕ 12, ΠΕ 14, ΠΕ 17, ΠΕ 18, ΤΕ1 και ΔΕ1 (ήτοι μηχανικών, πτυχιούχων Ιατρικής, Οδοντιατρικής, Φαρμακευτικής και Γεωργίας, τεχνολόγων, πτυχιούχων λοιπών τμημάτων Τ.Ε.Ι., πτυχιούχων Π.Α.Τ.Ε.Σ. της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. (τμήματος τεχνικών και επαγγελματικών λυκείων) και πτυχιούχων κατώτερων τεχνικών και επαγγελματικών ή τεχνικών και επαγγελματικών σχολών, αντιστοίχως) του προσωπικού δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, όπως και το σύνολο των κατεχόμενων από το προσωπικό αυτό οργανικών θέσεων. Οι ειδικότητες αυτές και οι αντίστοιχες οργανικές θέσεις κρίθηκαν από τον κοινό νομοθέτη ως μη αναγκαίες εν όψει καταργήσεως των αντίστοιχων τομέων και ειδικοτήτων των ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., στο πλαίσιο της αναδιαρθρώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, η οποία υλοποιήθηκε με τις ρυθμίσεις του ν. 4186/2013. Κατά τα ήδη εκτεθέντα, με τις διατάξεις του νόμου αυτού αναθεωρήθηκε το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση και θεσπίσθηκαν νέοι κανόνες οργανώσεως και λειτουργίας του νέου επαγγελματικού λυκείου με τη δημιουργία δύο κύκλων σπουδών. Σύμφωνα με τις πάγιες ρυθμίσεις του νόμου, καταργούνται οι επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑ.Σ.) και αναμορφώνονται οι παρεχόμενες από τα ΕΠΑ.Λ. και τις ΕΠΑ.Σ. ειδικότητες, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί με τις διατάξεις του ν. 3475/2006 και την υπ' αριθμ. 36618/Γ2/30.3.2007 απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β΄ 940), είτε με την προσθήκη νέων ειδικοτήτων, οι οποίες ανταποκρίνονται στις εκπαιδευτικές ανάγκες και τις απαιτήσεις της επιστήμης και τεχνολογίας εν όψει και των σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, είτε με την κατάργηση τομέων (Εφαρμοσμένων Τεχνών και Υγείας και Πρόνοιας) και ειδικοτήτων, οι οποίες, κατά τα αναφερόμενα στις οικείες προπαρασκευαστικές πράξεις του ν. 4172/2013, είτε «δεν θα έπρεπε να αποτελούν αντικείμενο της τυπικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά επαγγελματικές δεξιότητες», είτε οδηγούν σε «υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους αποφοίτους της ίδιας ειδικότητας σε υψηλότερες βαθμίδες της εκπαίδευσης». Παράλληλα, δε, με τις διατάξεις του αυτού νόμου, προς τον σκοπό συναρθρώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως με το σύστημα της μη τυπικής εκπαιδεύσεως και αποφυγής επικαλύψεων ειδικοτήτων, δημιουργούνται ή αναβαθμίζονται υφιστάμενοι δημόσιοι φορείς μη τυπικής εκπαιδεύσεως, οι οποίοι στελεχώνονται και με εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως και παρέχουν ειδικότητες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται αυτές που καταργούνται στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας τεχνικής εκπαιδεύσεως. Η νέα δομή του επαγγελματικού λυκείου στηρίχθηκε, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση που συνόδευε το οικείο νομοσχέδιο, στις «προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαιδεύσεως που οριστικοποιήθηκαν το Νοέμβριο του 2009, την εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, την ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα και σε αρμονία με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων». Τόσο στις προτάσεις του ως άνω Εθνικού Συμβουλίου όσο και στα πορίσματα επίσημης έρευνας με τίτλο «Αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης σε ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ με την ανάπτυξη και αξιοποίηση εργαλείων ΤΠΕ, στο πλαίσιο εφαρμογής των εκπαιδευτικών πολιτικών και παρεμβάσεων του Υπουργείου, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων», τα οποία έχουν υιοθετηθεί, σε μεγάλο τμήμα, στις προπαρατεθεσείσες αιτιολογικές σκέψεις της εισηγητικής εκθέσεως, αναφέρεται η ανάγκη λήψεως συγκεκριμένων μέτρων για την ουσιαστική αναβάθμιση της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, μεταξύ των οποίων η σταδιακή κατάργηση των επαγγελματικών σχολών και ο ανακαθορισμός των τμημάτων ειδικοτήτων. Εν όψει επιχειρούμενης αναδιαμορφώσεως των τομέων και ειδικοτήτων κρίθηκε, εξ άλλου, αναγκαία από τον νομοθέτη και η κατάργηση των ειδικοτήτων, ανά κλάδο και κατηγορία, του εκπαιδευτικού προσωπικού, οι οποίες εντάσσονται, ως εκ της φύσεώς τους, στους καταργούμενους τομείς και ειδικότητες. Και ναι μεν η αναμόρφωση των ομάδων προσανατολισμού ανά τομέα και ειδικότητα του νέου επαγγελματικού λυκείου, με την κατάργηση τομέων και ειδικοτήτων και τη σύσταση νέων ειδικοτήτων εντός υφιστάμενων τομέων, ακολούθησε χρονικώς την κατάργηση των ειδικοτήτων ανά κλάδο και κατηγορία και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων του εκπαιδευτικού προσωπικού, δεν μπορεί, όμως, να θεωρηθεί ότι εξ αυτού και μόνον του λόγου η επίμαχη ρύθμιση συνιστά μη γνήσια κατάργηση μόνιμης οργανικής θέσεως, υπό την έννοια της καταργήσεως της οργανικής θέσεως χωρίς παράλληλη κατάργηση της αντίστοιχης με τη θέση αυτή αρμοδιότητας, και ως τέτοια ότι αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 103 του Συντάγματος. Τούτο δε, διότι κατά την ψήφιση των προσβαλλόμενων ρυθμίσεων για την κατάργηση των επίμαχων οργανικών θέσεων, ήταν ήδη διαπιστωμένη εκ μέρους του αρμόδιου καθ' ύλην φορέα η ανάγκη ανασχεδιασμού της δομής και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και ορθολογικής ανακατανομής των λειτουργούντων τομέων και ειδικοτήτων, το στοιχείο δε αυτό τέθηκε εκ μέρους του Υπουργού και του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων και ελήφθη κατ' αρχήν υπόψη από το νομοθετικό σώμα, κατά το χρόνο ψηφίσεως των επίμαχων ρυθμίσεων, ακολούθησε δε εντός ευλόγου χρόνου και πάντως, πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η έκδοση του ν. 4186/2013. Οι επίμαχες εν προκειμένω ρυθμίσεις των νόμων 4172/2013 και 4186/2013, εντασσόμενες στο ίδιο πλαίσιο αναβαθμίσεως και αναδιοργανώσεως της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, απέχουν χρονικώς δύο μόλις μήνες (17.7.2013 και 10.9.2013), εισήχθησαν δε κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών, ενώ, εξ άλλου, προβλέφθηκαν και μεταβατικές διατάξεις για τις δύο επόμενες σχολικές χρονιές (2013-2014 και 2014-2015), στις οποίες περιλαμβάνεται και πρόβλεψη για δυνατότητα προσλήψεως ωρομίσθιου προσωπικού και διαθέσεως του εξαιρούμενου της διαθεσιμότητας προσωπικού, για την κάλυψη των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό των καταργούμενων ειδικοτήτων κατά το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής του νέου οργανωτικού πλαισίου, ρύθμιση η οποία συμπορεύεται προς τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 103 του Συντάγματος. Εν όψει τούτων, το μέτρο της καταργήσεως των επίμαχων ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού, στηριζόμενο κατ' αρχήν σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί αποσπασματικό μέτρο, το οποίο εξυπηρετεί άλλους σκοπούς μη σχετιζόμενους προς την οργάνωση της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Εξάλλου, δεν δύναται να συναχθεί αντισυνταγματικότητα των ως άνω ρυθμίσεων του ν. 4172/2013 από μόνο το γεγονός ότι το μέτρο αυτό δεν στηρίζεται σε προηγούμενη ειδική μελέτη για τη διάγνωση της αναγκαιότητας καταργήσεως των συγκεκριμένων ειδικοτήτων, αφού η εκπόνηση τέτοιας μελέτης δεν προβλέπεται ρητώς από το Σύνταγμα (πρβλ. ΣτΕ 1016/2010 7μ.). Υπό τα άνω δεδομένα, η επίμαχη κατάργηση ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού και αντίστοιχων οργανικών θέσεων, η οποία συνδέεται με την αναδιάρθρωση και τον ανακαθορισμό των πάγιων αναγκών της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, συνεπαγόμενη τη θέση σε διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στις καταργούμενες θέσεις, στηρίζεται σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως και, ως εκ τούτου, δεν παραβιάζει τις διατάξεις περί μονιμότητας του άρθρου 103 του Συντάγματος. Ούτε άλλωστε, απαιτείτο, εν προκειμένω προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, εφόσον καταργούνται όλες οι θέσεις κάθε καταργούμενης ειδικότητας. Συνεπώς, τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Περαιτέρω, η κατάργηση συγκεκριμένων ειδικοτήτων, χάριν εξυπηρετήσεως του, κατά τα ήδη εκτεθέντα, σκοπού δημοσίου συμφέροντος, αποτελεί γενικό και αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείριση των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των οποίων οι ειδικότητες καταργούνται, έναντι των λοιπών εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Συνεπώς, ο λόγος με τον οποίο προβάλλεται παράβαση των αρχών της ισότητας και της αξιοκρατίας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
    18. Επειδή, εξάλλου, η ρύθμιση του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 συνιστά τμήμα μιας ευρύτερης επιχειρούμενης μεταρρυθμίσεως της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται η αναβάθμιση και ο εξορθολογισμός της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως δια της συνδέσεώς της με την αγορά εργασίας και δια της αναμορφώσεως των προγραμμάτων σπουδών των επαγγελματικών λυκείων (ΕΠΑ.Λ.) με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα και σε αρμονία με τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ειδικότερα, η επιλογή του μέτρου της καταργήσεως πενήντα ειδικοτήτων ανά κατηγορία και κλάδο του προσωπικού της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως υπαγορεύθηκε στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεως της τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούσε η πολυδιάσπαση των ειδικοτήτων, ο υπερπληθωρισμός προσφοράς ορισμένων εξ αυτών και η σύγχυση στην αγορά εργασίας, με κυριότερο την ανεργία των νέων, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας είναι από τα μεγαλύτερα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Οι σκοποί αυτοί, οι οποίοι ανάγονται προδήλως σε λόγους δημοσίου συμφέροντος δύνανται να δικαιολογήσουν, από συνταγματικής απόψεως, το επιβαλλόμενο μέτρο της καταργήσεως των ειδικοτήτων ανά κλάδο και κατηγορία και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, το οποίο άλλωστε δεν μπορεί να θεωρηθεί προδήλως απρόσφορο ή απολύτως ακατάλληλο για την επίτευξη των σκοπών αυτών, κατά τα ήδη εκτεθέντα. Κατόπιν τούτων, ο προβαλλόμενος λόγος, ότι η κατάργηση των επίμαχων ειδικοτήτων αντίκειται στο άρθρο 16 του Συντάγματος και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
    19. Επειδή, κατά τη γνώμη του Αντιπροέδρου Νικ. Ρόζου και των Συμβούλων Αικ. Σακελλαροπούλου, Μ. Ελ. Κωνσταντινίδου, Μαργ. Γκορτζολίδου, Αντ. Ντέμσια, Θεοδ. Αραβάνη, Αντ. Χλαμπέα και Β. Κίντζιου, η επίμαχη κατάργηση ειδικοτήτων και οργανικών θέσεων δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης αντίκειται στο Σύνταγμα για τους εξής λόγους: Κατά τα ήδη εκτεθέντα, ναι μεν ο κοινός νομοθέτης διαθέτει, ενόψει και του δυναμικού χαρακτήρα της Διοικήσεως, ευρεία ευχέρεια ως προς τη ρύθμιση της οργανώσεως και στελεχώσεως των δημοσίων υπηρεσιών οποιουδήποτε επιπέδου, η επέμβαση όμως στη δομή διοικητικών υπηρεσιών, στις οποίες έχει ανατεθεί η εξυπηρέτηση ειδικών σκοπών δημοσίου συμφέροντος, όπως είναι, κατ' εξοχήν η επαγγελματική εκπαίδευση, πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένη ώστε η επιχειρούμενη μεταβολή να είναι ορθολογική, διαρκής και αποτελεσματική, να στηρίζεται δε σε προηγούμενη αξιολόγηση των υφισταμένων δομών, βάσει κριτηρίων συνδεομένων με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως (πρβλ. Σ.τ.Ε. Ολομ. 3354/2013, ΠΕ Ολομ. 290/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κοινός νομοθέτης έχει προχωρήσει ήδη, με πληθώρα νομοθετημάτων (βλ. ν.δ. 3971/59, 5464/66, 580/70, νόμους 576/77, 1566/85, 2640/98, 3475/06), σε διαδοχικές μεταβολές της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, με πλέον πρόσφατη τη διάσπαση των ενιαίων Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.) σε ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., η οποία προκάλεσε, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες επίσημες μελέτες, σύγχυση σε γονείς και μαθητές, συρρίκνωση του μαθητικού δυναμικού ιδίως στις ΕΠΑ.Σ., ασυμμετρία των παρεχόμενων τομέων και ειδικοτήτων και ανάλογο πλεόνασμα ή έλλειμμα εκπαιδευτικού προσωπικού. Λόγω των διαπιστωμένων αυτών παθογενειών, και δεδομένων των σύνθετων και πολυδιάστατων αναγκών και λειτουργιών της τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, διεξήχθη, μακρά διαβούλευση με εκπαιδευτικούς και άλλους φορείς, επί προτάσεως που είχε υποβληθεί από την τότε Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, η οποία εισηγείτο, μεταξύ άλλων, τη θεσμοθέτηση των τομέων και των ειδικοτήτων του Τεχνολογικού Λυκείου, σε κεντρικό επίπεδο, από το Συμβούλιο Δια Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση (άρθρο 5 του ν. 3879/2010), με βάση τις προβλεπόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας και τις προοπτικές απασχόλησης στους διάφορους επαγγελματικούς τομείς και ειδικότητες. Τα πορίσματα της διαβουλεύσεως αυτής και τα στοιχεία, στα οποία στηρίχθηκε η ως άνω πρόταση (ομόφωνες προτάσεις Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ευρωπαϊκή εμπειρία, προηγούμενες μελέτες και έρευνες από εθνικούς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς), αξιοποιήθηκαν εν μέρει, κατά τα ήδη εκτεθέντα, για την αιτιολόγηση των ρυθμίσεων του ν. 4186/2013, ως προς το επίμαχο δε ζήτημα του ορισμού των τμημάτων ειδικοτήτων του νέου επαγγελματικού λυκείου, η νομοθετική παρέμβαση δεν βρίσκει έρεισμα σε συγκεκριμένα στοιχεία, εν όψει και των εν μέρει αντιφατικών στοιχείων που προκύπτουν για το ζήτημα αυτό από τα προαναφερθέντα πορίσματα. Εξ άλλου, ούτε οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013, ούτε οι ρυθμίσεις του άρθρου 8 του ν. 4186/2013, των οποίων προηγήθηκε περιορισμένης χρονικής διάρκειας δημόσια διαβούλευση, συνοδεύονται από την αναγκαία τεκμηρίωση ως προς την ανάγκη καταργήσεως των συγκεκριμένων τομέων και ειδικοτήτων και αντίστοιχης καταργήσεως συγκεκριμένων, κατ' αριθμό και κλάδο και ειδικότητα, κατηγοριών εκπαιδευτικού προσωπικού. Όπως, μάλιστα, προκύπτει και από τα πρακτικά της Βουλής κατά τη συζήτηση των επίμαχων ρυθμίσεων (Συνεδρίαση ΙΔ' 9.9.2013 σελ. 1179 επ.), το σχέδιο νόμου που είχε καταρτισθεί μετά τη διαβούλευση του 2009 διέφερε ουσιωδώς από τις ρυθμίσεις του ν. 4186/2013, δεδομένου ότι οι Σχολές Επαγγελματικής Καταρτίσεως (ΣΕΚ) παρέμεναν εντός του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης, ενώ με το ισχύον σύστημα οι επαγγελματικές Σχολές (ΣΕΚ και ΙΕΚ) εντάσσονται στη μη τυπική εκπαίδευση. Η διαφορά αυτή είναι ουσιώδης, διότι συνδέεται με το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης που απευθύνεται σε νέους που προέρχονται από κατώτερα οικονομικά στρώματα, ή έχουν μαθησιακές δυσκολίες και τους παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις δεξιότητες που διαθέτουν, ώστε να ασκήσουν κάποια επαγγελματική δραστηριότητα (βλ. Πρακτικά Βουλής, συνεδρίαση ΙΔ' 9.9.2013 και συνεδρίαση ΙΕ', 10.9.2013). Ειδικότερα, με τις ρυθμίσεις του άρθρου 8 του ν. 4176/2013 καταργούνται στα μεν ΕΠΑΛ Τομέας Υγείας και Πρόνοιας, ο οποίος λειτουργεί (με βάση ποσοτικά στοιχεία του 2011) σε 204 ΕΠΑΛ και περιλαμβάνει το 20,3% των μαθητών της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (11.677 μαθητές) και ο τομέας εφαρμοσμένων τεχνών, που λειτουργεί σε 60 ΕΠΑΛ και συγκεντρώνει το 2,6% του μαθητικού πληθυσμού των ΕΠΑΛ (1.508 μαθητές), στις δε ΕΠΑΣ καταργούνται 8 ειδικότητες. Τέλος, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι των επίμαχων ρυθμίσεων προηγήθηκε οποιαδήποτε αξιολόγηση των καταργούμενων ειδικοτήτων της επαγγελματικής εκπαίδευσης, δεδομένου, άλλωστε, και ότι η διαδικασία αξιολόγησης των οργανικών μονάδων και του προσωπικού των φορέων του δημοσίου τομέα που προβλέπεται στην παρ. 4 του άρθρου 35 του ν. 4024/2011, (Α' 226), με προθεσμία ολοκλήρωσης μέχρι 31.12.2012, δεν είχε ολοκληρωθεί κατά τον κρίσιμο χρόνο, και η προθεσμία ολοκλήρωσής της παρατάθηκε έως τις 31.12.2014 με το άρθρο 10 του ν. 4210/2013 (Α' 254). Ενόψει όλων αυτών, κατά την ως άνω μειοψηφίσασα γνώμη, οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 αντίκεινται στις καθιερούμενες από τις διατάξεις των άρθρων 4, 5 και 103 του Συντάγματος, αρχές της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ορθολογικής οργανώσεως της δημόσιας διοίκησης, αλλά και στη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος που κατοχυρώνει τη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση.
    20. Επειδή, περαιτέρω, ενόψει όσων κρίθηκαν ήδη, ότι δηλαδή οι επίδικες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 δεν θίγουν το περιεχόμενο της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ούτε την αρχή της αναλογικότητας, η θέση σε διαθεσιμότητα του εν λόγω εκπαιδευτικού προσωπικού, ως άμεση συνέπεια της καταργήσεως των ειδικοτήτων τους και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, δεν παρίσταται αντίθετη προς την αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης, όπως αβασίμως προβάλλεται με τον αντίστοιχο λόγο ακυρώσεως (βλ. ΣτΕ 3190/2013), δεδομένου, άλλωστε, ότι το ήδη ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τους δημόσιους υπαλλήλους προβλέπει την δυνατότητα θέσεως σε διαθεσιμότητα και απολύσεως συνεπεία καταργήσεως νομοθετημένης οργανικής θέσεως (βλ. άρθρα 103 και 154 του ΥΚ). Εξάλλου, ανεξαρτήτως του ότι με τις διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. δεν κατοχυρώνεται δικαίωμα σε διαρκή απόληψη συντάξεων ή αποδοχών συγκεκριμένου ύψους (βλ. αποφάσεις Ε.Δ.Δ.Α. επί του παραδεκτού της 1.6.1999, Skorkiewicz κατά Πολωνίας, της 28.1.2003, Juhani Saarinen κατά Φινλανδίας, αποφάσεις της 8.11.2005, Kechko κατά Ουκρανίας, της 8.2.2006, σκ. 23, Vilho Eskelinen και λοιποί κατά Φινλανδίας, της 19.4.2007, σκ. 94, της 18.2.2009, Andrejeva κατά Λετονίας, σκ. 77, αποφάσεις επί του παραδεκτού της 20.3.2012, Panfile κατά Ρουμανίας, σκ. 18 και της 7.5.2013, Ιωάννα Κουφάκη και ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδος, σκ. 33, κ.ά.), η λήψη μειωμένων κατά 25% αποδοχών του προσωπικού που τίθεται σε διαθεσιμότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογη επέμβαση στο δικαίωμα που κατοχυρώνεται με τις ως άνω διατάξεις, υπό την έννοια της τηρήσεως μιας δίκαιης ισορροπίας μεταξύ του γενικού συμφέροντος και της απαιτήσεως σεβασμού της περιουσίας των δημοσίων υπαλλήλων που τίθενται σε διαθεσιμότητα. Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
    21. Επειδή, ο ειδικότερος ισχυρισμός ότι το επίδικο μέτρο, συνεπαγόμενο δυσχέρεια εισόδου στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας στους καταργούμενους κλάδους, ανατρέπει το ευρωπαϊκό κεκτημένο επίπεδο παροχής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και απάδει προς τον στόχο ενισχύσεώς της σε ευρωπαϊκό επίπεδο (άρθρο 165 της Σ.Λ.Ε.Ε.), είναι απορριπτέος, προεχόντως, διότι το επίμαχο μέτρο, το οποίο αφορά τη διαθεσιμότητα προσωπικού, συνεπεία καταργήσεως αντίστοιχων ειδικοτήτων, ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους - μέλους (πρβλ. Σ.τ.Ε. 3509/2013).
    22. Επειδή, τα προβαλλόμενα για την παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των μαθητών, οι οποίοι ενεγράφησαν σε ειδικότητες που δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν, είναι απορριπτέα, προεχόντως, διότι προβάλλονται εκ συμφέροντος τρίτου.
    23. Επειδή, τέλος, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 1 και 6 του ν. 3900/2010, με το δικόγραφο της παρεμβάσεως που ασκείται στην «πιλοτική» δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, προβάλλονται παραδεκτώς ισχυρισμοί μόνα σχετικά με το τιθέμενο με την πράξη της Επιτροπής του άρθρου αυτού ζήτημα. Συνεπώς, λόγοι οι οποίοι προβάλλονται με τις παρεμβάσεις που ασκήθηκαν κατά τα εκτιθέμενα στη σκέψη 6 και αφορούν την ερμηνεία άλλων διατάξεων, και όχι το ζήτημα που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν είναι ακουστοί διότι προβάλλονται απαραδέκτως.
    24. Επειδή, κατόπιν τούτων η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
    Δ ι ά τ α ύ τ α
Καταργεί τη δίκη ως προς την ...
Απορρίπτει την αίτηση ως προς τους λοιπούς αιτούντες.
Απορρίπτει τις παρεμβάσεις.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου και
Επιβάλλει, συμμέτρως σε βάρος των αιτούντων, ως προς τους οποίους απορρίφθηκε η αίτηση, τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, που ανέρχεται σε τετρακόσια εξήντα (460) ευρώ.
    Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2014 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2014.
     Ο Πρόεδρος  Η Γραμματέας
 
   Σωτ. Αλ. Ρίζος  Μ. Παπασαράντη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

ΟλΣτΕ 3169/2014: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Η ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ & ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Κατάργηση πενήντα ειδικοτήτων ανά κατηγορία και κλάδο του προσωπικού της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Η πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, περιέχουσα διαπίστωση ότι οι εκπαιδευτικοί, ως εμπίπτοντες στις διατάξεις του νόμου, τίθενται σε διαθεσιμότητα, συνιστά πράξη εκτελεστή και παραδεκτώς προσβάλλεται επί ακυρώσει. Επί απολύσεως δημοσίου υπαλλήλου συνεπεία καταργήσεως όλων των ομοιοβάθμων θέσεων μιας υπηρεσίας δεν απαιτείται προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου. Ο κοινός νομοθέτης, κατά την επιλογή του τρόπου ρυθμίσεως των θεμάτων που σχετίζονται με την κατάργηση οργανικών θέσεων, πρέπει να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, δηλαδή να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υπαλλήλων και να θεσπίζει κανόνες με αντικειμενικά κριτήρια. Δημοσιονομικοί λόγοι μπορεί να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της Διοικήσεως και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικουμένους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιοργανώσεως των δημόσιων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι, να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρύνσεως. Το μέτρο της καταργήσεως των επίμαχων ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού, στηριζόμενο κατ’ αρχήν σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί αποσπασματικό μέτρο, το οποίο εξυπηρετεί άλλους σκοπούς μη σχετιζόμενους προς την οργάνωση της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Δεν δύναται να συναχθεί αντισυνταγματικότητα των ως άνω ρυθμίσεων του ν. 4172/2013 από μόνο το γεγονός ότι το μέτρο αυτό δεν στηρίζεται σε προηγούμενη ειδική μελέτη για τη διάγνωση της αναγκαιότητας καταργήσεως των συγκεκριμένων ειδικοτήτων, αφού η εκπόνηση τέτοιας μελέτης δεν προβλέπεται ρητώς από το Σύνταγμα. Δεν απαιτείτο, εν προκειμένω προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, εφόσον καταργούνται όλες οι θέσεις κάθε καταργούμενης ειδικότητας. Η κατάργηση συγκεκριμένων ειδικοτήτων, χάριν εξυπηρετήσεως του σκοπού δημοσίου συμφέροντος, αποτελεί γενικό και αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείριση των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των οποίων οι ειδικότητες καταργούνται, έναντι των λοιπών εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι επίδικες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 δεν θίγουν το περιεχόμενο της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ούτε την αρχή της αναλογικότητας, η θέση σε διαθεσιμότητα του εν λόγω εκπαιδευτικού προσωπικού, ως άμεση συνέπεια της καταργήσεως των ειδικοτήτων τους και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, δεν παρίσταται αντίθετη προς την αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης, δεδομένου, άλλωστε, ότι το ήδη ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τους δημόσιους υπαλλήλους προβλέπει την δυνατότητα θέσεως σε διαθεσιμότητα και απολύσεως συνεπεία καταργήσεως νομοθετημένης οργανικής θέσεως (Αντίθετη μειοψηφία). Απόρριψη αιτήσεως στο σύνολό της.


 Αριθμός 3169/2014 

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ 

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ 

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 7 Φεβρουαρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Σωτ. Ρίζος, Πρόεδρος, Αθ. Ράντος, Ν. Ρόζος, Αντιπρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, Δ. Μαρινάκης, Αικ. Σακελλαροπούλου, Μ.... Ε. Κωνσταντινίδου, Μ. Γκορτζολίδου, Ε. Αντωνόπουλος, Αντ. Ντέμσιας, Σπ. Χρυσικοπούλου, Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Κουσιουρής, Κ. Φιλοπούλου, Θ. Αραβάνης, Αντ. Χλαμπέα, Π. Μπραΐμη, Σ. Βιτάλη, Β. Κίντζιου, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Κ. Λαζαράκη, Σπ. Καρύδα, Μ. Μπαμπίλη, Πάρεδροι. Από τους ανωτέρω οι Σύμβουλοι Μ. Γκορτζολίδου και Σ. Βιτάλη, καθώς και η Πάρεδρος Κ. Λαζαράκη μετέχουν ως αναπληρωματικά μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 2 του ν. 3719/2008. Γραμματέας η Μ. Παπασαράντη.
Για να δικάσει την από 26 Αυγούστου 2013 αίτηση:
των: 1) ... και 24) ... οι οποίοι παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο, που τον διόρισαν με πληρεξούσιο,
    κατά του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο οποίος παρέστη με την Ευαγγελία Σκαλτσά, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους.
    Στην δίκη παρεμβαίνουν οι: Α) ..., κάτοικος Αίγινας, η οποία παρέστη με το δικηγόρο Γεώργιο Κατρούγκαλο (Α.Μ. 12908), που τον διόρισε με πληρεξούσιο, Β) 1) Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ο.Λ.Μ.Ε.), ένωση του συνόλου των ενώσεων λειτουργών μέσης εκπαίδευσης, που εδρεύει στην Αθήνα (Ερμού και Κορνάρου 2), η οποία παρέστη με το δικηγόρο Κωνσταντίνο Χρυσόγονο (Α.Μ. 2387 Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), που τον διόρισε στο ακροατήριο ο Πρόεδρός της και 2) ... ... και 35) Σύλλογος Αισθητικών Αποφοίτων Τ.Ε.Ι. Εκπαιδευτικών Ελλάδος (Σ.Α.Α.Τ.Ε.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα (Αττάλου 11), οι οποίοι παρέστησαν με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο, που τον διόρισαν με πληρεξούσιο.
Η πιο πάνω αίτηση εισάγεται στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν της από 9 Οκτωβρίου 2013 πράξεως της Επιτροπής του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 3900/2010 και της από 25 Οκτωβρίου 2013 πράξεως του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, λόγω της σπουδαιότητάς της, σύμφωνα με τα άρθρα 14 παρ. 2 εδάφ. α?, 20 και 21 του π.δ. 18/1989.
    Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. πρωτ. 106520/Δ2/31.7.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων [«Διαπίστωση κατάργησης θέσεων κατά κλάδο και κατηγορία του προσωπικού της Δ/θμιας Εκπαίδευσης και διαθεσιμότητα του εκπαιδευτικού προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων, από την 22η Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 (ΦΕΚ 167 τ. Α.../23.7.2013) και της υποπαραγράφου Ζ.2. της παραγράφου Ζ' του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (ΦΕΚ 222 τ. Α...)»] και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
    Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Αικ. Σακελλαροπούλου.
    Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε τον πληρεξούσιο των αιτούντων, ο οποίος ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση, τους πληρεξούσιους των παρεμβαινουσών, οι οποίοι ζήτησαν να γίνουν δεκτές οι παρεμβάσεις και την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία ζήτησε την απόρριψή τους.
    Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
    Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο
1. Επειδή, λόγω κωλύματος, κατά την έννοια του άρθρου 26 του ν. 3719/2008 (Α' 241), της Συμβούλου Μαρίνας Παπαδοπούλου, τακτικού μέλους της σύνθεσης που εκδίκασε την υπόθεση, στη διάσκεψη έλαβε μέρος αντ' αυτής, ως τακτικό μέλος, η Σύμβουλος Μαργαρίτα Γκορτζολίδου, αναπληρωματικό, μέχρι τώρα, μέλος της σύνθεσης.
    2. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (υπ' αριθ. 1577409, 11, 2358698/2013 ειδικά έντυπα παραβόλου).
    3. Επειδή, με την αίτηση αυτή, οι αιτούντες, εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 18.01, 18.10, 18.26, 18.27 και 18.33 (Γραφικών Τεχνών, Νοσηλευτικής, Γραφιστικής, Διακοσμητικής, Βρεφονηπιοκόμων, αντιστοίχως), ζητούν την ακύρωση της υπ' αριθμ. πρωτ. 106520/Δ2/31.7.2013 αποφάσεως του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, καθ' ο μέρος με την απόφαση αυτή διαπιστώθηκε η κατάργηση των ειδικοτήτων των αντίστοιχων κλάδων και κατηγοριών των αιτούντων και των κατεχόμενων από αυτούς οργανικών θέσεων, καθώς και η θέση τους σε διαθεσιμότητα από την 22α Ιουλίου 2013, κατ' εφαρμογή του άρθρου 82 (παρ. 1 και 2) του ν. 4172/2013 (Α΄167) και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222).
    4. Επειδή, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 του ν. 3900/2010 (Α' 213), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 40 του ν. 4055/2012 (Α' 51), εφ' όσον αίτημα διαδίκου να εισαχθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας ένδικο βοήθημα ή μέσο αρμοδιότητας των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, για τον λόγο ότι τίθεται με αυτό ζήτημα γενικότερου ενδιαφέροντος με συνέπειες για ευρύ κύκλο προσώπων, γίνει δεκτό από την προβλεπομένη από τις διατάξεις αυτές τριμελή Επιτροπή, η οποία αποφασίζει εκ των ενόντων, βάσει των προβαλλομένων ισχυρισμών και των στοιχείων του φακέλου που διαθέτει, το Δικαστήριο αυτό εκδικάζει σε Ολομέλεια ή σε Τμήμα το ένδικο βοήθημα ή μέσο, εφαρμόζοντας ως προς την πληρεξουσιότητα τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 27 του π.δ/τος 18/1989 και κατά τα λοιπά, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο του ενδίκου βοηθήματος ή μέσου, τις ισχύουσες για το ένδικο βοήθημα ή μέσο οικείες διατάξεις (ΣτΕ Ολομ. 1118/2014, 694/2013, 1971, 1619, 601/2012).
    5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, με την από 9.10.2013 πράξη της Τριμελούς Επιτροπής του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, που δημοσιεύθηκε προσηκόντως σε δύο αθηναϊκές εφημερίδες, έγινε δεκτό το αίτημα των αιτούντων να εισαχθεί προς εκδίκαση στο Συμβούλιο της Επικρατείας η από 16.9.2013 αίτηση ακυρώσεως που είχαν ασκήσει κατά της πιο πάνω πράξεως ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, λόγω του γενικότερου ενδιαφέροντος του τιθέμενου με αυτή ζητήματος της συνταγματικότητας της διατάξεως του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 «Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν. 4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις» (ΦΕΚ Α΄ 167).
    6. Επειδή, στην πιο πάνω διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 του ν. 3900/2010, προβλέπεται ότι «... η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας δεσμεύει τους διαδίκους της ενώπιόν του δίκης, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι παρεμβάντες. Στη δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας μπορεί να παρέμβει κάθε διάδικος σε εκκρεμή δίκη, στην οποία τίθεται το ίδιο ως άνω ζήτημα και προβάλει τους ισχυρισμούς του σχετικά με το ζήτημα αυτό. Για την εν λόγω παρέμβαση δεν καταλογίζεται δικαστική δαπάνη ...». Εν προκειμένω, στην ανοιγείσα ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας δίκη, παρεμβαίνουν παραδεκτώς, κατά το εν λόγω άρθρ. 1 παρ. 1 του ν. 3900/2010, με αυτοτελή δικόγραφα: α) η ... , εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ 18.07 (Ιατρικών Εργαστηρίων), β) η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαιδεύσεως (Ο.Λ.Μ.Ε.) και ο ..., εκπαιδευτικός του κλάδου ΠΕ 18.07, γ) η ... κ.λπ. (10 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 18.01, ΠΕ. 18.09, ΠΕ 18.10, ΠΕ 18.11, ΠΕ. 18.26, ΠΕ 18.29, ΠΕ18.33, δ) η ... νάρη κ.λπ. (13 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 14.01, ΠΕ 14.02, 18.10, ΠΕ 18.11, 18.26, 18.27 και ΤΕ 01.26, ε) ο ... κ.λπ. (20 συνολικώς), εκπαιδευτικοί των κλάδων ΠΕ 14.02, ΠΕ 14.06, ΠΕ 18.04, ΠΕ 18.07, ΠΕ 18.09 και ΠΕ 18.25 και στ) η ... κ.λπ. (34 συνολικώς), εκπαιδευτικοί του κλάδου ΠΕ 19.04 (Αισθητικής), καθώς και το σωματείο με την επωνυμία «Σύλλογος Αισθητικών Αποφοίτων Τ.Ε.Ι. Εκπαιδευτικών Ελλάδος (Σ.Α.Α.Τ.Ε.Ε.)». Όλοι δε προβάλλουν ότι είναι διάδικοι σε εκκρεμείς ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών δίκες, επί αιτήσεων ακυρώσεως κατά της ως άνω διαπιστωτικής πράξεως, με τις οποίες τίθεται το υπό κρίση εν προκειμένω ζήτημα της συνταγματικότητας των διατάξεων του άρθρου 82 ν. 4172/2013. Από τους ως άνω παρεμβαίνοντες, οι ... στην τρίτη παρέμβαση, οι ... στην τέταρτη παρέμβαση, δεν νομιμοποιήθηκαν κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27 του π. δ/τος 18/1989 και συνεπώς, ως προς αυτούς, οι παρεμβάσεις πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες.
    7. Επειδή, μετά την άσκηση της αιτήσεως ακυρώσεως, εκδόθηκε η υπ' αριθ. 162306/42/30.10.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, με την οποία διαπιστώνεται η κατάργηση θέσεων κατά κλάδο και κατηγορία του προσωπικού της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, μεταξύ του οποίου και των αιτούντων, καθώς και η διαθεσιμότητα του προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων, από την 22α Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, ισχύει δε από 22.7.2013, ήτοι από της ενάρξεως της ισχύος της προσβαλλόμενης πράξεως. Μετά την αντικατάσταση της προσβαλλομένης αποφάσεως με την ως άνω υπουργική απόφαση, οι αιτούντες, πλην της .........., ως προς την οποία η δίκη πρέπει να καταργηθεί, ζήτησαν με την από 4.11.2013 αίτησή τους, τη συνέχιση της δίκης, κατ' επίκληση της διατάξεως της παρ. 3 του άρθρου 32 του π. δ/τος 18/1989, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 31 του ν. 3772/2009 (Α' 112), προβάλλοντας τους αυτούς λόγους ακυρώσεως κατά της εν λόγω πράξεως.
    8. Επειδή, οι εκ των αιτούντων, ............. και ..........., παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεως και συνεπώς, ως προς αυτούς, η δίκη πρέπει να κηρυχθεί κατηργημένη, κατ' άρθρο 30 παρ. 1 του π. δ/τος 18/1989.
    9. Επειδή, κατά τις διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/1983 και της υποπαραγράφου Ζ2 της παραγράφου Ζ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, η κατάργηση των αναφερομένων στις διατάξεις αυτές ειδικοτήτων και αντίστοιχων οργανικών θέσεων και η θέση σε διαθεσιμότητα του προσωπικού των καταργούμενων ειδικοτήτων επέρχεται αυτοδικαίως από την 22η Ιουλίου 2013, δεν προβλέπεται δε από τις οικείες διατάξεις η έκδοση σχετικής διαπιστωτικής πράξεως, πλην όμως η προσβαλλομένη ως άνω πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, περιέχουσα διαπίστωση ότι οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί, μεταξύ των οποίων και οι αιτούντες, ως εμπίπτοντες στις διατάξεις του εν λόγω νόμου, τίθενται σε διαθεσιμότητα, συνιστά πράξη εκτελεστή και παραδεκτώς προσβάλλεται επί ακυρώσει (πρβλ. ΣτΕ 1799/1983 Ολομ., 2902/1984).
    10. Επειδή το Σύνταγμα ορίζει στο άρθρο 4 ότι «1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. .... » και στο άρθρο 103 ότι «1. ... 2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου... . 3. .... 4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους. Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει. 5. ...6. ....». Όπως έχει ήδη κριθεί (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3354/2013, 2934/1993 7μ., 1722/1983 Oλομ.) δεν κωλύεται ο κοινός νομοθέτης να καταργεί οργανικές θέσεις ή να τροποποιεί τις αρμοδιότητές τους, καθώς επίσης να επεκτείνει ή να συμπτύσσει την βαθμολογική κλίμακα, εφ' όσον με τις ρυθμίσεις αυτές δεν παραβιάζεται ο κανόνας της οργανώσεως και στελεχώσεως της Διοικήσεως με μονίμους υπαλλήλους. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 4 του Συντάγματος, σε περίπτωση καταργήσεως της κατεχόμενης από τον υπάλληλο θέσεως, είτε μεμονωμένως είτε με την κατάργηση ολόκληρης της δημοσίας υπηρεσίας στην οποία ανήκει η θέση, μπορεί ο υπάλληλος να απολυθεί ή να τοποθετηθεί σε άλλη υπηρεσία (βλ. ΣτΕ 466/1984, 1003/1977 Ολομέλεια). Επί απολύσεως δημοσίου υπαλλήλου συνεπεία καταργήσεως όλων των ομοιοβάθμων θέσεων μιας υπηρεσίας δεν απαιτείται προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου. Εξ άλλου ο κοινός νομοθέτης, κατά την επιλογή του τρόπου ρυθμίσεως των θεμάτων που σχετίζονται με την κατάργηση οργανικών θέσεων, πρέπει να κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας, δηλαδή να διασφαλίζει την ίση μεταχείριση των υπαλλήλων και να θεσπίζει κανόνες με αντικειμενικά κριτήρια (βλ. ΣτΕ Ολομ. 3354/2013, 3226, 2597/2011, 2747/2010, 4237/2005). Δημοσιονομικοί λόγοι μπορεί να αποτελέσουν κριτήριο των επιλογών του νομοθέτη για τον ανακαθορισμό των λειτουργιών του Κράτους και την διοικητική αναδιοργάνωσή του, ωστόσο οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει αφενός να εισάγονται με τήρηση των συνταγματικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες επιβάλλεται να διασφαλίζονται η ορθολογική, αποτελεσματική και διαρκής λειτουργία της Διοικήσεως και η παροχή των υπηρεσιών που επιβάλλεται να εξασφαλίζονται για τους διοικουμένους στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους δικαίου, και αφετέρου να εναρμονίζονται με τις αναφερθείσες συνταγματικές εγγυήσεις που αφορούν το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων. Περαιτέρω, δεδομένου ότι ο διορισμός δημοσίου υπαλλήλου προϋποθέτει κατά τις προεκτεθείσες διατάξεις την προηγούμενη νομοθέτηση οργανικής θέσεως, συνεπώς δε και την ορθολογική οργάνωση των λειτουργιών και των εν γένει υπηρεσιών του Κράτους, δεν είναι συνταγματικά επιτρεπτό, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο θεμιτός σκοπός της αναδιοργανώσεως των δημόσιων υπηρεσιών και της ορθολογικής διαχειρίσεως της αντίστοιχης δημόσιας δαπάνης να καθορίζονται όροι υποχρεωτικής απομακρύνσεως υπαλλήλων από την υπηρεσία με βάση κριτήρια μη συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως αλλά και με τα προσόντα, τις ικανότητες και την εν γένει υπηρεσιακή τους απόδοση και η κατάργηση των οργανικών θέσεων, τις οποίες κατείχαν οι απομακρυνόμενοι, να επέρχεται ως αυτόθροη συνέπεια της απομακρύνσεως (Σ.τ.Ε. Ολομ. 3354/2013).
    11. Επειδή, με το άρθρο 1 παρ.2 του ν. 4046/2012 [Μνημόνιο ΙΙ] (Α΄ 28/14.2.2012) εγκρίθηκε το Σχέδιο του Μνημονίου Συνεννόησης (Memorandum of Understanding) μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδος ως προαπαιτούμενο για την υπογραφή και τη θέση σε ισχύ των Συμβάσεων Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ), της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος, τα σχέδια των οποίων επίσης εγκρίθηκαν με τον ίδιο νόμο και προσαρτήθηκαν σ' αυτόν ως Παράρτημα V (άρθρο 1 παρ. 1). Το εν λόγω Μνημόνιο αποτελείται από τα ακόλουθα μέρη: α) Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής (Memorandum of Economic and Financial Policies), β) Μνημόνιο Συνεννόησης στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (Memorandum of Understanding on Specific Εconomic Policy Conditionality) και γ) Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης (Technical Memorandum of Understanding). Στο πρώτο από τα ανωτέρω τρία επί μέρους Μνημόνια, δηλαδή στο Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής, το οποίο προσαρτάται στον ν. 4046/2012 ως Παράρτημα V_1 και στο οποίο περιγράφονται οι στόχοι, η στρατηγική και οι προοπτικές για την Ελληνική οικονομία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής στο κεφάλαιο με τίτλο «Δημοσιονομική Πολιτική»: «..... 6. Για να διασφαλίσει την πορεία δημοσιονομικής προσαρμογής του προγράμματος, η κυβέρνηση θα αναλάβει τολμηρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από την πλευρά των δαπανών. Το μεγαλύτερο μέρος της προσαρμογής θα επιτευχθεί μέσω περικοπών δαπανών που αποσκοπούν στη μόνιμη μείωση του μεγέθους του κράτους και στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων του κλεισίματος φορέων που δεν παρέχουν πλέον αποτελεσματικές σε όρους κόστους δημόσιες υπηρεσίες και στοχευμένων μειώσεων της απασχόλησης στο δημόσιο. ... Οι βασικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν καθοριστεί στη ΜΔΣ και στον προϋπολογισμό του 2012, περιλαμβάνουν: Μειώσεις στη μισθολογική δαπάνη του δημόσιου τομέα. ... Για την επίτευξη του στόχου αυτού, θα συνδυάσουμε μεταρρυθμίσεις που αφορούν την αποζημίωση των υπαλλήλων με μειώσεις του προσωπικού. ...Μειώσεις προσωπικού. Παραμένουμε πιστοί στη δέσμευσή μας να μειώσουμε την απασχόληση στη γενική κυβέρνηση κατά τουλάχιστον 150.000 την περίοδο 2011 - 2015. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε αυστηρά την υφιστάμενη αναλογία 1:5 προσλήψεις - αποχωρήσεις καθώς και το πρόγραμμα πρόωρης συνταξιοδότησης που καθιερώθηκε προσφάτως, να μειώνουμε την απασχόληση των συμβασιούχων και να βάζουμε στην εργασιακή εφεδρεία επαρκείς υπεράριθμους δημόσιους υπαλλήλους έως το τέλος του 2012 ώστε να πετύχουμε 15.000 υποχρεωτικές αποχωρήσεις ... Αναδιάρθρωση της κυβερνητικής λειτουργίας. Η Ελληνική δημόσια διοίκηση είναι σε μεγάλο βαθμό διασπασμένη, έχει δομές που αλληλοκαλύπτονται και έχει ελλιπή συντονισμό και ανεπαρκή συστήματα πληροφορικής (ΙΤ). Προς αντιμετώπιση αυτών θα υλοποιήσουμε κάποιες αρχικές δράσεις και θα καθορίσουμε βαθύτερες αλλαγές που θα εφαρμοσθούν κατά τη διάρκεια του προγράμματος: Έμφαση θα δοθεί στο κλείσιμο και τη μείωση του μεγέθους των φορέων της κεντρικής κυβέρνησης, στον εντοπισμό ευκαιριών για ανάθεση εργασιών σε τρίτους, στον εντοπισμό πλεονάζοντος προσωπικού και στην αναδιάρθρωση τόσο της κεντρικής όσο και της τοπικής δημόσιας διοίκησης …». Περαιτέρω, στο παράρτημα Ι, κεφάλαιο Α΄ του Μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2013-2016 που εγκρίθηκε με το άρθρο πρώτο παρ. Α του ν. 4093/2012 (Α΄ 222), προβλέπονται στο Κεφάλαιο Α΄ σε «συγκεντρωτικό πίνακα μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού προσλήψεων 2013-2016 μετά τις παρεμβάσεις» για το έτος 2013 25.372 αποχωρήσεις έναντι 3.571 προσλήψεων, ενώ στο κεφάλαιο Β΄ «Προτεινόμενες παρεμβάσεις του ΜΠΔΣ 2013-2016», μεταξύ των περιγραφόμενων παρεμβάσεων, περιλαμβάνεται η «αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τη μείωση της μισθολογικής δαπάνης αναπληρωτών καθηγητών» (παρέμβαση υπ' αριθμ. 3.12) και το «πρόγραμμα κινητικότητας/αποχωρήσεων δημοσίων υπαλλήλων» (παρέμβαση υπ' αριθμ. 3.17), όπως επίσης και η «μείωση δαπανών κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών» στον τομέα της εκπαιδεύσεως (παρέμβαση υπ' αριθμ. 8.2). Προς υλοποίηση των ως άνω δημοσιεύθηκε αρχικά το μνημόνιο Οικονομικών και Χρηματοπιστωτικών πολιτικών (Δεκέμβριος 2012), και ακολούθησαν «μνημόνια συνεννόησης στις συγκεκριμένες προϋποθέσεις οικονομικής πολιτικής» τον Δεκέμβριο 2012 και τον Μάιο 2013, στα οποία περιελήφθησαν μέτρα και δράσεις προς την ίδια κατεύθυνση της μειώσεως του προσωπικού της δημοσίας διοικήσεως.
    12. Επειδή, σε συνέχεια του ν. 4046/2012 εκδόθηκε ο ν. 4093/2012 «Έγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016 - Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του ν. 4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016», στην υποπαραγράφου Ζ.2. της παρ. Ζ΄ του άρθρου πρώτου ορίζει τα εξής: «ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ 1. Μόνιμοι πολιτικοί υπάλληλοι του Δημοσίου, ανεξάρτητων αρχών, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού οι θέσεις των οποίων καταργούνται, τίθενται σε διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα της προηγούμενης περίπτωσης διαρκεί οκτώ (8) μήνες και στον υπάλληλο καταβάλλονται τα τρία τέταρτα των αποδοχών του, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Μέχρι την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της διαθεσιμότητας εξακολουθούν να καταβάλλονται από το φορέα προέλευσης οι ασφαλιστικές εισφορές εργοδότη και ασφαλισμένου που αναλογούν για κύρια σύνταξη, επικουρική ασφάλιση, πρόνοια και υγειονομική περίθαλψη. Οι εισφορές αυτές, μετά τη θέση σε διαθεσιμότητα, υπολογίζονται στο ύψος των μειωμένων κατά 25% των αποδοχών του υπαλλήλου που τέθηκε σε διαθεσιμότητα. 3. ... 4. Η υπηρεσιακή σχέση των μόνιμων υπαλλήλων που βρίσκονται σε καθεστώς διαθεσιμότητας, ...., εφόσον δεν μεταταχθούν ή μεταφερθούν, λύεται με τη λήξη του καθεστώτος της διαθεσιμότητας. ....». Ακολούθησε ο ν. 4172/2013 «Φορολογία εισοδήματος, επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4046/2012, του ν. 4093/2012 και του ν. 4127/2013 και άλλες διατάξεις», ο οποίος άρχισε να ισχύει, κατά το άρθρο 112 αυτού, από την 23η.7.2013, ημερομηνία δημοσιεύσεώς του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Στο κεφάλαιο Β΄ του νόμου αυτού, το οποίο τιτλοφορείται «Διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων», το άρθρο 82, ορίζει, όπως ισχύει, ότι: «1. Οι κάτωθι ειδικότητες των αντίστοιχων κλάδων και κατηγοριών του προσωπικού της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπως και το σύνολο των κατεχόμενων από το προσωπικό αυτό οργανικών θέσεων καταργούνται: 1. ΠΕ12.12...ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ 2. ΠΕ14.01 .... ΙΑΤΡΟΙ 3. ΠΕ 14.02 ... ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΙ 4. ΠΕ 14.03 ... ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΙ 5. ΠΕ14.06 .... ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ 6. ΠΕ17.09 .... ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ 7. ΠΕ17.13 ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ 8. ΠΕ18.01 ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 9. ΠΕ18.04 ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ 10. ΠΕ18.05 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ 11. ΠΕ18.07 ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ 12. ΠΕ18.08 ΟΔΟΝΤΟΤΕΧΝΙΚΗΣ 13. ΠΕ18.09 ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 14. ΠΕ18.10 ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ 15. ΠΕ18.11 ΜΑΙΕΥΤΙΚΗΣ 16. ΠΕ18.20 ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ 17. ΠΕ18.21 ΡΑΔΙΟΛΟΓΙΑΣ-ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΑΣ 18. ΠΕ18.24 ΕΡΓΑΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ 19. ΠΕ18.25 ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ 20. ΠΕ18.26 ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗΣ 21. ΠΕ18.27 ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗΣ 22. ΠΕ18.29 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ 23. ΠΕ18.33 ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΟΚΟΜΟΙ 24. ΠΕ18.37 ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ 25. ΠΕ18.39 ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΥΓΕΙΑΣ 26. ΤΕ01.08 ΧΗΜΙΚΟΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ 27. ΤΕ01.10 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΓΡΑΦΕΙΟΥ 28. ΤΕ01.11 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟΥ 29. ΤΕ01.12 ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗΣ 30. ΤΕ01.14 ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ 31. ΤΕ01.19 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ 32. ΤΕ01.20 ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ 33. ΤΕ01.25 ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΪΑΣ 34. ΤΕ01.26 ΟΔΟΝΤΟΤΕΧΝΙΚΗΣ 35. ΤΕ01.29 ΒΟΗΘ. ΙΑΤΡ. ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓ. ΕΡΓΑΣΤHΡΙΩΝ 36. ΤΕ01.30 ΒΟΗΘΟΙ ΠΑΙΔΟΚΟΜΟΙ ΒΡΕΦΟΚΟΜΟΙ 37. ΤΕ01.31 ΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΣΥΣΚΕΥΩΝ 38. ΔΕ01.01 ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΕΣ 39. ΔΕ01.02 ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΕΣ 40. ΔΕ01.04 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ 41. ΔΕ01.05 ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ 42. ΔΕ01.08 ΗΛΕΚΤΡΟΣΥΓΚΟΛΛΗΤΕΣ 43. ΔΕ01.10 ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ 44. ΔΕ01.11 ΤΕΧΝΙΤΕΣ ΨΥΞΕΩΝ (ΨΥΚΤΙΚΟΙ) 45. ΔΕ01.12 ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΙ 46. ΔΕ01.13 ΞΥΛΟΥΡΓΟΙ 47. ΔΕ01.14 ΚΟΠΤΙΚΗΣ-ΡΑΠΤΙΚΗΣ 48. ΔΕ01.15 ΑΡΓΥΡΟΧΡΥΣΟΧΟΪΑΣ 49. ΔΕ01.16 ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΑΜΑΞΩΜΑΤΩΝ 50. ΔΕ01.17 ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ. 2. Το προσωπικό των καταργούμενων ειδικοτήτων τίθεται σε διαθεσιμότητα, από την 22η Ιουλίου 2013, σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου Ζ.2. της παρ. Ζ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α΄ 222). 3. ..... 4. Οι εκπαιδευτικοί της προηγούμενης παραγράφου μετατάσσονται υποχρεωτικά με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, από την 22η Ιουλίου 2013, στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην οποία υπάγονται ή στην εγγύτερη αυτής, εντός της οικείας Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, σε συνιστώμενες με την πράξη μετάταξης προσωποπαγείς θέσεις διοικητικού προσωπικού, της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, με ταυτόχρονη κατάργηση ισάριθμων κενών ή κενούμενων, εφόσον δεν υπάρχουν, οργανικών θέσεων της αυτής, ανώτερης ή και κατώτερης κατηγορίας. 5. Για το σχολικό έτος 2013-2014 και για την ολοκλήρωση της φοίτησης στις ειδικότητες της Β΄ τάξης ΕΠΑΣ και Γ΄ τάξης ΕΠΑΛ, μπορεί να προσλαμβάνεται ωρομίσθιο προσωπικό από τις ανωτέρω καταργούμενες ειδικότητες. 6. ... 7. .... 8. ... 10. Κατ' εξαίρεση των ανωτέρω, οι εκπαιδευτικοί των καταργούμενων ειδικοτήτων που υπηρετούν στις σχολικές μονάδες του Σιβιτανίδειου Κοινωφελούς Ιδρύματος (Σιβιτανίδειος Δημόσια Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων) μετατάσσονται υποχρεωτικά έως την 22η Ιουλίου 2013 σε συνιστώμενες με την πράξη μετάταξης προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, είτε εκπαιδευτικού προσωπικού στο Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) του Ιδρύματος είτε διοικητικού προσωπικού στις διοικητικές υπηρεσίες του Ιδρύματος. Η μετάταξη πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από γνώμη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος. 11. ....».
    13. Επειδή, εξάλλου, στη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος προβλέπονται τα εξής: «.... 2. Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες ..... 7. Η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Κράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές. ...».
    14. Επειδή, τα σχετικά με την οργάνωση της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως στη χώρα και τη λειτουργία των τεχνικών επαγγελματικών σχολών ρυθμίστηκαν αρχικώς με το άρθρο 9 του ν. 1566/1985 (Α΄ 167). Ακολούθως, με το ν. 2640/1998 (Α΄ 206) αναδιοργανώθηκε η δευτεροβάθμια τεχνική - επαγγελματική εκπαίδευση, με τη σύσταση στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας - μεταγυμνασιακής εκπαιδεύσεως των Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.), ενώ με το ν. 3475/2006 «Οργάνωση και λειτουργία της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης ....» (Α΄ 146) καθορίστηκαν οι αρχές οργανώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως κυρίως με τη δημιουργία δύο διακεκριμένων μονάδων εκπαιδεύσεως: αφενός των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑ.Λ.) και των Επαγγελματικών Σχολών (ΕΠΑ.Σ.). Τα ΕΠΑΛ έχουν χαρακτήρα διαφορετικό από τις ΕΠΑΣ, προσδιοριζόμενο από το διαφορετικό πρόγραμμα σπουδών και από τη διαφορετική σημασία που αποδίδει ο νόμος στα απολυτήριά τους. Τούτο δε, διότι τα μεν ΕΠΑΛ παρέχουν γενική μόρφωση και βασικές επαγγελματικές γνώσεις και όχι εξειδίκευση, με συνέπεια το απολυτήριό τους να είναι ισότιμο με το απολυτήριο του Γενικού Λυκείου·οι δε ΕΠΑΣ, «επικεντρώνονται κυρίως στην πρακτική εξάσκηση» και αποσκοπούν στη δημιουργία «εξειδικευμένων τεχνιτών», εξ ού και στα προγράμματά τους περιέχονται και «ειδικότητες που δεν απαιτούν θεωρητική υποστήριξη» (ΣτΕ 2574-75/2009 7μ.). Ειδικότερα, η φοίτηση στα ΕΠΑ.Λ., στα οποία εγγράφονται οι κάτοχοι απολυτηρίου Γυμνασίου, είναι τριετής με εβδομαδιαίο πρόγραμμα διδασκαλίας 35 ωρών. Το πρόγραμμα διδασκαλίας της Α΄ τάξης περιλαμβάνει κοινά για όλους τους μαθητές μαθήματα γενικής παιδείας και 3 κύκλους μαθημάτων συναφών επαγγελματικών τομέων. Η Β΄ τάξη χωρίζεται σε 12 επαγγελματικούς τομείς. Το πρόγραμμα διδασκαλίας της Β΄ τάξης περιλαμβάνει κοινά για όλους τους μαθητές μαθήματα γενικής παιδείας και μαθήματα των επαγγελματικών τομέων, που διδάσκονται 18 ώρες την εβδομάδα. Η Γ΄ τάξη χωρίζεται σε 19 ειδικότητες, που αντιστοιχούν στους τομείς της Β΄ τάξης. Οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Λ. αποκτούν απολυτήριο επαγγελματικού λυκείου και πτυχίο επιπέδου 3, έχουν το δικαίωμα εισαγωγής στις εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για τους αποφοίτους γενικών λυκείων, ενώ επίσης έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε ειδικές εισαγωγικές εξετάσεις για πρόσβαση σε τμήματα των Τ.Ε.Ι. γνωστικών αντικειμένων αντίστοιχων ή συναφών με τα γνωστικά αντικείμενα των ειδικοτήτων των ΕΠΑ.Λ. και σε ειδικό ποσοστό θέσεων. Η φοίτηση στις ΕΠΑ.Σ. είναι διετής και περιλαμβάνει τις τάξεις Α΄ και Β΄, οι οποίες είναι οργανωμένες σε ειδικότητες. Στην Α΄ τάξη των ΕΠΑ.Σ. εγγράφονται όσοι μαθητές προάγονται από την Α΄τάξη επαγγελματικού ή γενικού λυκείου. Στις ΕΠΑ.Σ. αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας δεν διδάσκονται μαθήματα γενικής παιδείας. Οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Σ. αποκτούν πτυχίο επιπέδου 3 και δεν έχουν τη δυνατότητα προσβάσεως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
    15. Επειδή, μετά τη δημοσίευση του μνημονευθέντος ήδη ν. 4172/2013, δημοσιεύθηκε ο ν. 4186/2013 για την «Αναδιάρθρωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και λοιπές διατάξεις» (Α΄ 193/17.9.2013). Με το νόμο αυτό επιχειρείται η αναδιάρθρωση, μεταξύ άλλων, και της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, όπως είχε θεσμοθετηθεί με τον ν. 3475/2006, η οποία κρίθηκε αναγκαία λόγω της σταδιακής απαξιώσεώς της στη χώρα μας, με αρνητικές συνέπειες στον τομέα της ανάπτυξης, αλλά και στην αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων. Με τις ρυθμίσεις του καταργούνται σταδιακά από το σχολικό έτος 2013-2014 οι ΕΠΑ.Σ., ενώ θεσπίζεται νέο επαγγελματικό λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) με δύο κύκλους σπουδών. Σκοπός του νομοθέτη, κατά τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση, είναι η επαγγελματική εκπαίδευση «να είναι σε θέση να παρέχει στους μαθητές ουσιαστικές γνώσεις γενικής παιδείας, υψηλού ποιοτικού επιπέδου, τεχνολογική εκπαίδευση και εξειδίκευση, καθώς και να διασφαλίζει τη δυνατότητα, τόσο με τις γνώσεις και τις δεξιότητες, όσο και με το απολυτήριο και το πτυχίο που αποκτούν, να συμμετέχουν ισότιμα στην αγορά εργασίας και το ευρωπαϊκό επαγγελματικό γίγνεσθαι.». Βασικά εργαλεία αποτελούν, «1. Η αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα και η αρμονία με τα εθνικά πρότυπα «επαγγελματικών περιγραμμάτων», στα οποία αναλύεται το επάγγελμα ή η ειδικότητα και αποτυπώνονται οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητες που απαιτούνται για την άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος ή της ειδικότητας. 2. Η προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ECVET), διασφαλίζοντας την αναγνώριση και κατοχύρωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων και ενισχύοντας τη δυνατότητα κινητικότητας των αποφοίτων του τεχνολογικού λυκείου και πέραν των εθνικών συνόρων. 3. Η καθιέρωση μαθητείας 12μηνης διάρκειας μετά την αποφοίτηση από το επαγγελματικό λύκειο που μετά από πιστοποίηση θα παρέχει τίτλο επιπέδου 4.». Με τον τρόπο αυτό «εξασφαλίζεται απόλυτα η σύνδεση επαγγελματικής εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας που ήταν ζητούμενο δεκαετιών. Δίνεται, όμως, και η δυνατότητα πρόσβασης στα Α.Τ.Ε.Ι. με ειδικές εξετάσεις σε τέσσερα μαθήματα και σε καθοριζόμενο ποσοστό.». Κατά τα αναφερόμενα, περαιτέρω, στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, «Στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής αποδεικνύουν σοβαρή μείωση του σχολικού πληθυσμού στη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση. Οι μαθητές σε ποσοστό 75% επιλέγουν το γενικό λύκειο και σε ποσοστό 25% επιλέγουν τις δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης, ενώ από όσους μαθητές επιλέγουν τις σχολικές μονάδες δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ε.ΠΑ.Λ. - Ε.ΠΑ.Σ) μόνο το 17% προτιμά τις ΕΠΑ.Σ.. Οι ΕΠΑ.Σ. .... έχουν απαξιωθεί λόγω των αντιφάσεων τις οποίες ενέχουν ως θεσμός καθότι, αφενός, δεν παρέχουν απολυτήριο λυκείου, αφού στο πρόγραμμα διδασκαλίας δεν περιλαμβάνονται μαθήματα γενικής παιδείας, και, αφετέρου και συναφώς, δεν επιτρέπουν την πρόσβαση των αποφοίτων τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως επίσης και εξαιτίας του ανορθολογικού διαχωρισμού των ειδικοτήτων μεταξύ ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ.. Η σημασία της επαγγελματικής εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στις παρούσες συνθήκες, εν μέσω μιας πρωτοφανούς κρίσης η οποία έχει εκτινάξει τα ποσοστά ανεργίας των νέων σε δυσθεώρητα ύψη και η αναμόρφωση επαγγελματικής εκπαίδευσης μπορεί να αποτελέσει έναν βασικό άξονα αντιμετώπισης του προβλήματος της ανεργίας. Το επιχείρημα αυτό επιβεβαιώνει και η συγκριτική εμπειρία, καθώς παρατηρείται ότι στις χώρες που επαγγελματική εκπαίδευση είναι ευρύτερα διαδεδομένη, το ποσοστό ανεργίας των νέων είναι χαμηλότερο .... Συνεπώς, το νέο επαγγελματικό λύκειο πέρα από τον πρωταρχικό στόχο του να εκπαιδεύει μελλοντικούς επαγγελματίες καλείται παράλληλα να αποτελέσει και μια εναλλακτική εκπαιδευτική διαδρομή του δεύτερου κύκλου της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για όσους μαθητές επιθυμούν ένα διαφορετικό τύπο σχολείου, στο οποίο θα μπορούν να αναπτύξουν τις ιδιαίτερες κλίσεις και δεξιότητές τους. Επίσης σχετικές έρευνες, επαγγελματικοί φορείς, εκπαιδευτικοί και γονείς κατά καιρούς επισημαίνουν ότι η σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας έχει καθοριστική σημασία για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανεργίας αλλά και για την ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών. Καταγράφεται επίσης η ανάγκη αναμόρφωσης των ειδικοτήτων και των προγραμμάτων σπουδών και η επικαιροποίηση των περιεχομένων τους, ώστε να είναι συμβατά με τις τρέχουσες εξελίξεις. Οι σχετικές με την επαγγελματική εκπαίδευση διατάξεις του παρόντος νόμου αποτελούν σημαντική παρέμβαση εξορθολογισμού και αναβάθμισης της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Η νέα δομή της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, διαμορφώθηκε με βάση τις προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που οριστικοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του 2009, την εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, την ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα και σε αρμονία με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων. Ρυθμίζονται θέματα διάρθρωσης και περιεχομένου της δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, που αναδιαρθρώνονται ορθολογικά με ξεκάθαρη οπτική, σε αρμονία με το ευρωπαϊκό περιβάλλον και τις ευρωπαϊκές και διεθνείς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της χώρας μας.». Ειδικότερα, το Κεφάλαιο Β΄ του νόμου 4186/2013, το οποίο τιτλοφορείται «Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.)», ορίζει στο άρθρο 5 ότι: «1. Η επαγγελματική εκπαίδευση παρέχεται από το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) (Ημερήσιο και Εσπερινό). 2. Επαγγελματικά Λύκεια (Δημόσια ή Ιδιωτικά, σύμφωνα με το πλαίσιο λειτουργίας των Ιδιωτικών Σχολείων - ν. 682/1977) ιδρύονται αποκλειστικά από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και διακρίνονται σε Ημερήσια και Εσπερινά. Ελάχιστο όριο ηλικίας για την εγγραφή στα Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια είναι τα δεκαέξι (16) έτη. 3. .... 4. Εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια ιδρύονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων και Οικονομικών. .. Η διάρκεια φοίτησης σε αυτά είναι τετραετής, φοιτούν δε σε αυτά είτε εργαζόμενοι, είτε άνεργοι με κάρτα ανεργίας του Ο.Α.Ε.Δ., είτε άλλες κατηγορίες μαθητών, οι οποίοι αδυνατούν να φοιτήσουν στο Ημερήσιο Επαγγελματικό Λύκειο. Οι απόφοιτοι των Εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων έχουν πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση διαμέσου των Πανελλαδικών Εξετάσεων.». Στο άρθρο 7 ορίζεται ότι: «1. Το Επαγγελματικό Λύκειο προσφέρει δύο κύκλους σπουδών, οι οποίοι ανήκουν στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα: α. το «Δευτεροβάθμιο Κύκλο Σπουδών» και β. το «Μεταδευτεροβάθμιο κύκλο σπουδών», την «Τάξη Μαθητείας», (εκπαίδευση στο χώρο εργασίας), η οποία είναι προαιρετική και έχει διάρκεια ένα έτος. Περαιτέρω, το άρθρο 8 του ιδίου νόμου ορίζει τις Ομάδες προσανατολισμού με τους αντίστοιχους Τομείς και τις αντίστοιχες Ειδικότητες του Επαγγελματικού Λυκείου. Στις ομάδες αυτές περιλαμβάνονται οι προσανατολισμοί α) των Τεχνολογικών Εφαρμογών (Τομείς Πληροφορικής, Μηχανολογίας, Ηλεκτρολογίας, Ηλεκτρονικής και Αυτοματισμού, Δομικών Έργων) β) Διοίκησης και Οικονομίας, γ) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής και δ) Ναυτιλιακών Επαγγελμάτων (Τομείς Πλοιάρχων, Μηχανικών). Ορίζει, επίσης, ότι: «Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, τα δημόσια Επαγγελματικά Λύκεια παρέχουν ειδικότητες, οργανώνουν τμήματα, σύμφωνα με τις εθνικές και περιφερειακές ανάγκες της εθνικής οικονομίας, τις προτάσεις των Περιφερειακών Επιτροπών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, της Γ.Σ.Ε.Ε. και της Γ.Σ.Ε.Β.Ε.Ε, των Επιμελητηρίων και των Επιστημονικών Ενώσεων ....». Παράλληλα, με το Κεφάλαιο Δ΄ του ν. 4186/2013 (άρθρα 17 επ.) τέθηκαν κανόνες οργανώσεως και λειτουργίας της μη τυπικής εκπαιδεύσεως, ήτοι της εκπαιδεύσεως που παρέχεται σε οργανωμένο εκπαιδευτικό πλαίσιο εκτός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος και μπορεί να οδηγήσει στην απόκτηση πιστοποιητικών αναγνωρισμένων σε εθνικό επίπεδο (βλ. και άρθρο 2 περ. 4 ν. 3879/2010, Α΄ 163). Κατά το άρθρο 17, στο πλαίσιο της μη τυπικής εκπαιδεύσεως, φορείς παροχής υπηρεσιών είναι: «α) η Σχολή Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Ε.Κ.), η οποία παρέχει αρχική επαγγελματική κατάρτιση στους απόφοιτους της υποχρεωτικής τυπικής εκπαίδευσης, β) το Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.), το οποίο παρέχει αρχική επαγγελματική κατάρτιση στους απόφοιτους της τυπικής μη υποχρεωτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γ.Ε.Λ. και ΕΠΑ.Λ., καθώς και των Σ.Ε.Κ., γ) το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης το οποίο παρέχει συνεχιζόμενη επαγγελματική κατάρτιση, γενική εκπαίδευση ενηλίκων, επαγγελματικό προσανατολισμό και δια βίου συμβουλευτική και δ) το Κολλέγιο, το οποίο παρέχει μη τυπική εκπαίδευση, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου Θ ΄ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012, στους αποφοίτους της τυπικής μη υποχρεωτικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης» (παρ. 1). Οι ανωτέρω φορείς μπορεί να είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί (παρ. 2). Οι δημόσιοι δε φορείς, ως σύνολο αρμοδιοτήτων, θέσεων, προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής, συνιστούν περιφερειακές υπηρεσίες, που αποτελούν αποκεντρωμένες υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (παρ. 4). Με τα άρθρα 20 και 24 του ν. 4186/2013 ορίζονται, επίσης, οι ομάδες προσανατολισμού με τις αντίστοιχες Ειδικότητες των Σ.Ε.Κ. και Ι.Ε.Κ., στις οποίες περιλαμβάνονται, για τις μεν Σ.Ε.Κ. Ομάδες Προσανατολισμού α) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής, β) Τεχνολογικών Εφαρμογών, γ) Εφαρμοσμένων Τεχνών και καλλιτεχνικών σπουδών, δ) Επαγγελμάτων Τουριστικών Επιχειρήσεων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας, ε) επιμέρους τομείς και επαγγέλματα, για τα δε Ι.Ε.Κ. Ομάδες Προσανατολισμού: α) Τεχνολογικών Εφαρμογών (Τομείς Πληροφορικής, Χημικών Εφαρμογών, Ένδυσης και Υπόδησης, Δομικών Έργων, Ηλεκτρολογίας, Ηλεκτρονικής και Αυτοματισμού), β) Διοίκησης και Οικονομίας, γ) Γεωπονίας, Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής, δ) Εφαρμοσμένων Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών, ε) Επαγγελμάτων Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, στ) Τουριστικών Επιχειρήσεων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας και η) Επιμέρους τομείς και επαγγέλματα. Ακολούθως, το άρθρο 27 παρ. 14 ορίζει, όπως το τελευταίο εδάφιο αυτού προστέθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 11 του ν. 4229/2014 (Α΄ 8), ότι: «Στο εκπαιδευτικό προσωπικό των ΣΕΚ, ΙΕΚ, ΣΔΕ και ΚΔΒΜ του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων δύνανται να ανήκουν: α) Εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέσεις που συνιστώνται με πράξη μετάταξης, η οποία εκδίδεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων. Οι ανωτέρω μετατάσσονται σε θέσεις συναφούς κλάδου της ίδιας κατηγορίας, με το βαθμό και το Μ.Κ. που κατέχουν, με ταυτόχρονη κατάργηση των θέσεων από τις οποίες προέρχονται, σύμφωνα με τη διαδικασία έγκρισης της Επιτροπής της ΠΥΣ 33/2006, όπως ισχύει. Οι κενές οργανικές θέσεις του εκπαιδευτικού προσωπικού της κατηγορίας αυτής, κατά την 23η Ιουλίου 2013, είναι εννιακόσιες είκοσι πέντε (925). Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων το ανωτέρω προσωπικό κατατάσσεται ανά ΔΔΒΜ σε κατηγορίες, κλάδους και ειδικότητες, β) ... γ) ....». Τέλος, το άρθρο 46 του ν. 4186/2013, το οποίο περιέχει «Μεταβατικές διατάξεις Κεφαλαίου Β΄», ορίζει ότι: «1. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Α΄ τάξης του ΕΠΑ.Λ., ο τρόπος αξιολόγησης και διεξαγωγής των προαγωγικών εξετάσεων των μαθητών της Α΄ τάξης και κάθε άλλη ρύθμιση που θεσπίζεται με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Β΄ και αφορά τη λειτουργία της Α΄ τάξης του ΕΠΑ.Λ. τίθενται σε ισχύ από το σχολικό έτος 2013-2014. 2. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα των τάξεων Β΄ και Γ΄ του ΕΠΑ.Λ., ο τρόπος αξιολόγησης και διεξαγωγής των προαγωγικών εξετάσεων των μαθητών των τάξεων Β΄ και Γ΄ και κάθε άλλη ρύθμιση που θεσπίζεται με τις διατάξεις του Κεφαλαίου Β΄ και αφορά τη λειτουργία των τάξεων Β΄ και Γ΄ του ΕΠΑ.Λ. εφαρμόζονται σταδιακά και τίθεται σε πλήρη εφαρμογή έως το σχολικό έτος 2015-2016. 3. Κατά το σχολικό έτος 2013-2014 η Β΄ και Γ΄ τάξη του ημερήσιου ΕΠΑ.Λ., η Γ΄ και Δ΄ τάξη του εσπερινού ΕΠΑ.Λ. και οι Α΄ και Β΄ τάξεις του ΕΠΑ.Σ. και κατά το σχολικό έτος 2014-2015, η Γ΄ τάξη του ημερήσιου ΕΠΑ.Λ., η Δ΄ τάξη του εσπερινού ΕΠΑ.Λ. και η Β΄ τάξη ΕΠΑ.Σ. θα λειτουργήσουν σύμφωνα με τις ισχύουσες κατά το χρόνο δημοσίευσης του παρόντος νόμου διατάξεις ....».
    16. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, κατ' εφαρμογή των μνημονευθεισών διατάξεων του άρθρου 82 του ν. 4172/2013, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 106520/Δ2/31-7-2013 διαπιστωτική πράξη του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, διαπιστώθηκε η κατάργηση των ανωτέρω πενήντα ειδικοτήτων και η κατάργηση των αντίστοιχων οργανικών θέσεων και η, συνεπεία της καταργήσεως αυτής, από 22.7.2013, αυτοδίκαιη διαθεσιμότητα 2.122 εκπαιδευτικών των καταργηθεισών ειδικοτήτων, μεταξύ των οποίων και των αιτούντων. Ακολούθως, με την υπ' αριθμ. 162306/Δ2/30.10.2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, έπαυσε να ισχύει η προσβαλλόμενη απόφαση και διαπιστώθηκε εκ νέου η κατάργηση των αυτών ειδικοτήτων και η αυτοδίκαιη, αναδρομική, από 22.7.2013, διαθεσιμότητα 1.992 εκπαιδευτικών, μεταξύ των οποίων και των αιτούντων. Εν των μεταξύ, με την υπ' αριθμ. υπ' αριθμ.106523/Δ2/31-7-2013 απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ' αριθμ. 162305/Δ2/30-10-2013 απόφαση του αυτού Υπουργού, 393 εκπαιδευτικοί εξαιρέθηκαν της διαθεσιμότητας, κατ' εφαρμογή του άρθρου 82 παρ. 3 του ν. 4172/2013. Κατά τον χρόνο μεταξύ των δύο αυτών αποφάσεων εξεδόθη, κατ' εξουσιοδότηση της περ. 4 και 8 της υποπαρ. 2.1 της παρ. 2 άρθρου πρώτου ν. 4093/2012, η υπ' αριθμ. ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/2/οικ.21634/16-8-2013 (Γ' 1914/7-8-2013) απόφαση του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με θέμα: «Καθορισμός της διαδικασίας επιλογής των υπαλλήλων που τίθενται σε διαθεσιμότητα, των κριτηρίων επιλογής και κατάταξής τους, τον τρόπο μοριοδότησής τους και ρύθμιση ζητημάτων λειτουργίας του Τριμελούς Συμβουλίου του άρθρου 5, παρ. 3 του Ν. 4024/2011 και των Τριμελών Ειδικών Υπηρεσιακών Συμβουλίων», και β) η υπ' αριθμ. ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/10/οικ.22738/16-8-2013 εγκύκλιος του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, με θέμα: «Πρόγραμμα Κινητικότητας Ν. 4172/2013», με την οποία καθορίζονται, μεταξύ άλλων, τα απαραίτητα δικαιολογητικά, με τα οποία αποδεικνύεται η ακρίβεια και η αλήθεια των ιδιοτήτων για την εφαρμογή της περ. δ, της παρ. 2, του άρθρου 90 του Ν. 4172/2013 σχετικά με την ερμηνεία των κριτηρίων που αφορά τις εξαιρέσεις από τη διαθεσιμότητα.
    17. Επειδή, με τις επίμαχες διατάξεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 προβλέπεται απευθείας από το νόμο η κατάργηση πενήντα ειδικοτήτων επιμέρους κατηγοριών των κλάδων ΠΕ 12, ΠΕ 14, ΠΕ 17, ΠΕ 18, ΤΕ1 και ΔΕ1 (ήτοι μηχανικών, πτυχιούχων Ιατρικής, Οδοντιατρικής, Φαρμακευτικής και Γεωργίας, τεχνολόγων, πτυχιούχων λοιπών τμημάτων Τ.Ε.Ι., πτυχιούχων Π.Α.Τ.Ε.Σ. της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. (τμήματος τεχνικών και επαγγελματικών λυκείων) και πτυχιούχων κατώτερων τεχνικών και επαγγελματικών ή τεχνικών και επαγγελματικών σχολών, αντιστοίχως) του προσωπικού δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, όπως και το σύνολο των κατεχόμενων από το προσωπικό αυτό οργανικών θέσεων. Οι ειδικότητες αυτές και οι αντίστοιχες οργανικές θέσεις κρίθηκαν από τον κοινό νομοθέτη ως μη αναγκαίες εν όψει καταργήσεως των αντίστοιχων τομέων και ειδικοτήτων των ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., στο πλαίσιο της αναδιαρθρώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, η οποία υλοποιήθηκε με τις ρυθμίσεις του ν. 4186/2013. Κατά τα ήδη εκτεθέντα, με τις διατάξεις του νόμου αυτού αναθεωρήθηκε το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση και θεσπίσθηκαν νέοι κανόνες οργανώσεως και λειτουργίας του νέου επαγγελματικού λυκείου με τη δημιουργία δύο κύκλων σπουδών. Σύμφωνα με τις πάγιες ρυθμίσεις του νόμου, καταργούνται οι επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑ.Σ.) και αναμορφώνονται οι παρεχόμενες από τα ΕΠΑ.Λ. και τις ΕΠΑ.Σ. ειδικότητες, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί με τις διατάξεις του ν. 3475/2006 και την υπ' αριθμ. 36618/Γ2/30.3.2007 απόφαση της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β΄ 940), είτε με την προσθήκη νέων ειδικοτήτων, οι οποίες ανταποκρίνονται στις εκπαιδευτικές ανάγκες και τις απαιτήσεις της επιστήμης και τεχνολογίας εν όψει και των σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών, είτε με την κατάργηση τομέων (Εφαρμοσμένων Τεχνών και Υγείας και Πρόνοιας) και ειδικοτήτων, οι οποίες, κατά τα αναφερόμενα στις οικείες προπαρασκευαστικές πράξεις του ν. 4172/2013, είτε «δεν θα έπρεπε να αποτελούν αντικείμενο της τυπικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά επαγγελματικές δεξιότητες», είτε οδηγούν σε «υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους αποφοίτους της ίδιας ειδικότητας σε υψηλότερες βαθμίδες της εκπαίδευσης». Παράλληλα, δε, με τις διατάξεις του αυτού νόμου, προς τον σκοπό συναρθρώσεως της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως με το σύστημα της μη τυπικής εκπαιδεύσεως και αποφυγής επικαλύψεων ειδικοτήτων, δημιουργούνται ή αναβαθμίζονται υφιστάμενοι δημόσιοι φορείς μη τυπικής εκπαιδεύσεως, οι οποίοι στελεχώνονται και με εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως και παρέχουν ειδικότητες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται αυτές που καταργούνται στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας τεχνικής εκπαιδεύσεως. Η νέα δομή του επαγγελματικού λυκείου στηρίχθηκε, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση που συνόδευε το οικείο νομοσχέδιο, στις «προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαιδεύσεως που οριστικοποιήθηκαν το Νοέμβριο του 2009, την εκτεταμένη δημόσια διαβούλευση, την ευρωπαϊκή και διεθνή εμπειρία, τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα και σε αρμονία με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων». Τόσο στις προτάσεις του ως άνω Εθνικού Συμβουλίου όσο και στα πορίσματα επίσημης έρευνας με τίτλο «Αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης σε ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ με την ανάπτυξη και αξιοποίηση εργαλείων ΤΠΕ, στο πλαίσιο εφαρμογής των εκπαιδευτικών πολιτικών και παρεμβάσεων του Υπουργείου, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων», τα οποία έχουν υιοθετηθεί, σε μεγάλο τμήμα, στις προπαρατεθεσείσες αιτιολογικές σκέψεις της εισηγητικής εκθέσεως, αναφέρεται η ανάγκη λήψεως συγκεκριμένων μέτρων για την ουσιαστική αναβάθμιση της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, μεταξύ των οποίων η σταδιακή κατάργηση των επαγγελματικών σχολών και ο ανακαθορισμός των τμημάτων ειδικοτήτων. Εν όψει επιχειρούμενης αναδιαμορφώσεως των τομέων και ειδικοτήτων κρίθηκε, εξ άλλου, αναγκαία από τον νομοθέτη και η κατάργηση των ειδικοτήτων, ανά κλάδο και κατηγορία, του εκπαιδευτικού προσωπικού, οι οποίες εντάσσονται, ως εκ της φύσεώς τους, στους καταργούμενους τομείς και ειδικότητες. Και ναι μεν η αναμόρφωση των ομάδων προσανατολισμού ανά τομέα και ειδικότητα του νέου επαγγελματικού λυκείου, με την κατάργηση τομέων και ειδικοτήτων και τη σύσταση νέων ειδικοτήτων εντός υφιστάμενων τομέων, ακολούθησε χρονικώς την κατάργηση των ειδικοτήτων ανά κλάδο και κατηγορία και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων του εκπαιδευτικού προσωπικού, δεν μπορεί, όμως, να θεωρηθεί ότι εξ αυτού και μόνον του λόγου η επίμαχη ρύθμιση συνιστά μη γνήσια κατάργηση μόνιμης οργανικής θέσεως, υπό την έννοια της καταργήσεως της οργανικής θέσεως χωρίς παράλληλη κατάργηση της αντίστοιχης με τη θέση αυτή αρμοδιότητας, και ως τέτοια ότι αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 103 του Συντάγματος. Τούτο δε, διότι κατά την ψήφιση των προσβαλλόμενων ρυθμίσεων για την κατάργηση των επίμαχων οργανικών θέσεων, ήταν ήδη διαπιστωμένη εκ μέρους του αρμόδιου καθ' ύλην φορέα η ανάγκη ανασχεδιασμού της δομής και λειτουργίας της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και ορθολογικής ανακατανομής των λειτουργούντων τομέων και ειδικοτήτων, το στοιχείο δε αυτό τέθηκε εκ μέρους του Υπουργού και του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων και ελήφθη κατ' αρχήν υπόψη από το νομοθετικό σώμα, κατά το χρόνο ψηφίσεως των επίμαχων ρυθμίσεων, ακολούθησε δε εντός ευλόγου χρόνου και πάντως, πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η έκδοση του ν. 4186/2013. Οι επίμαχες εν προκειμένω ρυθμίσεις των νόμων 4172/2013 και 4186/2013, εντασσόμενες στο ίδιο πλαίσιο αναβαθμίσεως και αναδιοργανώσεως της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, απέχουν χρονικώς δύο μόλις μήνες (17.7.2013 και 10.9.2013), εισήχθησαν δε κατά τη διάρκεια των σχολικών διακοπών, ενώ, εξ άλλου, προβλέφθηκαν και μεταβατικές διατάξεις για τις δύο επόμενες σχολικές χρονιές (2013-2014 και 2014-2015), στις οποίες περιλαμβάνεται και πρόβλεψη για δυνατότητα προσλήψεως ωρομίσθιου προσωπικού και διαθέσεως του εξαιρούμενου της διαθεσιμότητας προσωπικού, για την κάλυψη των αναγκών σε εκπαιδευτικό προσωπικό των καταργούμενων ειδικοτήτων κατά το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής του νέου οργανωτικού πλαισίου, ρύθμιση η οποία συμπορεύεται προς τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 103 του Συντάγματος. Εν όψει τούτων, το μέτρο της καταργήσεως των επίμαχων ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού, στηριζόμενο κατ' αρχήν σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί αποσπασματικό μέτρο, το οποίο εξυπηρετεί άλλους σκοπούς μη σχετιζόμενους προς την οργάνωση της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως. Εξάλλου, δεν δύναται να συναχθεί αντισυνταγματικότητα των ως άνω ρυθμίσεων του ν. 4172/2013 από μόνο το γεγονός ότι το μέτρο αυτό δεν στηρίζεται σε προηγούμενη ειδική μελέτη για τη διάγνωση της αναγκαιότητας καταργήσεως των συγκεκριμένων ειδικοτήτων, αφού η εκπόνηση τέτοιας μελέτης δεν προβλέπεται ρητώς από το Σύνταγμα (πρβλ. ΣτΕ 1016/2010 7μ.). Υπό τα άνω δεδομένα, η επίμαχη κατάργηση ειδικοτήτων εκπαιδευτικού προσωπικού και αντίστοιχων οργανικών θέσεων, η οποία συνδέεται με την αναδιάρθρωση και τον ανακαθορισμό των πάγιων αναγκών της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, συνεπαγόμενη τη θέση σε διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στις καταργούμενες θέσεις, στηρίζεται σε κριτήρια συνδεόμενα με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως και, ως εκ τούτου, δεν παραβιάζει τις διατάξεις περί μονιμότητας του άρθρου 103 του Συντάγματος. Ούτε άλλωστε, απαιτείτο, εν προκειμένω προηγούμενη απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, εφόσον καταργούνται όλες οι θέσεις κάθε καταργούμενης ειδικότητας. Συνεπώς, τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα είναι απορριπτέα ως αβάσιμα. Περαιτέρω, η κατάργηση συγκεκριμένων ειδικοτήτων, χάριν εξυπηρετήσεως του, κατά τα ήδη εκτεθέντα, σκοπού δημοσίου συμφέροντος, αποτελεί γενικό και αντικειμενικό κριτήριο, το οποίο δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείριση των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των οποίων οι ειδικότητες καταργούνται, έναντι των λοιπών εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Συνεπώς, ο λόγος με τον οποίο προβάλλεται παράβαση των αρχών της ισότητας και της αξιοκρατίας πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
    18. Επειδή, εξάλλου, η ρύθμιση του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 συνιστά τμήμα μιας ευρύτερης επιχειρούμενης μεταρρυθμίσεως της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως, στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται η αναβάθμιση και ο εξορθολογισμός της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως δια της συνδέσεώς της με την αγορά εργασίας και δια της αναμορφώσεως των προγραμμάτων σπουδών των επαγγελματικών λυκείων (ΕΠΑ.Λ.) με βάση τα μαθησιακά αποτελέσματα και σε αρμονία με τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Ειδικότερα, η επιλογή του μέτρου της καταργήσεως πενήντα ειδικοτήτων ανά κατηγορία και κλάδο του προσωπικού της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαιδεύσεως υπαγορεύθηκε στο πλαίσιο αναδιαρθρώσεως της τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούσε η πολυδιάσπαση των ειδικοτήτων, ο υπερπληθωρισμός προσφοράς ορισμένων εξ αυτών και η σύγχυση στην αγορά εργασίας, με κυριότερο την ανεργία των νέων, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας είναι από τα μεγαλύτερα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα. Οι σκοποί αυτοί, οι οποίοι ανάγονται προδήλως σε λόγους δημοσίου συμφέροντος δύνανται να δικαιολογήσουν, από συνταγματικής απόψεως, το επιβαλλόμενο μέτρο της καταργήσεως των ειδικοτήτων ανά κλάδο και κατηγορία και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, το οποίο άλλωστε δεν μπορεί να θεωρηθεί προδήλως απρόσφορο ή απολύτως ακατάλληλο για την επίτευξη των σκοπών αυτών, κατά τα ήδη εκτεθέντα. Κατόπιν τούτων, ο προβαλλόμενος λόγος, ότι η κατάργηση των επίμαχων ειδικοτήτων αντίκειται στο άρθρο 16 του Συντάγματος και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
    19. Επειδή, κατά τη γνώμη του Αντιπροέδρου Νικ. Ρόζου και των Συμβούλων Αικ. Σακελλαροπούλου, Μ. Ελ. Κωνσταντινίδου, Μαργ. Γκορτζολίδου, Αντ. Ντέμσια, Θεοδ. Αραβάνη, Αντ. Χλαμπέα και Β. Κίντζιου, η επίμαχη κατάργηση ειδικοτήτων και οργανικών θέσεων δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης αντίκειται στο Σύνταγμα για τους εξής λόγους: Κατά τα ήδη εκτεθέντα, ναι μεν ο κοινός νομοθέτης διαθέτει, ενόψει και του δυναμικού χαρακτήρα της Διοικήσεως, ευρεία ευχέρεια ως προς τη ρύθμιση της οργανώσεως και στελεχώσεως των δημοσίων υπηρεσιών οποιουδήποτε επιπέδου, η επέμβαση όμως στη δομή διοικητικών υπηρεσιών, στις οποίες έχει ανατεθεί η εξυπηρέτηση ειδικών σκοπών δημοσίου συμφέροντος, όπως είναι, κατ' εξοχήν η επαγγελματική εκπαίδευση, πρέπει να είναι επαρκώς τεκμηριωμένη ώστε η επιχειρούμενη μεταβολή να είναι ορθολογική, διαρκής και αποτελεσματική, να στηρίζεται δε σε προηγούμενη αξιολόγηση των υφισταμένων δομών, βάσει κριτηρίων συνδεομένων με τις λειτουργικές και οργανωτικές ανάγκες της Διοικήσεως (πρβλ. Σ.τ.Ε. Ολομ. 3354/2013, ΠΕ Ολομ. 290/2013). Στην προκειμένη περίπτωση, ο κοινός νομοθέτης έχει προχωρήσει ήδη, με πληθώρα νομοθετημάτων (βλ. ν.δ. 3971/59, 5464/66, 580/70, νόμους 576/77, 1566/85, 2640/98, 3475/06), σε διαδοχικές μεταβολές της δευτεροβάθμιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, με πλέον πρόσφατη τη διάσπαση των ενιαίων Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.) σε ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., η οποία προκάλεσε, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες επίσημες μελέτες, σύγχυση σε γονείς και μαθητές, συρρίκνωση του μαθητικού δυναμικού ιδίως στις ΕΠΑ.Σ., ασυμμετρία των παρεχόμενων τομέων και ειδικοτήτων και ανάλογο πλεόνασμα ή έλλειμμα εκπαιδευτικού προσωπικού. Λόγω των διαπιστωμένων αυτών παθογενειών, και δεδομένων των σύνθετων και πολυδιάστατων αναγκών και λειτουργιών της τεχνικής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, διεξήχθη, μακρά διαβούλευση με εκπαιδευτικούς και άλλους φορείς, επί προτάσεως που είχε υποβληθεί από την τότε Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, η οποία εισηγείτο, μεταξύ άλλων, τη θεσμοθέτηση των τομέων και των ειδικοτήτων του Τεχνολογικού Λυκείου, σε κεντρικό επίπεδο, από το Συμβούλιο Δια Βίου Μάθησης και Σύνδεσης με την Απασχόληση (άρθρο 5 του ν. 3879/2010), με βάση τις προβλεπόμενες ανάγκες της αγοράς εργασίας και τις προοπτικές απασχόλησης στους διάφορους επαγγελματικούς τομείς και ειδικότητες. Τα πορίσματα της διαβουλεύσεως αυτής και τα στοιχεία, στα οποία στηρίχθηκε η ως άνω πρόταση (ομόφωνες προτάσεις Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ευρωπαϊκή εμπειρία, προηγούμενες μελέτες και έρευνες από εθνικούς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς), αξιοποιήθηκαν εν μέρει, κατά τα ήδη εκτεθέντα, για την αιτιολόγηση των ρυθμίσεων του ν. 4186/2013, ως προς το επίμαχο δε ζήτημα του ορισμού των τμημάτων ειδικοτήτων του νέου επαγγελματικού λυκείου, η νομοθετική παρέμβαση δεν βρίσκει έρεισμα σε συγκεκριμένα στοιχεία, εν όψει και των εν μέρει αντιφατικών στοιχείων που προκύπτουν για το ζήτημα αυτό από τα προαναφερθέντα πορίσματα. Εξ άλλου, ούτε οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013, ούτε οι ρυθμίσεις του άρθρου 8 του ν. 4186/2013, των οποίων προηγήθηκε περιορισμένης χρονικής διάρκειας δημόσια διαβούλευση, συνοδεύονται από την αναγκαία τεκμηρίωση ως προς την ανάγκη καταργήσεως των συγκεκριμένων τομέων και ειδικοτήτων και αντίστοιχης καταργήσεως συγκεκριμένων, κατ' αριθμό και κλάδο και ειδικότητα, κατηγοριών εκπαιδευτικού προσωπικού. Όπως, μάλιστα, προκύπτει και από τα πρακτικά της Βουλής κατά τη συζήτηση των επίμαχων ρυθμίσεων (Συνεδρίαση ΙΔ' 9.9.2013 σελ. 1179 επ.), το σχέδιο νόμου που είχε καταρτισθεί μετά τη διαβούλευση του 2009 διέφερε ουσιωδώς από τις ρυθμίσεις του ν. 4186/2013, δεδομένου ότι οι Σχολές Επαγγελματικής Καταρτίσεως (ΣΕΚ) παρέμεναν εντός του συστήματος της τυπικής εκπαίδευσης, ενώ με το ισχύον σύστημα οι επαγγελματικές Σχολές (ΣΕΚ και ΙΕΚ) εντάσσονται στη μη τυπική εκπαίδευση. Η διαφορά αυτή είναι ουσιώδης, διότι συνδέεται με το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης που απευθύνεται σε νέους που προέρχονται από κατώτερα οικονομικά στρώματα, ή έχουν μαθησιακές δυσκολίες και τους παρέχει τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις δεξιότητες που διαθέτουν, ώστε να ασκήσουν κάποια επαγγελματική δραστηριότητα (βλ. Πρακτικά Βουλής, συνεδρίαση ΙΔ' 9.9.2013 και συνεδρίαση ΙΕ', 10.9.2013). Ειδικότερα, με τις ρυθμίσεις του άρθρου 8 του ν. 4176/2013 καταργούνται στα μεν ΕΠΑΛ Τομέας Υγείας και Πρόνοιας, ο οποίος λειτουργεί (με βάση ποσοτικά στοιχεία του 2011) σε 204 ΕΠΑΛ και περιλαμβάνει το 20,3% των μαθητών της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (11.677 μαθητές) και ο τομέας εφαρμοσμένων τεχνών, που λειτουργεί σε 60 ΕΠΑΛ και συγκεντρώνει το 2,6% του μαθητικού πληθυσμού των ΕΠΑΛ (1.508 μαθητές), στις δε ΕΠΑΣ καταργούνται 8 ειδικότητες. Τέλος, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι των επίμαχων ρυθμίσεων προηγήθηκε οποιαδήποτε αξιολόγηση των καταργούμενων ειδικοτήτων της επαγγελματικής εκπαίδευσης, δεδομένου, άλλωστε, και ότι η διαδικασία αξιολόγησης των οργανικών μονάδων και του προσωπικού των φορέων του δημοσίου τομέα που προβλέπεται στην παρ. 4 του άρθρου 35 του ν. 4024/2011, (Α' 226), με προθεσμία ολοκλήρωσης μέχρι 31.12.2012, δεν είχε ολοκληρωθεί κατά τον κρίσιμο χρόνο, και η προθεσμία ολοκλήρωσής της παρατάθηκε έως τις 31.12.2014 με το άρθρο 10 του ν. 4210/2013 (Α' 254). Ενόψει όλων αυτών, κατά την ως άνω μειοψηφίσασα γνώμη, οι επίμαχες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 αντίκεινται στις καθιερούμενες από τις διατάξεις των άρθρων 4, 5 και 103 του Συντάγματος, αρχές της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ορθολογικής οργανώσεως της δημόσιας διοίκησης, αλλά και στη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος που κατοχυρώνει τη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση.
    20. Επειδή, περαιτέρω, ενόψει όσων κρίθηκαν ήδη, ότι δηλαδή οι επίδικες ρυθμίσεις του άρθρου 82 του ν. 4172/2013 δεν θίγουν το περιεχόμενο της συνταγματικής προστασίας της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων ούτε την αρχή της αναλογικότητας, η θέση σε διαθεσιμότητα του εν λόγω εκπαιδευτικού προσωπικού, ως άμεση συνέπεια της καταργήσεως των ειδικοτήτων τους και των αντίστοιχων οργανικών θέσεων, δεν παρίσταται αντίθετη προς την αρχή της προστατευομένης εμπιστοσύνης, όπως αβασίμως προβάλλεται με τον αντίστοιχο λόγο ακυρώσεως (βλ. ΣτΕ 3190/2013), δεδομένου, άλλωστε, ότι το ήδη ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τους δημόσιους υπαλλήλους προβλέπει την δυνατότητα θέσεως σε διαθεσιμότητα και απολύσεως συνεπεία καταργήσεως νομοθετημένης οργανικής θέσεως (βλ. άρθρα 103 και 154 του ΥΚ). Εξάλλου, ανεξαρτήτως του ότι με τις διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ε.Σ.Δ.Α. δεν κατοχυρώνεται δικαίωμα σε διαρκή απόληψη συντάξεων ή αποδοχών συγκεκριμένου ύψους (βλ. αποφάσεις Ε.Δ.Δ.Α. επί του παραδεκτού της 1.6.1999, Skorkiewicz κατά Πολωνίας, της 28.1.2003, Juhani Saarinen κατά Φινλανδίας, αποφάσεις της 8.11.2005, Kechko κατά Ουκρανίας, της 8.2.2006, σκ. 23, Vilho Eskelinen και λοιποί κατά Φινλανδίας, της 19.4.2007, σκ. 94, της 18.2.2009, Andrejeva κατά Λετονίας, σκ. 77, αποφάσεις επί του παραδεκτού της 20.3.2012, Panfile κατά Ρουμανίας, σκ. 18 και της 7.5.2013, Ιωάννα Κουφάκη και ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδος, σκ. 33, κ.ά.), η λήψη μειωμένων κατά 25% αποδοχών του προσωπικού που τίθεται σε διαθεσιμότητα δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογη επέμβαση στο δικαίωμα που κατοχυρώνεται με τις ως άνω διατάξεις, υπό την έννοια της τηρήσεως μιας δίκαιης ισορροπίας μεταξύ του γενικού συμφέροντος και της απαιτήσεως σεβασμού της περιουσίας των δημοσίων υπαλλήλων που τίθενται σε διαθεσιμότητα. Συνεπώς, ο περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
    21. Επειδή, ο ειδικότερος ισχυρισμός ότι το επίδικο μέτρο, συνεπαγόμενο δυσχέρεια εισόδου στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας στους καταργούμενους κλάδους, ανατρέπει το ευρωπαϊκό κεκτημένο επίπεδο παροχής επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και απάδει προς τον στόχο ενισχύσεώς της σε ευρωπαϊκό επίπεδο (άρθρο 165 της Σ.Λ.Ε.Ε.), είναι απορριπτέος, προεχόντως, διότι το επίμαχο μέτρο, το οποίο αφορά τη διαθεσιμότητα προσωπικού, συνεπεία καταργήσεως αντίστοιχων ειδικοτήτων, ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους - μέλους (πρβλ. Σ.τ.Ε. 3509/2013).
    22. Επειδή, τα προβαλλόμενα για την παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης των μαθητών, οι οποίοι ενεγράφησαν σε ειδικότητες που δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν, είναι απορριπτέα, προεχόντως, διότι προβάλλονται εκ συμφέροντος τρίτου.
    23. Επειδή, τέλος, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 1 και 6 του ν. 3900/2010, με το δικόγραφο της παρεμβάσεως που ασκείται στην «πιλοτική» δίκη ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, προβάλλονται παραδεκτώς ισχυρισμοί μόνα σχετικά με το τιθέμενο με την πράξη της Επιτροπής του άρθρου αυτού ζήτημα. Συνεπώς, λόγοι οι οποίοι προβάλλονται με τις παρεμβάσεις που ασκήθηκαν κατά τα εκτιθέμενα στη σκέψη 6 και αφορούν την ερμηνεία άλλων διατάξεων, και όχι το ζήτημα που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν είναι ακουστοί διότι προβάλλονται απαραδέκτως.
    24. Επειδή, κατόπιν τούτων η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.
    Δ ι ά τ α ύ τ α
Καταργεί τη δίκη ως προς την ...
Απορρίπτει την αίτηση ως προς τους λοιπούς αιτούντες.
Απορρίπτει τις παρεμβάσεις.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου και
Επιβάλλει, συμμέτρως σε βάρος των αιτούντων, ως προς τους οποίους απορρίφθηκε η αίτηση, τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, που ανέρχεται σε τετρακόσια εξήντα (460) ευρώ.
    Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2014 και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2014.
     Ο Πρόεδρος  Η Γραμματέας
 
   Σωτ. Αλ. Ρίζος  Μ. Παπασαράντη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.